கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் – மனிதன் பாகம் 3

கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் – மனிதன் பாகம் 3:

கற்பனை மட்டுமே மனிதனுக்கும் மிருகங்களுக்கும் உள்ள வேறுபாடு. மற்ற எல்லா விஷயத்திலும் மனுஷன் ஒரு மிருகமே. உண்மையைச் சொல்லப்போனால் அதைவிடக் கேவலமானவன். இந்த கற்பனை சக்தியைக் கொண்டே மனிதன் நல்லது , கெட்டது, சரி, தவறு, ஹீரோ, வில்லன் என ஒவ்வொரு விஷயங்களையும் கலாச்சாரம் என்ற பெயரில் முன்வைக்கிறான்.

மனிதர்கள், சமூத்தில் நிலவும் INEQUALITY யை எதிர்த்துப் பேசிக் கொண்டே ஒப்பீடுகளையும், மதிப்பீடுகளையும், அதிகாரப்படிநிலையையும் அமைத்துக் கொண்ட யதார்த்தவாதிகளாகவே வாழ்கிறார்கள். அதாவது உயரிய நோக்கம் என்று சொல்லிக் கொண்டே, வேறுபாடுகளுடன் , கொள்கை முரணோடு உள்ளவர்களைக் காட்டிலும் தங்களின் கருத்தே சிறந்தது என நிறுவ மெனக்கெட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இயற்கையே சமத்துவத்தைப் பேணிக் கொண்டதில்லை. ஆனால் தன்னை ஏதோ சமத்துவத்தின் பிதாமகர்களாகக் காட்ட மனிதர்கள் போடும் வேடம் அலாதியானது. மனித சமூகம் சமத்துவம் ( Equality) பேசிக்  கொண்டே, மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரையும்/ ஒவ்வொன்றையும் மதிப்பிடுகிறார்கள்(Value). மதிப்பிடுதல் என்பதன் அடுத்த நிலை ஒப்பீடு(Comparision). ஒருவரை மதிப்பீடு செய்தல் அல்லது ஒப்பிடுதல் என்பதே சமத்துவ சமூகத்திற்கு எதிரானக் கொள்கை முரண் தான்.

மதிப்பீடுகளின் வாயிலாக மனிதர்களே யார் மேலானவர்கள், கீழானவர்கள் என அளவிடுகிறார்கள்/ அடுக்குகளை வரிசைப்படுத்துகிறார்கள். ஒவ்வொரு படைப்பையும்(சினிமா, கதை, கலை….) மனிதர்கள் வரிசைப்படுத்துகிறார்கள். வரிசைப்படுத்துதல் என்பதனை அதிகாரப்படிநிலை (Hierarchical Structure) என சொல்லலாம். அதிகாரப்படிநிலையை மனித சமூகம் உள்ளூர விரும்புகிறது என்பதன் அடையாளங்களை மனித வாழ்வியலின் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் காண முடியும்.

படைப்புகளுக்கும் துறை சார்ந்தும் பல விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன. அவற்றில் மிக உயரிய விருது என்றும் சில விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன. மிக உயரிய விருது என்று சொல்லும் போதே அதை விடக் குறைந்த விருதுகளும் உண்டு என்ற பொருளாகிறது. மிக உயரிய விருதுகள், ஒருவர் தாம் சார்ந்த துறைக்கு செய்யும் சேவையின் அடிப்படையில் அவரைப் பாராட்டும் விதத்தில்தான் மிக உயரிய விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன என்பதே மனிதர்கள் சொல்லும் விளக்கம். உண்மையைச் சொல்லப்போனால் மனிதர்களுக்கு வரிசைப்படுத்துதலில் ஒரு வசீகரம் இருக்கிறது. அதாவது மானுட சமூகமே தங்களுக்குள்ளாக அதிகாரப்படிநிலையை உருவாக்கிக் கொள்கிறது.

