I don’t know : (எனக்குத் தெரியாது)

I don’t know :

 i dont know

I don’t know. எனக்குத் தெரியாது. இதுதான் மனிதர்கள் பெரும்பாலும் உபயோகிக்கத் தயங்கும் கடினமான வார்த்தை. கனமான வார்த்தையாகவும் பார்ப்பதால்தான் கடினமாக உள்ளது.

ஒரு துறையில் அனுபவம் பெற்ற பிறகு துறை சார்ந்து எழுப்பப்படும் கேள்விகளுக்குத் தான் “எனக்குத் தெரியாது” என்ற பதிலைத் தரத் தயக்கம் காட்டுகிறார்கள். அவ்வாறு சொல்வதன் மூலம் இவருக்கு இது தெரியாது என மற்றவர்கள் தரக்குறைவாக எடை போடுவார்களோ என்ற அச்சமே பிரதானமான  காரணம். அதிலும் கூர்ந்து கவனித்தால் “எனக்குத் தெரியாது” என்ற பதிலை தன்னைவிட அனுபவத்தில் குறைந்தவர்கள் கேட்டால் பெரும்பாலும் சொல்ல மாட்டார்கள்.

பள்ளிகளில் கல்லூரிகளில் படிக்கும் மாணவர்களில் பெரும்பாலோர் தனக்குத் தெரியாத கேள்வியாக இருந்தால் பதில் எழுதாமல் விடுகிறார்களா என ஆய்வு செய்தால் அத்தகைய மாணவர்கள் மிக அரிதாகத் தான் இருப்பார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரையில் வகுப்பில் இது சம்பந்தமாகக் கேள்விப்பட்டது அல்லது கேள்விக்குத் தொடர்பான வார்த்தைகளுக்கு இணையான ஏதாவது பதிலை தம்முடைய ஞாபகத்திற்குக் கொண்டுவந்து எழுதி விடுவதைப் பார்க்கலாம்.

ஆசிரியர்கள் அறியாத/தெரியாத விஷயங்கள் பற்றி மாணவர்கள் எழுப்பும் கேள்விகளுக்கு மிக அரிதாகவே “எனக்குத் தெரியாது” என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக “ பார்த்து விட்டு சொல்கிறேன். “ஞாபகத்தில் இல்லை” என்ற பதிலைத் தருவார்கள். பல நேரங்களில் மாணவர்களை அதிகப் பிரசிங்கித்தனமாகக் கேட்காதே என்றோ, அல்லது ஏதோ ஒரு பதிலைச் சொல்லி சமாளிப்பதைக் காணலாம்.

குறிப்பாக எதிர்காலத்தைக் கணிக்கும் ஜோசியர்களை நாம் கிண்டல் செய்வதுண்டு. ஆனால் பலதுறை நிபுணர்கள் எதிர்காலத்தைக் கணித்து சொல்வதையும் காணலாம். அதாவது பண்டிதர்கள், அரசியல் விமர்சகர்கள், அறிவாளிகள், சிந்தனையாளர்கள், பத்திரிகை ஆசிரியர்கள், எழுத்தாளர்கள், இலக்கியவாதிகள், பொருளாதார நிபுணர்கள், அறிவியலாளர்கள் இன்னபிற துறையைச் சார்ந்த வல்லுனர்கள் கூட எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்கும் எனத் தெரிந்தாலும் தெரியாவிட்டாலும் யூகத்தின் அடிப்படையில், ஏதோ ஒரு கணக்கீட்டின் அடிப்படையில் ஏதாவது ஒரு கருத்தை சொல்லி வைப்பார்கள்.

கருத்தை சொல்கிறார்களா? அல்லது உளறி வைக்கிறார்களா என்பதை அறிய வேண்டுமானால் அவர்கள் கணித்த காலத்தில் சென்று பார்த்தால் மட்டுமே சரியா தவறா என சொல்ல இயலும்.

கணித்தல் அல்லது குறி சொல்லுதல் பற்றி நீல்ஸ் போர் என்பவர் இவ்வாறாகக் குறிப்பிடுகிறார். கணித்தல் என்பது மிகக் கடினமானது, அதிலும் எதிர்காலம் பற்றி கணித்தல் என்பது’ என்கிறார். அவ்வாறு எதிர்காலத்தில் கணிப்பது நடக்குமா எனத் தெரியாவிட்டாலும் வல்லுனர்கள் தமக்குத் தெரியும் என்பது போல ஏதாவது ஒன்றை சொல்லி வைப்பார்கள்.

