மறுபிறப்பும் கர்மாவும் – ஓர் பார்வை

இந்து புராணக் கதைகளை படித்திருப்போம். ஆனால் இப்போது சொல்லப் போகும் கதை வித்தியாசமானது. இந்து மதம் கர்மா பற்றியும் cycle of life பற்றியும் பேசக்கூடியது.

உலகில் படைக்கப்பட்ட அத்தனை உயிர்களும் இன்னொன்றை கொன்று தின்று வாழும் மிருகங்கள்தான். இயற்கை மற்ற உயிரினங்கள் உண்டு வாழ எல்லாவற்றையும் கொடுக்கும். ஒரு நாள் இயற்கை தன்னிடமிருந்து பெற்று வாழ்ந்த அத்தனை உயிர்களையும் அழிக்கவும் செய்யும். மீண்டும் இதே cycle of life தொடரும் என்பதே இந்து மதம் சொல்ல வரும் விஷயம். ஆகையால் தான் மறுபிறப்பு பற்றியும் கர்மா பற்றியும் இந்துமதம் பேசுகிறது. படைக்கப்பட்ட உயிரனங்கள் அனைத்துக்குமே பசி இருக்கவே செய்யும். இன்னொரு உயிரிடத்திருந்து தன்னைக் காக்க வேண்டிய பயமும் இருக்கும்.

இந்து மதத்தில் மிருகங்கள், பறவைகள் ஆகியவை பல கடவுள்களின் வாகனமாக இருப்பது என்பது நாமறிந்த ஒன்றே. இப்போது கதைக்குச் செல்வோம்.

சிவன் கைலாயத்தில் இருக்கிறார். பனியால் மூடப்பட்டு புல் கூட முளைக்காத இடமாக காட்சியளிக்கிறது. சிவன் தமது குடும்ப சகிதம் காட்சி அளிக்கிறார். அங்கு அனைவரின் முகத்திலும் அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் தவழ்கிறது. ஒவ்வொருவரும் தமது வாகனத்தோடு சந்தோஷமாகக் காட்சி அளிக்கிறார்கள்.

“பிள்ளையாரின் வாகனம் என்ன?”

“எலி”

நல்லது.

“சிவனின் வாகனம் என்ன?”

“பாம்பு, நந்தி(காளை) ஆகியவை”

அப்படியா ரொம்ப நல்லது.

“முருகனின் வாகனம் என்ன?”

“மயில்”

“சக்தியின் வாகனமென்ன?”

” புலி”

இப்ப சில கேள்விகள். பாம்பு எதைத் தின்னும்? எலியைத் தின்னும். சிவனின் வாகனம் பிள்ளையாரின் வாகனமான எலியைத் தின்னும்.

மயில் எதை உண்ணும்? பாம்பை உண்ணும். அதாவது சிவனின் வாகனத்தை உண்ணும். சிவனின் இன்னொரு வாகனமான காளையை சக்தியின் வாகனமான புலி தின்னும். சரியா?

சிவனின் கைலாயத்தில் காளை தின்னுவதற்கு மட்டும் புல் கூட இல்லை அல்லவா? ஆனால் இவையாவும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு எந்தப் பயமும் முகத்தில் காட்டாமல் குடும்ப போட்டோவில் போஸ் (காட்சி) கொடுப்பதன் ரகசியமென்ன?இது மிகப்பெரிய குடும்ப நாடகமாகத் தோன்றுகிறதல்லவா? smile emoticon

இந்தக் கதை சொல்ல வரும் விஷயம் இதுதான். பசியற்ற உலகில் பயமிருக்காது. பசியற்ற நிலையில் மனம் சாந்தி கொள்ளும். In the place of Greater Kailash, Siva is outgrown the hunger என்பதே.

அப்படிப்பட்ட ஒரு நிலை நடைமுறையில் வருமா? வராது. ஆனால் அப்படிப்பட்ட பசி போக்கிய (பசி நீங்கிய) உலகை அமைத்தலே கதை சொல்ல வரும் விஷயமாக நான் புரிந்து கொள்கிறேன்.

இன்னொரு விஷயத்தையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். மனிதர்கள் இன்னொருவரை வதைக்காதே! வன்முறையற்ற வாழ்க்கையே சிறந்தது என்று அன்றாடம் பாடம் எடுக்கிறோம் அல்லவா? மேற்கூறிய கதையைக் குண்டக்க மண்டக்க எடுத்து என்னிடம் கேள்வி எழுப்ப நினைப்பவர்களுக்கு ஒரே ஒரு கேள்விதான். அதற்குப் பதில் சொல்ல முடியுமானால் , உங்கள் கேள்விகளுக்கும் பதில்கள் கிடைக்கும்.

“வன்முறையற்ற ” வாழ்க்கை வாழ்தலே சிறந்தது என்பதே அன்றாடம் நாம் கற்றுத்தரும் விஷயம். அவ்வாறானால் உங்களுடைய பசியை எவ்வாறு போக்குவீர்கள்? ” The idea of eating itself is violence” You want to stop violence. Then Stop Eating. எதையாவது கொன்று தின்பதே வாழ்க்கையின் அம்சம். ஆகையால் கதையைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டால் நான் ஒன்றும் செய்ய இயலாது.

