மக்கள் போராட்டங்கள் வெற்றி பெற என்ன செய்ய வேண்டும்?

ஜனநாயக நாட்டில் தமது உரிமைக்காக மக்கள் போராடுவதை எவரும் குறைகூற இயலாது. அதேபோல நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சிக்கும், முன்னேற்றத்திற்கும் பொது நலன் கருதி அரசுகள் சில முடிவுகளை மேற்கொள்ளும் போது அரசையும் மேம்போக்காக குறை சொல்லிவிட முடியாது. மக்கள் நல அரசுகள் நாட்டின் முன்னேற்றம் கருதியும் உள் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தவும் முயற்சிகள் மேற்கொள்வதில் தவறில்லை.

 

ஆனால் அரசுகள் நிலங்களை விட்டுக்கொடுக்கும் மக்களுக்கும், அப்பகுதிக்கும் தேவையான சலுகைகளையும் உரிய சன்மானத்தையும், வேலை வாய்ப்புகளையும் முறையாக செய்ய வழிவகைகள் செய்யப்பட வேண்டும். நிலத்தை இழக்கும் பாதிப்புக்குள்ளாகும் மக்களுக்கும், அப்பகுதி மக்களுக்கு அரசு உதவிகள் செய்ய அப்பகுதி மக்களை இணைத்து கமிட்டிகள் அமைத்தும், அரசு சார்பற்ற நீதிபதிகளின் தலைமையில் கமிட்டிகள் அமைத்தும் நிவாரண உதவிகளும் முறையாக நிவாரணமும் பணி நியமனங்களும் அமைந்துள்ளதா என வழி வகைகள் செய்யப்படலாம்.

 

உள் கட்டமைப்பை மேம்படுத்த முயற்சிகள் மேற்கொள்ளும் போது குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதியைச் சார்ந்த மக்கள் அதிக விலையைக் கொடுக்கவேண்டியுள்ளது என்பதை மறுக்க இயலாது. ஆனால் இன்று எந்தவொரு திட்டத்திற்கும் எதிர்ப்புகளை முன்னெடுக்க சமூக ஆர்வலர்கள் என்ற போர்வையில் பகுதி மக்களில் ஒரு சாராரையோ, அல்லது ஒட்டு மொத்த கிராம மக்களையோ இணைத்துக் கொண்டு போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. அது சரியா தவறா என்பது விவாதப் பொருளல்ல.

 

பகுதி நிலப்பகுதி மக்கள்தான் அதிகப் பாதிப்புக்கு உள்ளாவார்கள் என்பதால் இயல்பாக ஆதரவு கிடைப்பதில் வியப்பில்லை. ஆனால் இதர பகுதி மக்களுக்கு அரசின் திட்டங்கள் சரியென படும் போது அதற்குரிய ஆதரவு மற்ற நிலப்பகுதி மக்களிடமிருந்து வருவதில்லை. வரவும் செய்யாது. அவ்வாறு வர வேண்டுமானால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதே இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம்.

 

உதாரணாமாக கூடங்குளம் அணு உலை விவகாரத்தை எடுத்துக் கொள்ளலாம். இன்று வணிக ரீதியிலான உற்பத்தியை அணுசக்தி கழகம் அணு உலையிலிருந்து மின் உற்பத்தி செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அணு உலை எதிர்ப்புப் போராட்டம் உள்ளூர் போராட்டம் என்ற அளவில் மிகப் பெரிய வெற்றியாக இருக்கலாம். ஆனால் அப்போராட்டம் தேச அளவில் நோக்கினால் ஒரு தோல்விப் போராட்டமாக அமைந்துள்ளது. இவ்வாறு சொல்வதை போராட்டக்குழுவினரோ அல்லது போராட்ட ஆதரவு தரப்போ எதிர் மறையாகப் பார்க்கக் கூடாது. போராட்டம் தோல்வி என சொல்வதற்கு நான் முன் வைக்கும் பிரதான குற்றச் சாட்டுகள் இவைதான்.

 

“ அணு உலைகள் இந்தியாவில் பல்வேறு மாநிலங்களில் கட்டப்பட்டு வருகின்றன என்பது யாவரும் அறிந்ததே. கூடங்குளம் அதில் ஒன்று மட்டுமே! இந்தப் போராட்டத்திற்கு ஆம் ஆத்மி கட்சி ஆதரவு தெரிவித்தது அனைவருக்கும் தெரியும். அதன் தலைவர்களான கெஜ்ரிவாலும் பிரசாந்த் பூஷனும் கூடன்குளப் போராட்டத்திற்கு முழுமையான ஆதரவைத் தனிப்பட்ட முறையிலும் கட்சி மூலமாகவும் தெரிவித்திருந்தார்கள்.