மனிதர்கள் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் என்பதன் அடையாளங்களில் ஒன்றுதான் மிருகங்களையும் வரிசைப்படுத்திக் காண்பிப்பது. சிங்கம் வந்து இவனிடம் சொன்னதா, நான் தான் அரசனென்று. மிருகங்களுக்குத் தெரிந்தது எல்லாம் இயற்கையின் படைப்பில்/ இறைவனின் படைப்பில் ஒன்றேயொன்று தான். வயிறு பசித்தால் இரை வேண்டும். தான் எந்த மிருகத்தின் முன்னால் நின்றால் தன் உயிருக்கு ஆபத்து, தனது இரை எங்கேயுள்ளது என்பதனை மட்டும் அடையாளம் (Identitiy) காணும் சக்தி மட்டுமே!

Where the place Nobody values anything, There only everything is equal. அதாவது மதிப்பீடுகள் செய்யாத இடத்தில் மட்டுமே அனைவரும் சமமானவர்கள், அனைத்தும் சமம். மதிப்பீடுகள் என்று வந்துவிட்டாலே INEQUALITY வரும் என்று பொருள். மதிப்பீடுகளைத் துறந்த ஒரு சமூகமாக மனிதர்கள் இருக்கிறார்களா என்ன? புதிது புதிதான சித்தாந்தங்கள் உருவாவதன் பின்னணியை உற்று நோக்கினால் ஒரு கருத்து முன்வைக்கப்படும். முந்தைய சித்தாந்தத்தில் உள்ள குறைபாடுகளைக் களையவே புதிய சித்தாந்ததிற்கான பாதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று விளக்கங்கள் அளிக்கப்படும். ஆனால் மானுட சமூகம் மதிப்பீடுகளை உருவாக்கியும் அதைத் தக்க வைப்பதன் மூலமாகவும் INEQUALITY என்பது இருக்கும்.

INEQUALITY என்பதை வெறும் பொருளாதாரத்தோடு ஒப்பிடுவதாக நினைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். அறிவின் அடிப்படையில், திறமை, தகுதி, செயல்களின் அடிப்படையில், சாதி, மதம், மொழி, இனம் , பணம் என மானுட சமூகம் இந்த வேறுபாடுகள்(INEQUALITY or Diversity) அமைந்து விடும். ஏதோ ஒன்றை முன்னிலைப்படுத்த முனையும் போதும் , அதைத் தடுக்க முனையும் போதும் ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது. பேராசையின் ஒட்டு மொத்த வடிவம்தான் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகமான மனிதன் என்பது. மற்ற அனைத்து உயிரினங்களும் survival of the fittest என்ற தத்துவத்தை உள்வாங்கி வாழும் போது, மனிதன் புதிது புதிதாக பல மாற்றங்களைக் கொண்டு வர முனைவது போல் காண்பித்துக் கொண்டே , சுய நலத்துடன், பேராசையுடன், கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகமாகத் தான் உள்ளான் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இயற்கைஒரு போதும் ஹீரோ வில்லன் பாதிக்கப்பட்டவன் என்ற கருத்துகளுக்கு இடமளிப்பதில்லை. மனிதன் மட்டுமே இவ்வாறு ஒவ்வொன்றையும் பிரித்துப் பார்த்து தன் நலன்/ சார்ந்த பிரிவினரின் நலன் செழிக்க ஆயிரம் விளக்கங்களைக் கொடுத்துக்கொண்டு வாழும் பேராசைக் காரன். மனிதன் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் இன்னும் பயணிக்கும்.

ஐரோப்பிய நாடுகளின் உளறல்கள்

ஐரோப்பிய நாடுகளின் உளறல்கள்:
=============================

2008 Economic Crisis க்கு அப்புறம் ஐரோப்பாகாரனுங்க சொல்ற ஒவ்வொரு கருத்திலிருந்தும் இன்னொரு நாட்டோடு ஒப்பிடுவதிலிருந்தும் ஒரு விஷயம் தெளிவாகப் புரிகிறது. பொருளாதார சிக்கலிலிருந்து மீள்வதற்கு வழி தெரியாமல் தத்து பித்தென உளறிக் கொட்டுகிறார்கள். அதில் சில உதாரணங்கள்.