இயற்கையிலிருந்து நாம் தினமும் பெற்றுக் கொள்கிறோம். ஒருநாள் இயற்கையும் நீ எனக்கு என்ன தரப்போகிறாய் என்று கேட்காமலே உங்களின் உயிரைப் பறிக்கிறது. மீண்டும் ஒரு உலகை இறைவன் படைக்கிறார். இதைத் தான் இந்து மதம் கர்மா என்கிறது. cycle of life என்கிறது.

பி.கு: தேவ் தத் எழுதிய நூல்களைப் படியுங்கள். பேச்சுகளைப் பாருங்கள். பல விஷயங்கள் கிடைக்கும்.

கெஜ்ரிவால் ஒரு ஆம்பிளை ஜெயலலிதா

கெஜ்ரிவால் ஒரு ஆம்பிளை ஜெயலலிதா. ஜெயலலிதாவிற்கும் கெஜ்ரிக்கும் ஒரேயொரு வித்தியாசமுண்டு. ஜெ வெளிப்படையாக தமது அதே கர்வத்தோடும் பெருமையோடும் வலம் வருவார். கெஜ்ரி ஒரு psychological politician. இந்தக்காலத் தலைமுறைக்கு ஏற்ப பசப்புகிற தலைவராகத் தம்மை முன்னிறுத்துவதும், புத்திசாலியாகத் தன்னையும் தம்முடன் இருப்பவர்களையும் காண்பித்தே மக்கள் நம்பிக்கையைப் பெற்று ஆட்சியைப் பிடித்தவர். உண்மையான கர்வத்தையும் ஆணவத்தையும் வெளிப்படையாகக் காண்பிக்க மாட்டார். நல்லவன் வேடத்திற்கு அது மிகப் பெரிய இடையூறு என்பதை அவர் நன்றாக உணர்ந்தவர்.
அவரை ஜெவுடன் ஒப்பிட காரணங்கள் உண்டு. ஜெவும் பதவி கிடைத்தவுடன் செய்த காரியங்கள் எம்ஜிஆர் காலத்தில் யாரெல்லாம் மிகுந்த புகழுடனும், அவருக்கு வேண்டியவராகவும் கட்சியின் முக்கியப் பிரமுகர்களாக அறியப்பட்டவர்களையும் தூக்கி எறிந்தவர். திருநாவுக்கரசு, ஆர்.எம்.வீரப்பன், பண்ருட்டியார், சாத்தூர் ராமச்சந்திரன், கருப்பசாமி பாண்டியன், தாமரைக்கனி என அந்தப்பட்டியல் பெரியது.

ஜெவைப் போலவே கெஜ்ரிவால் எவரெல்லாம் தமக்குக் கட்சிக்குள் இருந்தால் அணி சேர்த்து விட்டால் பிரச்சினையாகும் எனக் கருதுகிறாரோ, அவர்களை வெறுத்து தானாக வெளியேறச் செய்வதும் (புத்திசாலி அரசியல்வாதியல்லவா) அல்லது கட்சியை விட்டு வெளியேற்றவும் மௌனமாகத் தனக்கு ஆமாஞ்சாமி போடும் ஆட்களை வைத்தே காய் நகர்த்துகிறார். நகர்த்தினார்.
மது பாதுரியில் ஆரம்பித்து சாந்தி பூஷண், பிரசாந்த் பூஷண், யோகேந்திர யாதவ், ஷாஜியா, அஞ்சலி தமானியா, மயங்க் காந்தி என கட்சியின் அறிவாளி முகங்களாகக் காட்டப்பட்டவர்களை சாதுர்யமாக வெளியேற வைக்கும் காரியங்களைச் செய்துள்ளார்.
#வெள்ளையா_இருக்கிறவனெல்லாம்_நல்லவனும்_இல்லை_புத்திசாலியா_நடிக்கிறவனெல்லாம்_நல்ல_அரசியல்வாதியும் கிடையாது.

தேவ்தத்தின் பார்வையில் இந்தியாவும் மேற்கு உலகமும்

தேவதத் இந்தியாவின் மறுபிறப்பையும், வாழ்க்கை ஒரு முறை என்ற பார்வை பற்றியும் அதை வணிகத்தில் எவ்வாறு ஒப்பிடுகிறார். மேலும் கணேசன்-முருகனின் உலகம் சுற்றும் கதையை அவரின் பார்வையிலிருந்து விளக்கும் விதமும் அருமை. இது வெறும் உதாரணத்திற்காக மட்டுமே இங்கு பகிர்கிறேன். அலெக்சாண்டருக்கு  வாழ்க்கையை எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்ட விதத்திற்கும், இந்திய முனிவருக்கு உள்ள வாழ்க்கை பற்றிய பார்வை என பட்டையைக் கிளப்பியுள்ளார். அவசியம் பாருங்கள். https://www.youtube.com/watch?v=I7QwxbImhZI

காங்கிரஸ் ஏன் RSS ஐத் தடை செய்யவில்லை?