 

அணு உலைகள் கட்டமைப்பில் உள்ள மற்ற மாநிலங்களிலுள்ள மற்ற அணு உலை எதிர்ப்பு அமைப்புகளை ஒருங்கிணைக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றிருந்தும் அதை தமிழ்நாட்டு அணு உலை எதிர்ப்பாளர்கள் முறையாகக் கையாளவில்லை. அவர்கள் இங்கு போராட்டத்தை முன்னெடுத்த போது அதே நாளில் தொடர் போராட்டங்களையோ அல்லது உண்ணாவிரத முறைகளையோ மற்ற மாநிலங்களிலும் மக்களைத் திரட்டி செய்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அவர்களே தமது போராட்டத்தை உள்ளூர் போராட்டமாக சுருக்கிக் கொண்டதே இப்போராட்டம் தோல்வி என நான் முன் வைப்பதற்கு முக்கியக் காரணம்.”

 

அன்னா ஹஸாரே போல போராட்டத்தைத் தமிழகத் தலைநகரிலோ, இந்தியத் தலை நகரிலோ ஆம் ஆத்மியின் தெரு முனைப் போராட்ட முன்னோடியான கேஜ்ரிவாலின் துணை கொண்டு இப்போராட்டத்தை மிகப் பெரிய அளவில் முன்னெடுத்திருக்கலாம். அதை இப்போராட்டக் குழுவினரும், ஆதரவை முன்னெடுத்தவர்களும் செய்யத் தவறினார்கள் என்பதே உண்மை. கூடவே ஐந்து  மாநில காவல்துறை அதிகாரிகளை நீக்கக் கோரி கெஜ்ரிவால் போராட்டம் செய்பவர். அவர் அணு உலை எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்கு என்ன செய்தார்? ஒரேயொரு நாள் இங்கு வந்து ஆதரவு தெரிவித்ததும், வழக்கில் உதவி செய்ததோடு நிறுத்திக் கொண்டார்.

 

சர்வ நிச்சயமாக போராட்டத்தைப் பலப்படுத்த இயன்றும், வாய்ப்புகள் இருந்தும் போராட்ட குழுவினர் அதை இறுதி வரை செய்யாமல் போனதன் மர்மம்தான் புரியவில்லை.

 

ஓரளவுக்காகவாவது ஊழல் எதிர்ப்புப் போராட்டம் மிகப் பெரிய அரசியல் அழுத்தத்தைக் கொடுத்ததற்குக் காரணம் அதை நாடு தழுவிய அளவில் மிகப் பெரிய போராட்டமாக மாற்றி அமைத்ததுதான். குறிப்பாக அனைத்து ஊடகங்களின் பார்வையையும் தமிழ் ஊடகம் மட்டுமில்லாமல் அனைத்து இந்திய ஊடகங்களின் வாயிலாக அழுத்தத்தைக் கொடுக்க அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராளிகள் செய்ய முனையவில்லை. ஆனால் ஊழல் எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்கு தேசிய ஊடக அரசியல் உதவியது போல இதற்கு அவ்வாய்ப்பை ஏற்படுத்த அணுஉலை எதிர்ப்புக் குழுவினர் பயன்படுத்தத் தவறினர் அல்லது விரும்பவில்லை அல்லது முனைப்புக் காட்டவில்லை என்றே தோன்றுகிறது.

 

இன்னமும் சொல்லப் போனால் எழுத்தாளர்கள் கையெழுத்து போட்டதும் மதுரையில் ஒரேயொருமுறை அடையாளமாக எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்து அடையாளப் போராட்டம் மட்டுமே தமிழகத்தில் முன்னெடுக்கப்பட்டது. அணு உலை எதிர்ப்பு எழுத்துப் போராளிகள் இது பற்றி கட்டுரைகள் எழுதினார்கள், விவாத நிகழ்ச்சிகளில் தமது கருத்தை முன் வைத்தார்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை.

 

ஆனால் இன்றைய நிலையில் தேசம் முழுமைக்குமாக போராட்டத்திற்கான ஆதரவைத் திரட்ட வேண்டிய பொறுப்பு போராட்டக்காரர்களுக்கு உண்டு. அணு உலை போல, இந்தியா முழுமைக்கும் சாலை மேம்பாடு, நிலக்கரி, இரும்பு, மீத்தேன் திட்டங்கள் போன்ற பொதுவான கனிம வளம் சார்ந்த திட்டங்களில் உள்ள பிரச்சினைகள் அனைத்திற்கும் தேசத்தை இணைக்கிற அளவிற்கு மக்களை ஒருங்கிணைக்காத போராட்டங்கள் ஒருபோதும் வெற்றி பெறாது.

 

இதற்கு நம்மிடம் மிகப் பெரிய முன்னுதாரணமுண்டு. நாடு அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த காலத்தில், விடுதலை வேண்டி போராட்டங்கள் ஆரம்பத்தில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக விடுதலை தாகம் வேண்டி போராடி இருந்தாலும் காந்தியடிகள் இந்தியத் தலைவர்களை விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களை, தியாகிகளை நேரடியாகவும், கடிதங்கள் வாயிலாகவும் ஒருங்கிணைத்தார். அதை தேசம் முழுமைக்குமான ஒரே குரலில் ஒற்றை நோக்கம் நிறைவேற வேண்டி மக்கள் போராட்டங்களை அகிம்சை வழியில் தேசம் முழுமைக்குமான மக்களை போராட்டங்களில் பங்குபெறச் செய்து ஆங்கிலேயர்களுக்கு மிகப் பெரிய அழுத்தத்தைக் கொடுக்கச் செய்தார்கள்.