• “Spain is not Greece” – ELENA SALGADO, SPANISH FINANCE MINISTER, FEBRUARY, 2010

• “Greece is not Ireland” – George Papandreou, Greek Finance Minister, 22 November, 2010

• “Portugal is not Greece” – The Economist, 22 April, 2010

• “Spain is neither Ireland nor Portugal” – Elena Salgado, Spanish FInance Minister, 16 November, 2010

• “Ireland is not in Greek territory” – Brian Lenihan, Irish Finance Minister

• “Neither Spain nor Portugal is Ireland” – Angela Gurria, Secretary-General, OECD, 18 November, 2010

• “Italy is not Spain” – ED PARKER, FITCH MD, 12 JUNE, 2012

இப்படியே பக்கத்து நாடுகளோடு ஒப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களில் ஸ்பெயின் ஒருபடி மேலே போய் ஸ்பெயினின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை விளக்க ஒப்பிட எடுத்துக் கொண்ட நாடு எது தெரியுமா? உகண்டா. உகண்டாவோடு ஒப்பிட வேண்டிய அவசியமென்ன? அப்படியானால் நிலைமை எப்படி இருக்கிறது என்பது புரிகிறதா?

“Spain is not Uganda” – EMARIANO RAJOY, SPANISH PRIME MINISTER, JUNE 9, 2010

சும்மா இருக்குமா உகண்டா? அதுவும் பதிலடி கொடுத்தது. smile emoticon

• “Uganda does not want to be Spain.” Ugandan foreign minister, June 13, 2012

ஐரோப்பாவின் பொருளாதார எதிர்காலத்திற்கும் அங்குள்ள புதிய வேலை வாய்ப்புகளுக்கும் கூட உள்நாட்டு மக்கள் தொகை போதாது என்பது கூடுதல் தகவல். முதல் உலகப்போரின் போது 1900 களில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் போரில் இறந்த போதிலும், உலகின் மக்கள் தொகையில் 25% அளவிற்கு ஐரோப்பாவின் மக்கள்தொகை இருந்தது. அதாவது உலகில் பிறக்கும் நான்கு குழந்தைகளில் ஐரோப்பிய குழந்தை ஒன்று என்ற அளவில் இருந்தது. குடும்ப வாழ்க்கையைத் தொலைத்த ஐரோப்பாவில் இன்றைய மக்கள் தொகை 10% க்கும் கீழாக உள்ளது. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பீலிங் என்பது போல ஒவ்வொருவருக்கும் பல்வேறு பிரச்சினைகள். ஐரோப்பா இப்போது அதிக குழந்தைகளைப் பெற்றால் என்னென்ன சலுகைகளை வழங்கும் என்று சொல்லிப்பார்க்கிறது. குடும்ப அமைப்புகள் சிதைந்த நிலையில் , குழந்தைகளைப் பெறுவதிலும் சிக்கல் உள்ளது. சராசரியாக 1.3 என்ற அளவில்தான் பிறப்பு விகிதம் உள்ளது. உலக சராசரி 2.1 ஆகும்.

மோடி செல்லுமிடங்களிலெல்லாம் அடிக்கடி சொல்லும் உலகிற்குத் தேவையான சேவையைப் பூர்த்தி செய்வதில் இந்தியாவின் மனித வளம் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை உணர முடிகிறது. ஒவ்வொரு ஐரோப்பிய நாடுகளையும் ஆண்டுதோறும் இந்தியா பின்னுக்குத் தள்ளி பொருளாதார வளர்ச்சியில் முன்னுக்கு வருவதை நாம் இப்போது பார்த்து வருகிறோம். இப்போதுGDP as per PPP யில் உலக நாடுகளின் வரிசையில் சீனா, அமெரிக்காவிற்கு அடுத்து இந்தியா உள்ளது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.