இரு தினங்களுக்கு முன்பாக நண்பர்கள் இணைந்து அரசியல் பேசிக் கொண்டிருந்த போது குழுவில் ஒரு இஸ்லாமிய நண்பரும் இருந்தார். அப்போது ஒரு நண்பர் பாஜக ஆட்சியில் RSS போன்ற இந்து அமைப்புகள் தங்கள் இஷ்டத்திற்கு அதிகமாகப் பேசுகிறார்கள் என்று சொன்னபோது, இதை எங்களுடன் இருந்த இஸ்லாமிய நண்பர் மறுத்தார் என்பதுதான் ஆச்சர்யமான உண்மை.

அவர் சில கேள்விகளை கேள்வி எழுப்பிய இந்து நண்பரிடம் தொடுத்தார். அவர் பேசியதன் சாராம்சம் இதுதான்.

1. RSS தலைவர் மோகன் பகவத் இந்தியா இந்து ராஷ்டிரா என்ற கருத்தை ஏதோ இன்று பேசுவது போல சொல்வதைக் காட்டிலும் அபத்தம் வேறேதுமில்லை.

2. கடந்த காங்கிரஸ் ஆட்சியில் அவர் பங்கெடுத்தக் கூட்டங்களில், விழாக்களில் இன்னொரு ஆட்சி இருக்கிறது என்பதற்காகத் தமது கொள்கையை எங்கும் மாற்றிப் பேசி இருப்பாரா? அப்போதும் அவர் இந்தியாவை இந்து ராஷ்டிரம் என்று சொல்வதே பெருமை என்று பேசினார், பேசி இருப்பார். RSS ஒருபோதும் தமது பார்வையை ஆட்சிகளுக்குப் பயந்து மாற்றிக் கொண்டுள்ளது என்பதை எவரும் நம்பப்போவதில்லை.

3. கடந்த UPA ஆட்சியில் கம்யுனிஸ்ட் கூட முதல் ஐந்து வருடங்களுக்குக் கூட்டணியில் இருந்தது. அவர்கள் ஏன் RSS என்ற அமைப்பை இந்திய மக்களை மத அடிப்படையில் பெரும்பான்மை பலத்தைக் காட்டி நாட்டில் பிளவை உண்டு பண்ணுகிறது என்று சொல்லி நாடு முழுவதும் RSS ஐ தடை செய்து மதச்சார்பின்மையை நிருபித்திருக்கலாமே! போலி மதச்சார்பின்மையைப் பேசுபவனுக்கும், போலி சமத்துவம் பேசுகிற கட்சிகளும் செய்கிற ஏமாற்று வேலைக்கு சின்ன உதாரணம், விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பிற்கு மட்டும் இதே காங்கிரஸ் ஆட்சி தடை நீடித்ததே அது ஏன்?

4. காங்கிரஸ் அரசு மட்டும் ஊழல் செய்யவில்லை. இந்தியாவையே ஒரு corrupt country ஆக ஆக்கி வைத்திருந்தது. அதனால்தான் வரலாறு காணாத தோல்வியை பாராளுமன்றத் தேர்தலில் பெற்றது. பாஜகவின் மோடி அரசு ஊழல் வழக்குகளில் சிக்காமல் தேச வளர்ச்சியை உறுதி செய்தாலே போதும். ஏனெனில் என்னைப் பொறுத்தவரையில் இஸ்லாமியர்கள் தமக்கான இட ஒதுக்கீட்டையோ மற்ற சலுகைகளையோ பாஜக பிடுங்கி விடும் என நான் நம்பப் போவதில்லை. பாஜக இதுவரை மிகத் தெளிவாகவே நிலக்கரி ஏலம் என அனைத்திலும் முடிந்தவரை transparency செயல்படுகிறது.

5. ஆங்காங்கே மத அடிப்படையிலான குரல்கள் எழுவது இந்தியாவிற்கு ஒன்றும் புதிதல்ல. ஆகவே இந்து குரல்கள் இன்று தான் ஆடுகிறது என்பது ஊடகங்களால் பெரிது படுத்திப் பேச உதவுகிற அருமையான சமாச்சாரம் என்பதால் தான் ஏதோ, இப்போதுதான் மோகன் பகவத் இந்தியா இந்து ராஷ்டிரம் என்ற குரலில் பேசுவது போல சொல்வதைக் காட்டிலும் அபத்தம் வேறெதுவும் இருக்க முடியாது என்றார் அந்த முஸ்லிம் நண்பர்.

நாலு குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ளக்கூடாதா?

இஸ்லாமிய நண்பரின் விளக்கங்கள் பற்றிய பார்வையே இந்தப்பதிவின் நோக்கம். அவருடன் ஏற்பட்ட ஒரு அனுபவத்தையும் இங்குக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். சாக்சி மகாராஜ் ஒவ்வொரு இந்து பெண்ணும் நான்கு குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற போது, அவரிடம் இது குறித்து சில கேள்விகளை நான் கேட்ட போது அவர் சொன்ன பதில்கள் இவைதான். அவர் சொன்ன கருத்துகளில் முரண்படுபவர்கள் இங்கு உங்கள் பார்வையை முன்வைக்கலாம்.

நான்: “சார்… சாக்ஷிமகாராஜ் என்பவர் ஒரு இந்து பெண் நான்கு குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்வது சரியா… தவறா “ என்றேன்.