 

ஒவ்வொரு போராட்டத்தையும் கடிதங்கள் வாயிலாக தொலைபேசி வாயிலாக அனைத்து மாநிலத்திலும் ஒருங்கிணைத்து அதே நாளில் தேசம் முழுமைக்குமாக எதிர்ப்புப் போராட்டங்களை காந்தியடிகள் தலைமையில் தேசம் மேற்கொண்டது நாமறிந்த வரலாறே!

 

ஜனநாயகமற்ற நிலையிலிருந்த போதே இந்திய மக்களை ஒருங்கிணைக்க இயலுமெனில் இன்றைய ஊடக வளர்ச்சியையும், தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியையும் பயன்படுத்தாமல் உள்ளூர் மக்களின் ஆதரவு மட்டுமே போதுமென நினைத்து போராட்டத்தைச் சுருக்கிக் கொண்டதே கூடங்குளம் போராட்டம் மிகப் பெரிய தோல்வி அடைந்ததற்குக் காரணம்!.

 

இதை போராட்டக் குழுவினர் அறிந்தே செய்தார்களா என்ற அச்சமும் உண்டு. இந்தியாவில் இதர மாநிலங்களில் அணு உலைக்கு எதிர்ப்பை உருவாக்கும் நிலையில் இருந்தாலும் ஆம் ஆத்மி கட்சி தேசிய அளவில் எந்தப் போராட்டத்தையும் முன்னெடுக்கவில்லை என்பது கூர்ந்து கவனிக்கத்தக்கது.

 

அரசிற்கும், நீதி மன்றத்திற்கும் எதிர்ப்புக் காட்ட விரும்பும் போராட்டக் குழுக்கள் இந்த அடிப்படையைப் புரிந்து கொள்ளாமல் நிலப்பகுதிக்குள் மட்டுமே போராடி வெற்றி பெறலாம் எனக் கனவு கண்டால் அது பெரும்பாலான மக்கள் ஆதரவைப் பெறாது. போராட்டமும் வெற்றி பெறாது.

 

இது போன்ற போராட்டங்கள் தோல்வி அடைவதற்கு இன்னொரு பிரதான காரணமும் உண்டு. அது அரசியல் ரீதியிலான ஆதரவு எதிர்ப்பைச் சார்ந்தது. தமிழகத்தைப் பொறுத்த வரையில் அதிமுக, திமுக, தேசியத்தைப் பொறுத்த வரையில் பாஜக, காங்கிரஸ் ஆகிய கட்சிகள் இம்மாதிரியான உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்தும் திட்டங்களுக்கு தெரிவிக்கும் ஆதரவும் எதிர்ப்பும் மிக மிக முக்கியமானது. இதே கருத்து மற்ற மாநிலங்களிலுள்ள பிரதான மாநில ஆளுங்கட்சிக்கும் எதிர்க் கட்சிக்கும் பொருந்தும்.

 

மாநில அரசையும் மத்திய அரசையும் ஆள்கிற அல்லது ஆளத் தகுதியாக உள்ள மக்கள் ஆதரவைப் பெற்ற கட்சிகள் இதுபோன்ற உள் கட்டமைப்பிற்கு ஆதரவு தெரிவித்து விட்டால் பெரும்பாலான போராட்டங்கள் தோல்வியில் முடிவடைய வாய்ப்புண்டு. இதை முறியடிக்க வேண்டுமானால் எதிர்ப்பு மனநிலையை மக்களை ஒருங்கிணைத்து செய்ய வேண்டிய பொறுப்பு எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்பவர்களிடமிருந்து வர வேண்டும்.

 

சிறு கட்சிகளான பாமக, மதிமுக போன்ற கட்சிகள் மக்கள் நலன் என்ற பெயரில் ஆதரவுப் போராட்டங்கள் நடத்துவது பெரும்பாலும் மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வில்லை என்பதைத் தேர்தல் முடிவுகள் நிரூபிக்கின்றன. மக்கள் ஆதரவை இவர்களால் தேர்தல் அரசியலில் இதுவரை அதிமுக திமுகவைத் தாண்டிப் பெற முடியவில்லை என்பதும் கவனிக்க வேண்டியது. அவ்வாறானால் இவர்களின் மக்கள் நலப் போராட்டங்கள் என்ற பெயரில் நடத்தும் போராட்டங்களை மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.  இதுபோன்ற கட்சிகள் ஆளும் அரசுகளாக மாறினால் அதிமுக, திமுக போன்ற நிலையைக் கூட எடுக்க வேண்டி வரலாம் என்பது யூகம் மட்டுமே.

இது போன்ற திட்டங்கள் கிடப்பிலோ அல்லது கைவிடப்பட வேண்டுமானால் பிரதான கட்சிகளின் ஆதரவை எவ்வகையிலாவது பெற முயற்சிகளை போராட்டக் குழுவினர் முயல வேண்டும் அல்லது மேற்கூறிய நிலையிலுள்ள பிரதான கட்சிகளின் எதிர்ப்பு இருக்கிற பட்சத்தில் மட்டுமே சில போராட்டங்கள் வெற்றி பெறுகின்றன.