ஒரு இலக்கியவாதி போகிற போக்கில் இந்தியைப் பள்ளிகளில் கொண்டுவந்தால் தமிழ் இலக்கியம் ஐம்பது ஆண்டுகளில் அழிந்து விடும் என்று சொல்லலாம். இன்னொருவர் ஆங்கில வழிக் கல்வியைப் படிப்பதால் தமிழ் அழியும் என்று ஆருடம் செய்யலாம். இதை அறிந்து கொள்ள நாம் ஐம்பது வருடங்கள் இருக்கமாட்டோம் என்கிற தைரியத்தில் சொல்கிறார்களோ?

பிலிப் டெட்லாக் என்பவர் ஓர் ஆய்வை மேற்கொண்டார். அவர் அரசியல் பண்டிதர்கள், பொருளாதார நிபுணர்கள், மிக உயரிய அரசு அதிகாரிகள், திட்டம் வகுப்பவர்கள் என பல்துறையைச் சேர்ந்தவர்களில் 300 பேரைத் தேர்ந்தெடுத்து அடுத்த இருபது ஆண்டுகளில் குறிப்பிட்ட சில நாடுகள் பொருளாதாரத்தில், முன்னேற்றத்தில், மக்கள் நலனில் என ஆயிரம் கேள்விகளைக் கேட்டிருந்தார்.

நிபுணர்களிடம் உங்கள் கணிப்பை சொல்லுங்கள் என வேண்டுகோள் வைத்தார். அதில் எவரும் “எனக்குத் தெரியாது” என்ற பதிலைத் தரவில்லை. அவர்கள் பதில் அளித்ததன் மூலம் , முதலில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தார். “ அவர்கள் அறிந்ததைக் காட்டிலும் எல்லாம் தெரிந்தவர்கள் போல காட்டும் மேட்டிமைத் தனம் தெரிவதை” கண்டுகொண்டார். இதை இன்று எந்த சமூகப் பிரச்சினையாக இருந்தாலும் சரி, அது கல்வியாகட்டும், பொருளாதாரம் சார்ந்த பிரச்சினையாகட்டும், விலையேற்றம், வரி, கட்டமைப்பு, அரசின் திட்டங்கள் என அனைத்திற்கும் சமூக ஆர்வலர்களாக வலம் வருபவர்கள் , எழுத்தாளர்கள் என பலரும் “எனக்குத் தெரியாது” என சொல்வதற்குப் பதிலாக தாம் படித்த, அனுபவங்களின் வாயிலாகவே எந்த பிரச்சினைக்கும் தயங்காமல் கருத்து சொல்வதை அன்றாடம் ஊடகங்களில் நாம் காண்கிறோம்.

மீண்டும் டெட்லாக்கின் ஆய்வு முடிவுகள் பற்றி காண்போம். நிபுணர்களும் குரங்குகளும் ஏறத்தாழ ஒன்றாகவே எதிர்காலத்தைக் கணித்துள்ளது என கிண்டலாகக் குறிப்பிடுகிறார். குரங்குகளையும் மனிதர்களையும் நான்கில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்யுங்கள் என சில கடந்த கால வரலாறைப் பற்றியோ, அறிவியல், இன்னபிற நடப்பு உண்மைகளின் அடிப்படையில் கேள்விகளை வைத்தால் மனிதர்களைக் காட்டிலும் குரங்குகள் பல நேரங்களில் சரியான விடையைத் தருகின்றன என பலமுறை நடந்துள்ளதோடு ஒப்பிட்டு , அதைப் போலவே உள்ளது நிபுணர்கள், பலதுறை பண்டிதர்கள் எதிர்காலம் பற்றி கணித்துச் சொல்லுதலும் என்ற முடிவை இருபது ஆண்டுகள் கழித்து அறிந்து கொள்கிறார். இதன் மூலம், “எனக்குத் தெரியாது” என்ற வார்த்தையை உபயோகிக்கத் தயங்குவதுதான் என்று சொல்கிறார்.

இதைப் போலவே இன்னொரு ஆய்வை CXO Advisory Group ம் , பங்குச் சந்தை நிபுணர்களை வைத்து 6000 க்கும் அதிகமான எண்ணிக்கையில் கணிக்கச் சொன்னார்கள். அவர்களின் கணிப்பு 47% தான் சரியாக இருந்துள்ளது என்பது தெரிய வந்தது. இந்த நிபுணர்கள் தமது துறையைச் சார்ந்த விடயங்களில் எதிர்காலம் பற்றி தயங்காமல் எதிர்காலத்தில் இப்படி நடக்கும் என்று சொல்வதற்கு மூல காரணமாக இருப்பது “ அவர்களின் அதீத நம்பிக்கையே”. அதீத நம்பிக்கையுடையவர்கள் ஒரு காலத்திலும் “எனக்குத் தெரியாது” என சொல்வார்களா?

