அதிகாரப்படிநிலை ஒழியுமா?

Hierarchical Structure :

கதை, கவிதை, நாவல்போன்றவை மனிதர்கள் எவ்வாறு வாழ வேண்டும், மனிதர்களை எவ்வாறு பார்க்க வேண்டும் என்ற கற்பனைத் தளத்தில் மிக அழகாக எடுத்துரைக்கிறது. கற்பனையில் மனித சமூகம் உயர்வு தாழ்வு கொள்ளலாகாது என்பதே அவை சொல்ல முயற்சி செய்யும் விஷயங்கள்.

ஆனால் நடைமுறை வாழ்க்கையில் அதிகாரப்படிநிலைக் கட்டமைப்பு இல்லாத ஒரு சமூகம் அமைய இயலுமா என்பதே பிரதானக் கேள்வி. தலைவன், பதவி, பொறுப்பு, அங்கீகாரம் என்ற பல்வேறு பெயர்களில் மனிதர்கள் தங்கள் சமூக அமைப்பை ஒரு வரிசைப்படுத்துதலுக்குள் எவ்வாறேனும் கொண்டு வந்து விடுவார்கள்/விடுகிறார்கள்.

பள்ளிக்குச் சென்றால் Ranking/Grade சிஸ்டம். வேலைக்குச் சென்றால் பொறுப்புகளுக்கேற்ப பதவி என்று அங்கும் அதிகாரப்படிநிலைக் கட்டமைப்பு முறை. தரம், திறமை ஆகியவற்றை அங்கீகரிக்க என்று சொல்லிக்கொண்டு அவார்டுகளை அரசுகள், தனியார் அமைப்புகள் வழங்குகின்றன. அங்கும் மிக உயரிய விருது என்ற பெயரில் வழங்குதல். பாரத ரத்னா இந்தியாவின் மிக உயரிய விருது என அழைக்கப்படுகிறது. அங்கேயே பத்மஸ்ரீயோ, பத்ம விபூஷனோ அடுத்த நிலையில்தான் உண்டு என்பது தெளிவாகிறது. இது இந்தியாவிற்கு மட்டுமல்ல. உலகம் முழுமைக்கும் இப்படித்தான். நோபல் பரிசு, ஆஸ்கார் என எல்லா இடத்திலும் ஒரு வரிசைப்படுத்துதல் இருக்கவே செய்கிறது.

அரசியலில் உயரிய பதவி, வணிகம், கல்வி, மருத்துவம், பொறியியல், கலை என அனைத்து இடங்களிலும் உயரிய/உயரியவர் என்ற அங்கீகாரத்தை தனி நபருக்கு வழங்குகிற மனித இனம் கூட்டாக(குழுக்களாக) மாறும் போது அவை சாதியம், மதம், மொழி, இனம், நாடு என சொல்லிக் கொண்டு ஒவ்வொரு குழுவும் தமக்கானதே ஆகச் சிறந்தது/ ஆக உயர்ந்தது என கட்டமைக்க செய்கிறது.

இந்த வரிசைப்படுத்துதலின் அடிப்படையே இதுவே உயரியது, இவரே இருப்பவர்களில் உயர்ந்தவர் என்ற எண்ணத்தைக் கொடுக்கச் செய்யும். இது தனி நபர்களை அங்கீகரிக்க என்று சொல்லி நாம் தப்பிக் கொள்ளகூடாது. உலகம் முழுமையும் அதிகாரப்படிநிலை கட்டமைப்பை மனிதர்கள் செய்து கொண்டே இருப்பார்கள். அவை தனி நபர்களுக்கு மட்டுமல்ல குழு வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தும்.

எப்போது மனிதர்கள் இதுதான் தனக்கான இடம், பொருள், நபர் என்று கட்டமைப்பை உருவாக்க ஆரம்பித்தார்களோ அன்றே அதிகாரப்படிநிலையை நாம் உருவாக்கி விட்டோம் என்று பொருள்.