 

இதன் தொடர்ச்சியாக வரலாற்றிலிருந்து பார்த்தாலும், நடைமுறை அரசியல் நோக்கில் பார்த்தாலும் இயல்பாக நடக்கும் நிதர்சனங்களையும் உதாரணப்படுத்த வேண்டியுள்ளது.

 

யார் பலம் வாய்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்களோ, அவர்களே அதிகாரம் செய்ய இயலும் என்பதுதான் உலக நியதி!.  பலம் மூன்று வகைகளில் உள்ளது. அதிகார பலம், பண பலம், ஆள் பலம் என்பதே அது.இதில் யார் எந்த சூழ்நிலையில் பலம் வாய்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்களோ அவர்கள் தான்,  அதிகாரத்தைக் கையிலெடுத்துக் கொண்டு, அடுத்தவர்களை அடக்கி ஆள்வார்கள் என்பது தான் யதார்த்தம்.

 

இதை முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கூடங்குளம் பிரச்சினையைப் பொறுத்தவரை, பலம் வாய்ந்தவர்களாக அரசு இருந்தது. இது அதிகார பலம். கூடன்குளத்தைத் தவிர மாநிலத்தின் இன்ன பிற பகுதிகளில் சமூக ஆர்வலர்களோ , சமூக எழுத்தாளர்களோ, தொண்டு நிறுவனங்களோ பெருமளவில் மக்களுக்கு அணு உலை ஆபத்து, அது அப்பகுதியில் உள்ள குடிமக்களைப் பாதிக்கும் என்று பரப்புரை செய்து, அதன் மூலம் பெருவாரியான சமூகத்தை தங்களின் போராட்டத்திற்கு துணை நிற்கச் செய்து,அரசுகள் அணு உலையைத் திறக்காத வண்ணம் இருக்கச் செய்யத் தவறி விட்டார்கள். இதை சமூக ஆர்வலர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஒருவேளை இப்போராட்டம், தமிழகத்தின் அனைத்து மாவட்ட தலைநகரங்களில் பெரும் திரளான மக்களை ஒருங்கிணைத்து இருந்தால், அரசுகள் தடியடிக்குச் செல்லாது அடிபணிய வாய்ப்பிருந்திருக்கும்.

 

ஆனால், இங்கு பெருவாரியான மக்களின் பார்வையில், மின் சக்தியின் தேவை மட்டுமே பார்க்கப் படுகிறது. இதுவும் ஒரு மிகப் பெரிய பிரச்சினையாக சமூக ஆர்வலர்களுக்கு இருந்திருக்கக் கூடும். மேலும் தமிழகத்தின் முன்னணி கட்சிகளான திமுகவும், அதிமுகவும் இந்தியாவின் முன்னணி கட்சிகளான பிஜேபி யும், காங்கிரசும் அணு உலையைப் பொறுத்தவரையில் அது தேவை என்பதற்காக பேசிய பிறகு போராட்டம் வெற்றி பெறாது என்பது வெட்ட வெளிச்சமாகத் தெரிந்தது.

 

 

யார் பலம் வாய்ந்தவர்களோ அவர்கள் பலமின்மையானவர்களை அடக்கி ஆள்வார்கள். அதுதான் இப்பொழுது நடந்தேறி இருக்கிறது. ஆட்சி என்ற அதிகார பலத்தின் முன்பு, பெரும்பான்மையான தமிழக மக்களை ஒருங்கு இணைக்காத , சிறு அளவிலான மக்களின் கூட்டு முயற்சி பலமற்றுக் காணப்படுவதாலேயே போராட்டம் தோல்வியைத் தழுவியது.

 

 

துனிசியாவில் பென் அலியாகட்டும், எகிப்தின் ஹோசினி முபாரக் ஆகட்டும், அதிகார பலத்தில் இருந்தார்கள் என்பதால் , அவர்களால் மக்களை அடக்கி ஆள இயலவில்லை என்பதை 2011 ஆம் ஆண்டில் உலகம் புரிந்து கொண்டிருக்கும். உலக சரித்திரத்தில் இதை விடச் சுருக்கமாகத் திட்டமிடப்பட்டு வெற்றிகரமாக நடத்தி முடிக்கப்பட்ட புரட்சிகள் இல்லை. மக்கள் சக்தி ஒழுங்காக ஒருங்கிணைக்கப் பட்டால், அதிகாரத்தில் யார் இருந்தாலும் வீழ்வார்கள் என்பது சம காலத்தில், சமீப ஆண்டில் நிகழ்ந்ததே!

 

சமூக ஊடகத்தின் வாயிலாக மக்கள் ஆதரவைப் பெற்று வீதிகளில் மக்கள் இறங்கிப் போராடியதன் விளைவே சில நாட்களிலேயே ஆட்சியாளர்களை பதவியை விட்டு இறங்க வழி வகுத்தது. அந்த அளவிலான எதிர்ப்பு மனநிலை அணு மின் உற்பத்தி விஷயத்தில் இல்லை என்பதை மறுக்க இயலாது.