“எனக்குத் தெரியாது” என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக எதிர்காலத்தைக் கணிப்பதால் சில நேரங்களில் மிகப் பெரிய வல்லுனராக நீங்கள் அறியப்படலாம். பங்குச் சந்தையில் எதில் முதலீடு செய்ய வேண்டுமென ஒரு நண்பர் தயங்காமல் ஒரு கருத்தை சொன்னார். நீங்கள் இந்தக் குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தில் முதலீடு செய்தால் அடுத்த 18 மாதத்தில் மூன்று மடங்கு உங்கள் பங்குகள் பெருகி இருக்கும் என்றார்.

எப்படி இவ்வளவு தைரியமாக சொல்கிறீர்கள் என்று கேட்டேன். என்னுடைய கணிப்பின் படி நடந்து விட்டால் “என்னை மிகப் பெரிய அளவில் கொண்டாடுவார்கள்” என்றார். என்னுடைய கணிப்பிற்குப் பணம் தரவும் தயாராக இருப்பார்கள்.

ஒருவேளை நடக்காமல் போனால் என்ன செய்வீர்கள்?

கவலையே வேண்டாம். ஒன்று  என்னை மறந்திருப்பார்கள். பெரும்பாலும் மக்கள் தவறான கணிப்புகளை மறந்திருப்பார்கள். சரியான கணிப்பை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டே வாழ்க்கையை நடத்த விரும்புவார்கள். என்னையும் இவன் பண்டிதன் அல்ல போல. இவனும் பத்தோடு ஒண்ணு தான் போல என நினைத்துக் கொண்டு மற்ற வேலைகளில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

எனக்குத் தெரியாது என்று சொல்வதைக் காட்டிலும் எதையாவது நம் பதில் அல்லது கருத்து என்ற அடிப்படையில் சொல்வதே தன்னைப் புத்திசாலியாக அடையாளப்படுத்தும் என்றே சாதாரணமானவர்களிலிருந்து பண்டிதர்கள் வரை நினைக்கிறார்கள்.

நானெல்லாம் எனக்குத் தெரியாததை தெரியாது என்று சொல்பவர்களுக்காக :

எனக்குத் தெரியாது என்பதை யாரிடம் சொல்வார்கள் எனப் பார்த்தால் தான் யாரிடம் report பண்ணுகிறோமோ அவரிடம் மட்டும் எனக்குத் தெரியாது என்று சொல்வதைக் காணலாம். பணி சார்ந்த இடங்களில் எனக்கு முறையான பயிற்சி தந்தால் பண்ண இயலும் என்றும், முயற்சி செய்கிறேன் முடியவில்லைஎன்றால் உதவிக்குத் தெரிந்தவர்களை அனுப்புங்கள் என சொல்லுவதன் பின்னால், ஒரு விஷயம் ஒளிந்து கிடக்கிறது. தமது வாடிக்கையாளர்கள் தம்மை முட்டாள் என சொல்வதற்கு முன்பாக தன்னுடைய மேலதிகாரியிடம் சொல்லி விட்டால் பிரச்சினை தீர்ந்தது என நினைப்பதே அடிப்படைக் காரணம்.

மேலதிகாரி அறிவுரை செய்யும் போது ரொம்ப எளிதாக உபயோகிக்கும் சொல், “It is easy to say I don’t know; but rather saying to I don’t know, please try to say positively that I will try and I can”. இதை மேலதிகாரி சொல்வதன் பின்னால் கிடக்கும் விஷயம் அதைவிட புரிந்து கொள்வதற்கு மிக எளிதானது. வேலையை எவனையாவது வைத்து முடித்து விட்டால் போதுமென நினைப்பதே!

எனக்குத் தெரியாது என்பதை சொல்வதால் தவறு ஒன்றுமில்லை. ஆனால் பணி செய்யுமிடங்களில் எனக்குத் தெரியாது என்று சொல்கிற கையோடு முயற்சி செய்கிறேன் என சொல்வதன் மூலம் நீங்கள் உங்கள் மேலதிகாரியின் மதிப்பிற்குரியவராகிறீர்கள்.

“எனக்குத் தெரியாது” என்ற சொல்லை உபயோகிக்கத் தயங்குவதை இவ்வாறு சொல்லி நிறைவு செய்யலாம். “தயக்கம்” , “அச்சம்” “அவமானமாகக் கருதுதல்” “தரக்குறைவாக எண்ணுவார்கள் என நினைத்தல்” “ அதீத நம்பிக்கை” என்று சொல்லலாம். எதிர்காலம் கணிக்கும் நிபுணர்களை இப்படியும் சொல்லலாம். “ இவன் எல்லாம் தெரிந்த ஏகாம்பரம் போல” என்றும் சொல்லி வைப்போம்.