தங்கத்தை வைத்தே வணிகம் என்று சொல்வதில் ஆரம்பிக்கிறது வணிக அதிகாரம். ஆகச் சிறந்தது, ஆக உயர்ந்தது என்ற மன நிலையோடு நாம் பார்க்கிற வரையில் அதிகாரப்படிநிலை கட்டமைப்பை தவிர்க்க இயலாது.

இந்த அதிகாரப்படிநிலையின் ஆதி வடிவத்தை கேள்வி எழுப்பிக் கொண்டே இன்னொரு அதிகாரக்கட்டமைப்பு வாழ்க்கை முறைக்குள்தான் மனிதர்கள் செல்கிறார்கள் என்பதை மட்டும் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும்.

இங்குள்ள சிக்கலே உலகம் எவ்வாறு இயங்குகிறது? இயங்கும் என்ற உண்மையைச் சொன்னால் கூட பல பட்டங்கள் கொடுக்க மனிதர்கள் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வாழ்க்கையை எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்பதை உலகத்தின் கட்டமைப்பை புரிந்து கொள்ளாமல் பேசுவது கூட நல்லவன் வேடத்திற்கு மட்டுமே பொருந்தும். யதார்த்தம் புரிதல் அழகு. அதிலிருந்து வாழ்க்கையை அணுகுதல் அதனினும் அழகு.

மரியாதை – குறுங்கதை.

இன்று அது ஒரு மிகப் பெரிய நிறுவனமாகி விட்டது. அங்கு ஆயிரக்கணக்கானோர் பணி புரிந்து வருகிறார்கள். அவர்களில் ரவிக் குமாரும் ஒருவர். அவருடைய மாத வருமானம் மிக அதிகமானது. ரவிக்குமாருக்கு வயது அறுபதாகிறது. அவ்வப்போது உடல்நிலை காரணத்தாலும், குடும்ப சூழல் காரணமாகவும் அடிக்கடி விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

ஆரம்பத்தில் சில நாட்கள் விடுப்பு எடுக்க ஆரம்பித்தவர் இப்போதெல்லாம் மாதக்கணக்கில் விடுப்பு எடுத்தார். இப்படி அடிக்கடி விடுப்பு எடுக்கிற இவரை ஏன் இந்த நிறுவனம் வைத்துள்ளது? அவரிடம் கண்டிப்பாகச் சொல்லி இதற்கு மேல் எடுத்தால் பணியிலிருந்து நின்று கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லிவிட வேண்டியதுதானே! ஏன் இவருக்கு தேவையில்லாமல் இவ்வளவு பெரிய தொகையைக் கொடுத்து இன்னமும் வைத்திருக்கிறார்கள்? இவர் இல்லாமல் கம்பெனிதான் வெற்றிகரமாக நடக்கவில்லையா? இவருடைய துறையில் மற்ற அதிகாரிகளின் பார்வையிலேயே துறையும் சிறப்பாகத் தான் செயல்படுகிறதே, பின்னர் எதற்கு இவரைப் போய் ஓனர் தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். சரியான லூசப்பயலா இருப்பார்போலேயே இந்த ஓனர் என்று தன் எண்ணத்தை சீனியிடம் கேள்வியாகக் கேட்டான் ராம்.

சீனி சொன்னான். உன்னிடம் ஒரு விஷயம் சொல்கிறேன். அதிலிருந்து இந்த விஷயத்தை நீ அணுக வேண்டும். சரியா என்று சொல்லிவிட்டுத் தொடர்ந்தான் சீனி. நம்ம அப்பாவுக்கு வயசாகி விட்டது. அவரால் பெரிதாக நமது தங்கையின் திருமணத்திற்கு ஓடியாடி வேலை செய்ய முடியலை. எல்லாமே அண்ணனாகிய நீயோ நானோ எவரோ ஒருவர் பண்ணுகிறோம். நம்முடைய தந்தைக்குத் தான் இப்ப ஓடியாடி வேலை செய்ய முடியலையே என்பதற்காக மேடையில் நாம் உட்காருவோமா? அவருடைய அறிவுரையை மட்டும் கேட்டுக் கொண்டே செயல்படுகிறோமா, அவர் அறிவுரை தேவையற்றது என ஒதுக்கி வைக்கிறோமா? அல்லது நம்ம அப்பாவை உட்கார வைப்போமா மாட்டோமா என நறுக்கென ஒரு கேள்வியைப் போட்டான் சீனி.