 

 

அதற்கும் , நான் சொல்கிற,யார் பலம் வாய்ந்தவர்களோ அவர்கள் பலமின்மையானவர்களை அடக்கி ஆள்வார்கள் என்பதே காரணம். ஆட்சியைப் பிடித்து அதிகாரத்தில் இருந்து கொண்டு அடுத்தவர்களை அடக்குவது ஒருவகை. எண்ணிக்கை அளவிலான பலத்தை நிருபித்து அடுத்தவர்களை அடி பணியச் செய்வது இன்னொரு வகை. பொருள் பலத்தைக் காட்டி அடுத்தவர்களை அடிமையாக்குவது மற்றொரு வகை. இந்த மூவரில் யார் , எந்த சூழ்நிலையில் பலசாலிகளாக உருவெடுக்கிறார்களோ, அவர்கள் அடுத்தவர்களை ஆள்கிறார்கள்.

அரசு ஒடுக்குகிறது… அரசு மக்கள் நலனைப் புரியவில்லை என்ற வாசகங்கள் எந்த அளவுக்கு போராட்டக்காரர்களுக்கு வலு சேர்க்குமோ அதே அளவுக்கு பெருவாரியான மக்கள் உங்கள் பிரச்சினையை எப்படி புரிந்து வைத்துள்ளார்கள், தவறான புரிதலை எப்படி களைவது என்பதை சமூக எழுத்தாளர்களும், போராட்டக் குழுவினரும், சமூக ஆர்வலர்களும் எடுத்தாளவில்லை அல்லது பெருவாரியான மக்களை வீதிகளுக்கு வரவைக்கவில்லை.  ஆகையால்தான், போராட்டம் தோல்வியைத் தழுவியதே தவிர, அரசின் சர்வாதிகாரமல்ல! எல்லா அதிகாரமும் வீழ்ந்து போகும், அவர்கள் பலவீனமாக இருக்கும் வரை அல்லது சாமானியர்கள் பெருமளவில் தேசம் முழுமைக்கும் ஒன்று திரளும் போது என்பது மட்டுமே உண்மை.

தமிழ்நாட்டில் ஆங்கில ஊடகங்கள் அமையவேண்டிய அவசியம் :

தமிழ்நாட்டில் ஆங்கில ஊடகங்கள் அமையவேண்டிய அவசியம் :

தமிழ்நாட்டில் ஆங்கில ஊடகங்களை நிறுவ வேண்டிய காலக்கட்டத்திற்கு வந்துள்ளோம். இல்லையென்றால் , தேசிய ஊடகங்கள் என்று தம்மைச் சொல்லிக் கொண்டு கேசரிவால் அரசு செய்கிற விஷயங்களை ஏதோ தேசப் பிரச்சினை போல காண்பித்தும், அதுதான் இந்தியாவின் பிரச்சினை போலவும் அல்லது டெல்லியில் மத்திய அரசுக்கும் கேசரி அரசுக்கும் உள்ள பிரச்சினைகள் தான் நாட்டின் பிரச்சினை போல மட்டுமே பேச/விவாதிக்க so called ஆங்கில ஊடகங்கள் பெரும்பாலும் செய்கின்றன. இல்லையா சிறுபான்மை பெரும்பான்மை சண்டை பற்றி ஊளையிடுகின்றன. அதிலும் மால்டா விஷயத்தைப் பற்றி பேசவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மோடி அரசுக்கு எதிரான எந்த சின்ன விஷயம் கிடைத்தாலும் அல்வா சாப்பிடுவது போல விவாதம் நடத்துவார்கள்.

இலங்கை தமிழர் பிரச்சினை பற்றி எந்த அண்டை மாநிலத்துக் காரனுக்குத் தெரியும்? பக்கத்து மாநிலக் காரனுக்குக் கூட கச்சத்தீவு பற்றியோ, காங்கிரஸ் தாரை வார்த்தது பற்றியோ, போரில் இருபக்கமும் நடந்த போர்க்குற்றங்கள் பற்றியோ மக்கள் வாழ்வு இழந்தது பற்றியோ பேச நமக்கு ஆங்கில ஊடகங்கள் அவசியம் தேவை. ஆங்கில மொழியில் பல தரப்பு கருத்துகளும் விவாதிக்கப்படும் போது மட்டுமே பக்கத்து மாநிலக் காரனுக்கு இது என்ன பிரச்சினை, யாருடைய நிலைப்பாடு சரியானது என்கிற புரிதலும் அதுசார்ந்த ஆதரவும் எதிர்ப்புமாவாவது கிடைக்கும்.

இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினை பற்றி பேச வேண்டுமா, ஜல்லிக்கட்டு பற்றிய விஷயம் நாடுமுழுக்க எடுத்துச் செல்ல, காவேரி பிரச்சினை பெரும் பிரச்சினையாக தேச அளவில் கொண்டு செல்ல, முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சினையை தேசிய ஊடகங்கள் விவாதிக்க, மால்டாவைப் போல ஆம்பூரில் நடந்த கலவரங்களைப் பற்றி தேச அளவில் பேசச் செய்ய, ஆகம விதிகள் பற்றி பேச, இன்னும் என்னென்ன பிரச்சினைகள் இருக்கிறதோ அதையெல்லாம் எடுத்துரைக்க தமிழ்நாட்டிலிருந்து குறைந்த பட்சம் மூன்று ஆங்கில ஊடகங்கள் அவசியம்.