அவர்: இந்து பெண் என்ற வார்த்தையை எடுத்து விட்டு, இந்தியக் குடும்பங்கள் என்று பார்த்தால் அவர் சொல்வது ஒரு விதத்தில் சரிதான் என்றார்.

நான்: ஒரு பெண் எத்தனைக் குழந்தைகளைப் பெற வேண்டும் என்பதைப் பெண் தான் தீர்மானிக்க வேண்டும், பெண்ணின் சுதந்திரத்திலும் முடிவிலும் தலையிடும் ஆணாதிக்கம் என்று பெண்ணியம் பேசுபவர்கள் சொல்வதை ஏற்றுக் கொள்கிறீர்களா?

பதில்: இல்லை. சாக்சி மகாராஜ், பெண்கள் குழந்தை பெறுவதால் தான் ஒரு பெண்ணை வைத்து சொல்லி இருக்கிறார் என்றே பொருள் கொள்ள வேண்டும். அவர் ஒவ்வொரு குடும்பமும் நான்கு குழந்தைகளைப் பெற வேண்டும் என்று சொன்னதாகவேப் பொருள் கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறு பார்த்தால் இந்தியக் குடும்பக் கட்டமைப்பில் நான்கு குழந்தைகளுக்கு முறையான கல்வி, குடும்பச் செலவு என அனைத்தும் ஆணின் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள பொறுப்பு , ஆகவே இன்றைய நிலையில் ஒவ்வொரு ஆணுக்கும் இது மிகப் பெரிய சுமை என்று ஏன் எந்தப் பெண்ணியம் பேசுபவர்களும் பேசுவதில்லை என்றார். ஒவ்வொருவருக்கும் ஏதாவது ஒன்றை வைத்து தமது பக்க நியாயம் பேச வேண்டும். அதன் ஒரு பகுதியே இது பெண்ணின் பிரச்சினை என்று சுருக்கிப் பார்க்கும் பெண்ணியவாதிகளின் கருத்துகள் என்றார்.

நான்: சார்… எப்படி பார்த்தாலும் நான்கு குழந்தைகளை இந்த globalized காலத்தில் பெற்றுக் கொள்ளச் சொல்வது சுமை தானே, அதை சரி என்று எதை வைத்துச் சொல்கிறீர்கள்.

அவர்: இப்போதும் சொல்கிறேன். இந்துவிற்கு மட்டும் சொன்னதாகக் கருதாமல் இந்திய சமூகத்திற்கு என்று எடுத்துக் கொண்டால் அவரின் கருத்தில் தவறில்லை என்பதே எனது கருத்து. நான்கு குழந்தைகளைப் பெற்றுக் கொள்வது சுமை என்றால், இன்று ஒரு குழந்தையோ, இரு குழந்தையோ பெற்றுக் கொள்ளும் பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்குத் தேவைக்கு அதிகமாக வாங்கிக் கொடுக்கிறார்களே? தேவையை மட்டும் பூர்த்தி செய்தால் என்று ஒரு பெற்றோர் நினைத்தால் நான்கு குழந்தைகள் என்பது சுமையல்ல. குழந்தைகளுக்கு தேவைக்குப் பதிலாக விருப்பத்திற்காகவும், என்னுடைய பிள்ளையின் அனைத்து ஆசைகளையும் விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுகிறேன் என்பதை பெருமையாகக் கருதுவதுதான் தவறு. globalized உலகத்தில் ஒரு குழந்தை பெற்றுக் கொள்கிற பெற்றோர்கள் தான் இறுதிக் காலத்தில் தனித் தீவுகளாக விடப்பட்டுள்ளார்கள் என்பதை இன்றுள்ள முதல் தலைமுறை உணராது. அவர்கள் தங்கள் குழந்தைகள் செல்லுமிடத்திற்குப் போக விரும்பாமல் போனாலோ, அவர்களின் ஒற்றை எண்ணிக்கை என்ற தாரக மந்திரத்தில் வெளிவந்த குழந்தை எதிர்காலத்தில் இவர்களை அதிகம் கவனிக்காமல் போனால் அதிகமாக மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகப் போவது இந்தப் பெற்றோர்களே! அதிகக் குழந்தைகளோடு பெற்ற காலங்களில் இறுதிக் காலத்தில் தமக்கு முடியாத வயதில் ஏதேனும் ஒரு குழந்தை தமது சுகவீனத்தைப் புரிந்து தமக்கு பரிவு காட்டும். ஏதோ ஒரு குழந்தையின் அரவணைப்பில் இறுதிக் காலத்தைக் கழிக்கும் நிலையை இன்றைய தலைமுறை எதிர்காலத்தில் உணராமல் போகலாம். தமக்கான தேவைக்குப் பணம் சேமிப்பது மட்டுமே இறுதிக் காலத்திற்குப் போதுமானது என்று நினைப்பவர்கள் இறுதியில் தாம் அனாதையாக்கப் பட்டுள்ளோம் என்பதை உணர்வது மிகுந்த வலியுடன் கூடியது. ஆகையால் ஒற்றைக் குழந்தை என்பதைத் தான் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது, நான்கு குழந்தைகளைப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே சரி.

அவள் ஏன் இப்படி ஆனாள்?