அதெப்படி சபை மரியாதையை தந்தைக்குக் கொடுப்பதுதானே சரி. ஆகையால் அவரைத் தான் மணமேடையில் அமரச் செய்வேன் என்றான் ராம்.

நல்லது என்ற சீனி இப்போது சொன்னான். ரவிக்குமாரின் இன்றைய நிலையை வைத்து அவரைத் தூக்கி எறிய வேண்டியதுதானே என்று எளிதாக நீ சொல்லி விட்டாய். ஆனால் இந்த நிறுவனத்தின் ஓனர் இந்த நிறுவனத்தைத் தூக்கி நிறுத்த அரும்பாடுபட்ட போது பல்வேறு துறைகளை உருவாக்க பல்வேறு விதமான வணிகத்தில் முன்னேற பாலமாக இருந்து செயல்பட்டவர்தான் இந்த ரவிக்குமார்.

அவரைத் தமது தந்தை ஸ்தானத்தில் வைத்துப் பார்க்கிற இந்த ஓனரையா முட்டாள் என்கிறாய் என்று கேட்ட போதுதான் ராமுக்கு உரைத்தது. காரியம் முடிந்தவுடன் கறிவேப்பிலையாய் தூக்கி எறியும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு மத்தியில் கம்பீரமாகத் தோற்றமளித்தார் நிறுவனத்தின் ஓனரான கமல்நாத்.

சாதிய அமைப்பு முறை மற்ற அமைப்புகளைக் காட்டிலும் சிறந்தது

இந்தக் கட்டுரையில் சாதிய அமைப்பு முறை மற்ற அமைப்பு முறைகளான மொழிப் பிரச்சினை, இனப் பிரச்சினை, மதப் பிரச்சினைகளோடு ஒப்பிடுகையில் ஓரளவுக்குச் சிறந்தது என்பதே எனது கருத்து.

பகுதி 1:

சாதியிலுள்ள தீண்டாமைக் கொடுமைகள் மறைய வேண்டுமென்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனால் மொழி, இனம், மதம் ஆகியவற்றால் ஒரு கலவரம் ஏற்பட்டால் அதனால் ஏற்படும் இழப்புகளும் ஏராளம். ஆனால் இரு சாதிப் பிரிவுகளுக்குள் கலவரம் ஏற்பட்டால் இழப்புகளையும், கலவரத்தையும் எளிதில் கட்டுப்படுத்தலாம்.

சியா, சுன்னி என மதமாக இருந்தாலும் சரி, சாதியாக இருந்தாலும் சரி பிரிவுகள் குறையும் போது ஒரு நாட்டில் ஏற்படும் இழப்புகள் அதிகம்.

பிரிவுகளற்ற சமுதாயமாக மனிதர்கள் இயங்கவும் வாய்ப்பில்லை என்பதே இயல்பு. அதைப் போலவே இன்று முக்குலத்தோர், வன்னியர் என தம் சாதியிலுள்ள மூன்று பிரிவுகளைச் சுருக்கி ஒற்றை முகத்தோடு வரும்போது தான், அவர்கள் தாங்கள்தான் ஆளத் தகுதியானவர்கள் என்ற எண்ணம் மேலோங்குகிறது.

ஆகையால் சாதிகள் பல துண்டுகளாக பல பிரிவுகளாக இருப்பதே வேற்றுமையில் ஒற்றுமை எண்ணத்திற்கு வலு சேர்க்கும். பிரிவுகள் சுருங்கும் போதே பிரச்சினைகள் அதிகமாகும். மனிதர்கள் ஒற்றுமையாக இருக்க வேண்டுமென்பது வேறு.