இங்கே இருக்கிற அனைத்து ஊடகங்களையும் பாருங்கள். தந்தியில் நாஞ்சில் சம்பத் பேட்டி என்றால் அதே வாரத்தில் புதிய தலைமுறையிலும் நாஞ்சில் சம்பத், அன்றாடம் தமிழ்நாட்டில் கூட ஒரேயொரு பிரச்சினை என்பது போல எதையாவது ஊதிக் கிளப்பி அதில் பிரச்சனைகளை மேலும்மேலும் வரும் வரைக்கும் உள்ள நிகழ்ச்சிகளை மட்டும் ஒட்டுமொத்தமாக ஊடகங்கள் செய்கின்றன. தேசிய ஊடகங்களும் அந்தநாளில் ஒரே விஷயத்தை மட்டுமே விவாதிக்கும். அந்த வாரம் அவர்களாகவே ஒரேயொரு சிறப்பு நகர்தான் இன்றைய நாயகன் என்கிற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில்தான் நிகழ்ச்சிகள் கட்டமைக்கப்படுகின்றன.

ஒவ்வொரு ஊடகமும் வேறு வேறு வகையான விஷயங்களை பேச இயலும். ஆனால் செய்யாது. ஈயடிச்சான் காப்பிதான். அதனால் தான் சொல்கிறேன். இங்கிருந்து மூன்று ஆங்கில ஊடகங்கள் வந்தால்தான் தேசிய ஊடகங்கள் என்று சொல்லி நடத்தும் நாடக கம்பெனிகள் முறையாக இந்தியாவில் எது மிக முக்கியமான பிரச்சினை என்று பேசுவார்கள். இல்லையா ஜல்லிக்கட்டுக்கு NDTV காரன் டெல்லியில் உள்ளவனை வச்சி தமிழ்நாட்டு பிரச்சினையைப் பேசின மாதிரி எவரையாவது வைத்துப் பேசுவார்கள். நம்முடைய ஆட்களை வைத்துப் பேசவும், நம்முடைய பிரச்சினைகள் தேச அளவில் விவாதப் பொருளாக மாறவும், நமக்கான ஆங்கில ஊடகங்கள் அவசியம் தேவை. இல்லையெனில் டெல்லியில் மோசமான கற்பழிப்பு நடக்க வேண்டும். அங்கு கூச்சல் போட்டால் , அதை மட்டும் தேச பிரச்சினையாக அனைத்து தேசிய ஆங்கில ஊடகங்களும் கத்தும். அவசர சட்டம் கிடைக்கும். இப்படித்தான் அரசுகள் செயல்படுமெனில் அதைப் புரிந்து கொண்டு காலத்தின் கட்டாயம் கருதி ஆங்கில ஊடகங்கள் தமிழ்நாட்டில் அமைவது அவசியம் தேவை. காலத்தின் கட்டாயமும் கூட!

இந்து மதத்தின் ஜாதிகள் சமூக பலத்தின் அடையாளம் :

இந்து மதத்தின் ஜாதிகள் சமூக பலத்தின் அடையாளம் :

மனிதர்கள் கூட்டமைப்பாக அல்லாமல் தனி மனிதர்களாக செயல்படுதல் அவர்களின் அடிப்படையை வெளியிலிருந்து வரும் சக்திகளால்  எளிதில் வீழ்த்த முடியும். ஆனால் மனிதர்கள் கூட்டாக செயல்படும்போது, அவை தங்களின் பாதுகாப்புக் கருதி ஓர் அமைப்பாக மாறும்போது அவைகள் பலம் பெறக்கூடும். சில நேரங்களில் பலவீனமாகக் காணப்பட்டாலும் சமூக மாற்றங்களில் மேலும் கீழுமான நிலைக்குப் போகும் என்பதும் யதார்த்தம்.

 

குடும்ப அமைப்புகளின் நீட்சியாகத் தான் குழு வாழ்க்கையைப் பார்க்க வேண்டும். அக்குழு வாழ்க்கை முறைதான் பிற்காலத்தில் சாதிய அமைப்பாக மாறி இருக்கக் கூடும். இன்றும் ஜாதிகளின் பலமாக இருப்பது. 1. ஒரு குழுவாக எதிரிகளிடமிருந்து தம்மையும் தமது பண்பாட்டையும் காப்பது. 2. சமூக முதலீடு. திருப்பூரில் கவுண்டர் சமூகத்தினரையும் குஜராத்தின் டைமன்ட் தொழிலில் ஈடுபடும் சமூகத்தினரையும், மளிகை வியாபாரத்தில் நாடார் சமூகமும் சாதித்துக்காட்டியுள்ளன.