அவளுக்கு அப்போது இருபத்தி மூன்று வயதிருக்கும். அவளைப் பற்றி நிறைய வர்ணிக்கலாம். அவளை உள்ளத்தில் உள்ளபடி வர்ணிக்கப் போய் பெண்ணியவாதிகள், வக்கிரப் புத்தியின் வெளிப்பாட்டை எழுத்தில் கொண்டு வந்துள்ளார் என்று போராட ஆரம்பித்து விடக்கூடாது என்பதால் அவள் எப்படி இருக்கக்கூடும் என்பதை உங்கள் கற்பனைக்கே விட்டுவிட வேண்டியதுதான்!

அவள் ஒருவனைக் காதலித்தாள். அவன் பக்கத்தூர்க்காரன். இரவோடு இரவாக ஓடிவிட வேண்டியது என்று முடிவெடுத்து விட்டார்கள். ஒரே காம்பவுண்டில் மூன்று தனித்தனி வீடுகள் உண்டு. இரண்டு வீடுகள் இரு சித்தப்பாக்களுடையது. அவர்கள் வெளியூர்களில் வணிகம் காரணமாக சென்று விட, இவர்களே அவர்களின் வீட்டையும் உபயோகித்து வந்தார்கள்.
அன்றிரவும் இரவுச் சாப்பாடு முடிந்து வழக்கம்போல சித்தப்பா வீட்டில் படுக்கப்போவது போல போனவள், மெல்ல சிறிது நேரம் கழித்து பின் வழியாக கொல்லைப்புறம் செல்வது போல வெளியேறி விட்டாள். மணி தோராயமாகப் பத்தரையாகியிருக்கும். அம்மாக்காரி பத்துப்பாத்திரங்களை துலக்கி விட்டு மகளிருக்கும் வீட்டுக்குச் சென்றவளுக்கு அதிர்ச்சி.

“என்னங்க உங்க மகளைக் காணோம்.”

“பின்னால எங்கேயாவது போயிருப்பா… செத்த வெயிட் பண்ணுடி”

கால் மணிநேரம் கடந்தும் வரவில்லை என்றவுடன், மெல்ல யாருக்கும் தெரியாமல் காதோடு காதாக சிலரை அழைத்துக் கொண்டு பஸ் ஸ்டாப்பை நோக்கிச் சென்றார் ஓடிப்போனவளின் தந்தை.

பக்கத்து ஊர்க்காரன் அவள் சாதியின் உட்பிரிவில் வேறொரு சாதி. இங்குக் கூட அவளுடைய சாதியைக் குறிப்பிடலாம். ஆனால் ஊர் மாற்ற வைத்து விட்டால் என்ன செய்வது! ஆகையால் அவள் என்ன சாதியாக இருக்கும் என்பதையும் நீங்களே தீர்மானித்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான். வேறு வழியில்லை.

எப்போதும் வரக்கூடிய இறுதிப் பேருந்து அன்று வராமல் போனதுதான் அவர்களின் துரதிருஷ்டம். எப்போதெல்லாம் அவள் மாவட்டத்தின் தலைநகரில் ஏதேனும் கலவரங்களோ, சண்டைகளோ ஏற்பட்டால் இரவு ஒன்பது மணிக்கு மேலே செல்லும் வெளியூர்ப் பேருந்துகளை பெரும்பாலும் அரசே நிறுத்தி விடும். அதுவும் சில சிறு ஊர்களுக்குப் போகும் பேருந்தென்றால் கேட்கவே வேண்டாம். அதுவும் இவள் ஊருக்குச் செல்லும் ரூட்டில் உள்ள பஸ்களைத் தான் முதலில் நிறுத்துவார்கள். இப்போதும் அந்தப் பிரச்சினை தான்.

ஓடி வந்தவர்களின் கெட்ட நேரம் அன்றுதான் அப்பகுதியில் கலவரம் வெடித்திருந்தது. பேருந்து வராத காரணத்தால் எங்கு செல்வது என்று முடிவெடுப்பதற்குள்ளாகவே இருவரையும் கையும் களவுமாகப் பிடித்தவர்கள், கூப்பிட்டு ஓடிப் போக வந்தவனை ஒழுங்கா ஊர்ப் போய் சேரு என்று அறிவுறுத்தி விட்டு எதுனாலும் பிறகு சொல்றோம்னு சொல்லி அவளைக் கையோடு இழுத்துச் சென்று விட்டார்கள்.

இப்போது கூட அவளின் உண்மைப் பெயரைச் சொல்லி விடலாம்தான். ஆனால் மத அடிப்படைவாதிகளின் மனம் புண்பட்டுவிடக்கூடாது என்பதால் அவளுக்குப் பெயரையும் நீங்களே சூட்டி விடுங்கள்.

இழுத்து வந்தவளை அவளது அம்மா மட்டும் ரெண்டு விடு விட்டாள். ஏங்க எங்க சொந்தக் காரப்பயலுக்குத்தான் கொடுக்கணும்னு சின்னப் பிள்ளையா இருந்தப்பவே முடிவெடுத்திருக்கோம். இந்தக் கழுதையை அவனுக்கும் ரொம்பப் பிடிக்கும். சீக்கிரமா கல்யாணம் செஞ்சு வச்சிற வேண்டியதுதான். நானே அவுங்கக்கிட்டே மிச்சத்தைப் பேசிக்கிறேன்.