சுதந்திரப் போராட்டத்தில் விடுதலை ஒன்று தான் குறிக்கோள் என்ற இடத்தில் கூட சிந்தனை மாற்றம், போராட்ட முறையில் ஏற்பட்ட கொள்கை மாற்றங்களே நேதாஜியையும், காந்தியையும் வேறு வழியில் பயணிக்கச் செய்தது. ஆகையால் எந்தக் காலத்திலும் மனிதர்கள் அதிகாரத்திற்காகவும், தமது பாதுகாப்பிற்காகவும், கொள்கைக்காகவும், பிரிவுகளாக மாறுவார்கள் என்பதே இயல்பு. ஆகவே உலகம் முழுக்க இனம், மொழி, மதம் ஆகியவற்றால் ஏற்பட்ட இழப்புகளைக் காட்டிலும் சாதிய அமைப்பு முறை ஒன்றும் கொடூரமானதல்ல என்பதே. உலகில் இருக்கிறஅமைப்பு முறைகளில் சாதியம் ஒன்றும் அத்தனை கொடூரமானதல்ல என்பதே எனது பார்வை. இல்லைஎன்பவர்கள் எந்த மாதிரியான அமைப்பு முறை இருப்பதில் சிறந்தது எனசொல்ல வேண்டும்

பகுதி 2:

குழு வாழ்க்கையிலும் சரி, தனி நபராக வாழும் வாழ்க்கையிலும் சரி, நாம் செயல்படுகிற முறையால் நன்மையும் தீமையும் கலந்தே இருக்க முடியும். நாம் அனைத்து விஷயத்திலும் தீங்குகள் என்று வந்தால் அந்த அமைப்பு முறையை ஒழித்துவிடுவதே நல்லது என்கிற பரப்புரைகளைச் செய்பவர்களாக இருக்கிறோம். ஓலை வீடாக இருந்தால் ஓலையை மாற்ற என்ன வழி என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக வீட்டை இடி , தீப்பிடிக்க வாய்ப்பில்லைஎன்கிறோம்.

சாதி ஒழிப்பில் ஆரம்பித்து மதப் பிரச்சினை, இனப்பிரச்சினை, மொழிப் பிரச்சினை என அனைத்திலும் cause என்ன அதற்கு எவ்வாறு செயல்பட்டால் விடுபடலாம் என்பதற்குப் பதிலாக அதை ஒழிப்பதே முறை என்கிற கருத்துகளே வரவேற்கப்படுகின்றன. உதாரணமாக சாதி ஒழிந்தால் நல்லது, அது ஒழிந்தால் மட்டுமேதீர்வு என்று சொல்வதைப்போல!.

எந்த அமைப்பு முறை வாழ்க்கையிலும் பிரச்சினையிலிருந்து விடுபடும் ஆலோசனைகள் சொல்லப்பட்டால், அவர்களை சாதிய வெறியன் என்று சொல்லிஅடைக்கிறோம். பணம்கூட மக்களை upper class, middle class, Lower class, upper middle class… etc எனப் பிரித்துள்ளது. பணமற்ற ஒரு சமூகம் பங்கீட்டு வாழும் என்று சொல்லிவிட முடியுமா ? இந்த class(வகுப்பு) பிரிவினைகள் இல்லாத ஒரு மாற்று சமூகத்திற்கான வழிமுறைகள் என்ன என்று கேளுங்கள். Theoritical அறிவுரைகள் நிறைய வரும். அவை தேவையில்லை என்று சொல்லவில்லை. அவற்றிலிருந்தே அதை நடைமுறைப்படுத்த, நல்ல விஷயங்களைச் செயல்படுத்த முனைவோம் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. ஆனால் உலகம் முழுவதும் வகுப்பு வாரியாக மக்கள் பிரியாத ஒரு சமூகம் இருக்கிறதா? ஆகவே ஒரு அமைப்பை ஒழித்தால்தான் தீர்வு என்பதற்குப் பதிலாக அதிலுள்ள தீமைகளைக் கலையும் அறிவுரைகளே இன்றைய தேவை.