இந்தியாவில் ஹிந்து மதத்தில் ஜாதிய அமைப்பில் பல தீங்கான ஒதுக்கக்கூடிய பல அம்சங்கள் இருந்தாலும் சாதிய அமைப்புகள் பல்வேறு வகையில் முரண்பட்டு கிடப்பதும், கம்யுனிஸ்ட் வாதிகள் முன்வைக்கும் ஸ்மிருதி என்ற ஒற்றை நூலின் வழியாகத்தான் இந்து மதம் இயங்குவது போல ஒரே பொய்யை மீண்டும் மீண்டும் சொன்னாலும், அவ்வாறாக இந்து மதமும் அதன் சாதி அமைப்புகளும் கிடையாது. அவை ஒவ்வொன்றும் தமது வழிபாட்டு முறைகளில், சடங்கு முறைகளில் வெவ்வேறு வகைகளைப் பின்பற்றுதலும் கூட்டு சமூகமாக எதிரிகளை எதிர்ப்பதன் வாயிலாக தமது சாதிகளை மட்டுமல்ல, இந்து மதத்தைக் காப்பாற்றியுள்ளது என்பதில் சாதிகளின் பங்கு அளப்பரியது.

சாதியமாக அல்லாமல் ஒரே குழுவாக , இயங்கிய நாடுகளை எகிப்து, ஈரான், மெசபடோமியா, இன்னும் பல பௌத்த நாடுகளில் அங்குள்ள மக்கள்வழிபடும் மைய அமைப்பினைத் தகர்ப்பதன் வாயிலாகவும், அங்குள்ள மக்களை முழுவதுமாக இஸ்லாம் மதத்தை, கிருத்துவத்தை பின்பற்ற எடுத்த நடவடிக்கைகளில் வெற்றி பெற்றவர்களால் முழுவதுமாக இந்தியாவில் மதமாற்றத்தில் வெற்றி பெற முடியாமல் போனதற்கு மிக முக்கியக் காரணம் இங்குள்ள பல்வேறு சாதிய குழுக்களும், குல அமைப்பு முறைகளும் பின்பற்றிய முரண்பட்ட வழிபாட்டு முறைகளுமே முக்கியக் காரணம்.

இல்லன்னா ஒட்டு மொத்தமாக மதம் மாற்றியிருப்பார்கள்.

To consider resilience, think of the fact that of all the civilizations that the Muslims encountered when they swept out of Arabia, the Hindu civilization is the only one that did not get wiped out. Great, established cultures such as Egypt and Persia, and all the Buddhist cultures of Central Asia were completely erased in a very short time.

http://swarajyamag.com/magazine/jati-as-social-horsepower/

அருமையான கட்டுரை. வாசியுங்கள்.

சட்டசபைத் தேர்தலில் தமிழக பாஜக என்ன செய்ய வேண்டும்?

சட்டசபைத் தேர்தலில் தமிழக பாஜக என்ன செய்ய வேண்டும்?

 

தன்னோட கட்சி வேட்பாளரை முதல்வர் வேட்பாளராக அறிவிக்க இயலாத தமிழக பாஜக , அதிமுகவோடு செல்வதே இருப்பை உறுதி செய்ய உதவும் & எதிர்காலத்தில் கட்சி வளரவும் உதவும். அதிமுக கூட்டணியில் இருந்தால் ஒருவேளை தேமுதிக கடந்த தேர்தலில் வெற்றி பெற்றது போல அதிக இடங்கள் வெற்றி பெற்ற(பெற்றால்) கட்சி என்ற அடிப்படையில் எதிர்க்கட்சியாக பாஜக உறுதியோடு செயல்படவாவது உதவும். அதுவே எதிர்காலத்தில் இரண்டாம் கட்சியாக வளர்க்கவாவது உதவும். [! ? ]

இதில் அரசியல் ரீதியாகவும் பாஜகவிற்கு லாபமுண்டு. பாராளுமன்றம் மற்றும் ராஜ்யசபா இரண்டிலும் அதிமுகவின் ஆதரவு தேவை என்பதை உணர்ந்து செயல்படவேண்டும். தேமுதிகவுடன் சட்டசபைத் தேர்தலில் சேர்வதால், அதுவும் விஜயகாந்தை முதல்வர் வேட்பாளராக ஏற்றுக் கொண்டு செயல்பட முனைந்தால் பாஜக வளரவும் வாய்ப்பில்லை. மேலும் இந்தக் கூட்டணியை நம்பி மக்கள் வாக்களிக்கவும் மாட்டார்கள். பாஜக MLA க்களே இல்லாத கட்சியாக வரவேண்டுமானால் விஜயகாந்த் பின்னால் போகலாம். விஜயகாந்தால் ஒரு அரசியல் லாபமும் பாஜகவிற்கு LS/RS ல் கிடையாது.