அவளுக்கும் யதார்த்தம் புரிய ஆரம்பித்திருந்தது. சொந்தக்காரனைத் திருமணம் செய்ய ஒப்புக்கொண்டாள். ஓடிப்போனவள் என்பதெல்லாம் அவளைக் கட்டியவனுக்கும் முக்கியமாகப் படவில்லை. காரணம் அவளின் உடல் அமைப்பும் நிற அழகும் அப்படி!

ஒரே ஒற்றுமை, ஓடிப் போன இருவருக்கும் ஒரே நாளில் திருமணம், சொந்தக்கார உறவினர் ஒருவரோடே! அவளது கணவனும் அவளும் நெடுந்தூரம் சென்று வணிகம் செய்து பிழைக்கும் வகையில் ஏற்பாடாகி இருந்தது. ஆரம்பத்தில் வணிகமும் நன்றாக சென்றது. குடும்ப வாழ்க்கையும் நன்றாகவே சென்றது.

அவனுடைய குடிப்பழக்கம் நாளுக்கு நாள் மெல்ல மெல்லக் கூடியது. இதற்கிடையில் அவர்களுக்கு இரண்டு ஆண்குழந்தைகளும் பிறந்து பள்ளிக்குச் செல்ல ஆரம்பித்தார்கள்.

இப்போது அவளது மகன்களில் மூத்தவனுக்குப் பத்து வயதும், இளையவனுக்கு ஏழு வயதுமாகி விட்டிருந்தது. குடி கூடியதன் விளைவு கடையை அவன் ஒழுங்காகத் திறப்பதில்லை. பின்னர் அவளே கடையைத் திறக்க ஆரம்பித்தாள். குடியை வைத்து இருவருக்கும் அவ்வப்போது சண்டை வருவதும், அவள் தனது ஊருக்குச் சென்று பின்னர் இருவரும் சமாதானமாவதும் இயல்பாகவே நடந்தது.

இரவானால்தான் அவனால் கண்ட்ரோல் பண்ணமுடிவதில்லை. கடைக்கு வந்து விட்டால் ஒழுங்காக வியாபாரத்தைக் கவனிப்பான். அவள் கடையைத் திறந்த போது கூட பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ளவில்லை. அதுதான் அவனுக்கு வில்லங்கம் ஆகப்போகிறது என்பதை ஆரம்பத்தில் அவன் உணரவில்லை.

அவளுக்குக் குடும்பம், கணவன் , குழந்தைகள் இருக்கிறது என்பதையெல்லாம் இருபத்து நான்கு வயதுப் பக்கத்துக் கடைக்கார இளைஞனிடம் பார்க்கும்போது தோன்றுவதில்லை. அவனின் சேட்டைகளையும் சில்மிஷங்களையும் ரசிக்கவும் ஆரம்பித்தாள். இடம் கொடுக்கவும் ஆரம்பித்திருந்தாள்.

அவள் முழுமையாகத் தனக்கென ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது என்பதை மெல்ல மறக்க ஆரம்பித்தாள். கணவன் காலையில் எழுந்து விடக்கூடாது என்றெண்ணினாள். ஆதலால் அவன் குடிப்பதற்கு மறுப்பேதும் சொல்லவில்லை. இறுதியாக இருபத்து நான்கு வயது இளைஞன் அவளது அழகில் மயங்கினானா? அவள் காமத்தில் கிறங்கினாளா என்ற கேள்விக்கெல்லாம் இடமில்லாமல் அவளது கடந்த கால முடிவான ஓடிப்போவதை இருவரும் தீர்மானித்து விட்டார்கள்.

இது பெரிய ஊர், இரவில் கணவனும் குடித்து விடுவது அவளுக்கு மிகுந்த நிறைவைத் தந்தது. இது ஒன்றும் அவளது கிராமம்போல சிறிய ஊரும் அல்ல என்பதால் இம்முறை அவர்கள் இருவரும் ஓடிப்போவதில் எந்தத் தடங்கலும் ஏற்படவில்லை.

ஓடிப்போனவர்கள் இரு வாரத்திற்கு எந்தக் கவலையுமில்லாமல் வாழ்க்கையை ஓட்டினார்கள். ஆசை தீர்ந்தவுடன் அந்த இளைஞனுக்கு உரைத்தது. நான் ஏன் ஏற்கனேவே திருமணமான குழந்தை பெற்றவளுடன் வாழ வேண்டும். எனக்கென்ன ஊருக்குப் போனால் பெண்ணா கிடைக்காது என்று எண்ணிய மறு நிமிடம் அவன் அவளை விட்டு விலகி ஓடி விட்டான்.

யாருந்தெரியாத ஊரில் அவள் அனாதையாகி விட்டிருந்தாள். அப்படிச் சொல்வதைக் காட்டிலும் அனாதையாக்கிக் கொண்டாள் என்பதே பொருத்தமாக இருக்கும். குடும்பத்தை அனாதையாக்கி வந்தவள் இப்போது அனாதையாகி விட்டாள்.

தனது நிலைக்குப் பெற்றோரும், கணவரும், இறுதியாக தன்னை ஏமாற்றிய காதலனும்தான் காரணம் என்றெழுதி வைத்து விட்டு தன்னை மாய்த்துக் கொண்டாள். அவள் மாய்த்துக் கொண்டதை ஊடகங்கள் மாய்ந்து மாய்ந்து விவாதம் செய்தன.

அவள் ஆரம்பத்திலிருந்து குடும்பத்தைப் பற்றி கவலைப் படாமல் ஓடிப் போனாள், கணவனைப் பிடிக்கவில்லைஎன்றால் நல்லதொரு பெண் முறையாக விவகாரத்து வாங்கிவிட்டே தமது அடுத்தத் துணையை நிலையாகத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பாள், முறை தவறி நடந்தவளுக்கும் வக்காலத்து வாங்குவது எப்படி, குற்றம் செய்தவளின் கருத்தை வைத்து விவாதம் செய்வதே வேண்டாத வேலை என்று கேள்வி கேட்டவர்கள் பிற்போக்குவாதிகளாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டார்கள்.

ஒரு பெண்ணின் ஆரம்பக் கால விருப்பத்தைத் தடுத்த பெற்றோர்களே முதல் குற்றவாளி, குடிக்கும் கணவனால்தான் அவள் தனக்கான வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுக்க முனைந்தாள், பெண்ணின் உடலுக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் ஆணாதிக்கமே அவளின் உயிரிழப்பிற்குக் காரணமென கருத்துரைத்தவர்கள், அப்பெண்ணின் உளவியல் மாற்றங்களுக்கான காரணங்களைத் தான் நாம் ஆராய வேண்டும் என்றவர்கள் முற்போக்குவாதிகளாகவும் அடையாளப்படுத்திக் கொண்டார்கள்.

இப்போது நீங்கள் பிற்போக்குவாதியா முற்போக்குவாதியா என்பதையும் உங்கள் பார்வைக்கே விட்டுவிட வேண்டியதுதான்.

சார்லி ஹெப்டோவும் தமிழ் சேனல்களும்:

பகுதி 1:

குறிப்பு: வன்முறையை அனைவரும் எதிர்ப்பார்கள். ஆகையால் அந்தப் பகுதியை மட்டும் சொல்லி சல்லியடிக்க வேண்டாம். இது வன்முறைத் தாக்குதலை நியாயப்படுத்தும் பதிவுமல்ல என்று சொல்லிக் கொண்டு சில ஐயங்களை எழுப்புகிறேன்.

சார்லி ஹெப்டோவுக்கும் தமிழ் சேனல்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்ன? தமிழ் சேனல்கள் இது போன்ற மதம் சார்ந்த நிகழ்ச்சிகளை நடத்தும் முன்பாக promotion போல trailer ஓட்டிக் காண்பித்து முதலில் நூல் பார்ப்பார்கள். கூர்ந்து கவனியுங்கள், விஜய் டிவியிலும் பர்தா பற்றிய ப்ரோமோ வந்தது. பின்னர் இஸ்லாமியவாதிகளால் கடும் எதிர்ப்புக் கிளம்பவும் நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்பப் படாமல் விஜய் டிவி அமைதியாகிக் கொண்டது. புதிய தலைமுறையைக் காட்டிலும் விஜய் டிவி ஒருபடி மேல். விஜய் பற்றி சொன்னதற்கே மன்னிப்பைக் கேட்டுவிட்டு வணிக நோக்கத்தில் வீறுநடை போட்டுக்கொண்டு சென்றது.

புதிய தலைமுறையிலும் promo போலக் காண்பித்து விட்டு, எதிர்ப்பு வருகிறதா என்று பார்த்தது. ஆரம்பத்தில் கமலஹாசனைப் போல முறுக்கிக் கொண்டாலும் டிவி சேனலை வணிக ரீதியாக நடத்த வேண்டியது, அரசியல் ரீதியான சிக்கலையும் நாளை எதிர்கொள்ள வேண்டுமோ என்ற எண்ணத்தில் நிகழ்ச்சியை ரத்து செய்தது. இதில் என்ன நடந்தது என்றால், செய்தியாளர் தாக்கப்பட்டது, வன்முறைத்தாக்குதல் என அடுத்து நடந்த இரு நிகழ்வுகளை விவாதத் தளமாக்கி தைரியமாக நிகழ்ச்சி நடத்துவது போலக் காண்பித்தது. புதிய தலைமுறைக்கு உள்ள சிக்கல் விஜய் டிவி போல அது ஒரு பொழுதுபோக்கு ஊடகம் அல்ல. செய்தி ஊடகம். ஆகையால் முற்றிலுமாக பம்ம முடியாது. அதற்கேற்றார்போல அடுத்து நடந்த இரு அசிங்கமான வன்முறைகள் அவர்களை செய்தி ஊடகமாக விவாதிப்பது போலக் காட்டிக் கொண்டது.

தும்பை விட்டுவிட்டு வாலைப்பிடி கதையாக வன்முறைத் தாக்குதலை வைத்து தன்னை தைரியமாக விவாதங்கள் நடத்தும் ஊடகமாகக் காண்பிக்க பிரயத்தனத்தை மேற்கொண்டு விட்டது. இதற்கெல்லாம் அஞ்சாது என்று சொல்லிக் கொண்டே தாலி விவாத நிகழ்ச்சியை மட்டும் ஒளிபரப்பவில்லை என்பதையும் கருத்துரிமைப் போராளிகள் கேள்வி எழுப்பாமல் வன்முறைத் தாக்குதல் பற்றி மட்டும் கருத்துரைக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.
தனி நபர் என்றால் கேள்வி எழுப்ப வேண்டியதில்லை. ஆனால் ஒரு ஊடகமே நிகழ்ச்சியை நடத்த அஞ்சுவது ஏன் என்று எந்தக் கருத்து சுதந்திர வாதியும் கேள்வி எழுப்ப மாட்டார். ஏனெனில் டிசைன் அப்படி. அவரவர்க்கு அவரவர் TRP முக்கியம்.

இது போன்ற நிகழ்ச்சிகளை நடத்தும் ஊடகம் நேரடி ஒளிபரப்பாகவே மதம் சார்ந்த நிகழ்வுகளை நடத்தி விட வேண்டியதுதானே! அங்குதான் சூட்சமம் உள்ளது. சார்லி ஹெப்டோ, தமது அலுவலகம் தாக்குதலுக்குப் பிறகும், கொலைகளுக்குப் பிறகும் கார்ட்டூன்களையும் செய்திகளையும் வெளியிட்டுக் கொண்டு இருந்தது என்பதையும் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும்.

தமிழ்நாட்டில் ஊடகங்களைப் பொறுத்தவரையில் வணிகம் என்று வந்துவிட்டால் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்காக ரஸ்க் கூட சாப்பிடாமல், தைரியமாக நேரடி நிகழ்ச்சியாக நடத்தாமல் அதே வேலையில் ஊடகத்திற்கான TRPயை ஏற்ற வழிகளையும் மேற்கொள்ளும் என்பதே நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது.

பகுதி 2:

அனைத்து விதமான நிகழ்ச்சிகளையும் ஊடகங்கள் நடத்துகின்றன என்று புதிய தலைமுறையில் தாலி விவாத நேர்படப்பேசுவில் உதாரணங்களுடன் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது. என்னைப் பொறுத்தவரையில் ஊடகங்களின் செயல்பாடுகளைப் பற்றி விளக்குவதானால் , அவை அனைத்துச் செய்திகளையும் வெளியிடும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து கிடையாது. ஆனால் ஒவ்வொரு பத்திரிக்கையும், ஊடகமும் தமது பார்வையை எவ்வாறு எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று கருதுகிறதோ அதற்கேற்றார்போலவே தலையங்கத்தையும், சிறப்புக் கட்டுரைகளையும், விவாத நிகழ்ச்சிகளையும் வெளியிடும்.

புதிய தலைமுறையில் தாலி பற்றிய நேர்படப்பேசுவில் தாலி பற்றிய விவாத நிகழ்ச்சி ஏன் நடத்தக்கூடாது என்று ஆதரிக்கும் நபர்களை சம அளவில் பங்கெடுக்கச் செய்யாமல், அங்கு நடந்த வன்முறையைக் கண்டிக்கும் ஒரே குரலில் மட்டும் பேச ஐந்து விருந்தினர்களை வைத்து பேச வைத்தது எம்மாதிரியான நடுநிலைமை என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். எம்மாதிரியாகக் கருத்து சுதந்திரம் பற்றி பேச விரும்புகிறார்கள் என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். கருத்து சுதந்திரம் பேச உண்மையிலேயே விரும்பினால், முதலில் இந்நிகழ்ச்சி நடத்தக்கூடாது என்று ஆதரிப்பவர்களில் யாரையாவது வைத்தே நிகழ்ச்சி நடத்தப்பட்டிருக்கும். மாறாக எதை மக்களுக்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று விரும்பியதோ அவ்வகையிலேயே நிகழ்ச்சி சுபமாக நடத்தி முடிக்கப்பட்டது.புதிய தலைமுறை தவிர்த்து எத்தனை ஊடகங்கள் இதை வைத்து விவாதம் நடத்தியதா என்றும் பார்க்க வேண்டும். மற்ற ஊடகங்கள் விவாதம் இது பற்றி செய்தால் அது புதிய தலைமுறைக்கு தேவையற்ற மார்க்கெட்டிங் என கருதுவதால் தான் மற்ற ஊடகங்கள் இந்தத் தாக்குதலைக் கண்டும் காணாமல் அமைதியாக இருக்கின்றன.

இதை எப்படி பார்க்க வேண்டுமானால், இத்தாக்குதலை எதிர்த்தது கையெழுத்து இட்டோம், செய்தியாக சொன்னோம் என்று மற்ற ஊடகங்கள் விளக்கம் தரும். ஆனால் ஒருமணி நேரம் ஒதுக்கி விவாதம் செய்யாது என்பதே ஊடகங்கள் செய்யும் நரித் தந்திரம். மார்க்சிஸ்ட் கட்சியினர் மக்கள் தொலைக்காட்சியைத் தாக்கியதை எதிர்த்து எத்தனை ஊடகங்கள் கம்யுனிசத்தின் உண்மை முகம் இதுதானா என்று விவாதிக்குமா என்று பாருங்கள். அப்படி நடப்பது ரொம்பக் கடினம்.