இதெல்லாம் நடக்க வேண்டுமானால் திமுக தேமுதிக, காங்கிரஸ் கூட்டணி வரவேண்டும். இல்லையேல் அம்மா பாஜகவை சீண்டகூட மாட்டார் என்றே நினைக்கிறேன். எனினும் அதிமுகவிற்கு தேர்தல் நெருங்க நெருங்க கிளம்புகிற எதிர்ப்பே அக்கட்சியைக் கூட்டணி நோக்கி நகர்த்தும். எனவே அதிமுகவை சரமாரியாக எதிர்த்து எழுதுங்கள் நடுநிலையாளர்கள் மற்றும் என் அன்புக்குரிய கம்யுனிஸ்ட் நண்பர்களே ! smile emoticon உங்கள் கையில் தான் அம்மா பாஜகவை consider பண்ணுவது உள்ளது. பாஜகவினரோ ஆதரவாளர்களோ மீசையை முறுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. என்னைத் திட்டவும் வேண்டாம். பாஜகவின் நிலைமை ICU வில் சேர்க்க வேண்டிய நிலையில்தான் தமிழகத்தில் உள்ளது. நான் சொல்வது பாஜகவின் இருப்பை உறுதி செய்யவும், வளமான எதிர்க்கட்சியாக வளர்வதற்கான யோசனைகள் மட்டுமே. smile emoticon

பி.கு: உண்மையைச் சொல்லப்போனால் விஜயகாந்துக்குப் பேசத் தெரியாது. ஆனால் ஏழைகளுக்கு உதவுவதில் அவர் ஒரு கறுப்பு எம்ஜிஆர் தான். அந்தவகையில் ஜெ, கருணாவைக் காட்டிலும் விஜயகாந்தை வரவேற்பேன்.smile emoticon

விவசாயத்தையும் விவசாயிகளையும் வளர்ச்சிப்பாதையில் கொண்டு செல்ல மத்தியப் பிரதேச முதல்வரிடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவைகள் :

விவசாயத்தையும் விவசாயிகளையும் வளர்ச்சிப்பாதையில் கொண்டு செல்ல மத்தியப் பிரதேச முதல்வரிடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவைகள் :

இந்தியாவில் ஒரு முதலமைச்சர் மீண்டும் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டுமானால், தொழில் நுட்பத்திற்கு மட்டும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தால் போதாது. விவசாயத்திற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும். ஆந்திராவில் சந்திரபாபு நாயுடு ஹைதராபாத்தை மிகச் சிறந்த தொழில்நுட்ப நகரமாக மாற்றிக் காட்டினார். அது அவரை மறுமுறை தேர்தலில் வெற்றி பெறச் செய்தது. ஆனால் அதற்கடுத்த முறை மாபெரும் தோல்வியைச் சந்தித்தார். அதற்கு அவர் மேல் வைக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான குற்றச்சாட்டு, கிராமங்களையும், விவசாயத்தையும் அவர் கவனிக்கவில்லை என்பதே!

சில தினங்களுக்கு முன்பாக அசோக் குலாதி மத்தியப் பிரதேச முதல்வர் வேளாண்மையில் காட்டி வரும் அக்கறை பற்றியும்,மத்தியப் பிரதேசத்திடமிருந்து மற்ற மாநிலங்கள் கற்க வேண்டியதையும் பற்றிய அழகான கட்டுரை எழுதியுள்ளார். அதில் அவர் சொல்லும் விஷயங்களின் சாராம்சம் இதுதான். FY2006 to FY2015 குட்பட்ட காலத்தில் சராசரியாக 9.7% per Annum வளர்ச்சியை விவசாயத்தில் காட்டியுள்ளார். குறிப்பாக கடந்த ஐந்து வருடத்தில் 14.2 % வளர்ச்சியையும் ம.பி சாதித்துக் காட்டியுள்ளது. விவசாயத்தில் முதலிடத்தில் இருந்த குஜராத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ளியும் உள்ளார். இகாலக் கட்டத்தில் குஜராத் 7.7% வளர்ச்சி பெற்றுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்தியாவின் வேளாண்மையின் சராசரி வளர்ச்சி 3.3%. பாஜக ஆட்சி செய்யாத பல மாநிலங்கள் விவசாயத்தில் காட்டிவரும் அக்கறை மிக மோசமாக உள்ளது என்பதே நிதர்சனம்.

மூன்றாம் முறையாக சிவ்ராஜ் சிங் சவுகான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட மிக முக்கியக் காரணம் விவசாயிகளையும் வேளாண்மையையும் புரிந்து செயல்படுதல் என்கிறார். எந்தெந்த மாநிலங்கள் விவசாயிகளின் வளர்ச்சியை முறையாக மேற்கொள்கிறதோ, அது அவர்களுக்கு பொருளாதார வளர்ச்சியில் மட்டுமல்ல, அரசியல் ரீதியாகவும் வெற்றி பெற உதவும் என்கிறார். அதைத் தான் சிவராஜ் செய்துவருகிறார்.

விளைச்சலில் 30.6% (FY2005) to 41.2% (FY2014), சராசரியாக 35% வளர்ச்சியைக் கடந்த பத்து வருடங்களாக செய்து காண்பித்துள்ளார். Tractor sales from 28,500 in FY06 to 87,100 in FY15, என்ற அளவில் Tractor விற்பனையின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துள்ளது. Certified Seed Producer ல் இன்று ம.பி முதலிடத்தில் உள்ளது. கோதுமை, சோயாபீன், அரிசி மற்றும் தானியங்களின் விளைச்சலிலும் அதிகம். விவசாயிகளுக்கு டன்னுக்கு அதிக விலை கிடைக்கும் வகையிலும் செய்துள்ளார்.

மேலும் ஒரு மாநிலத்தின் தலைவர் எவ்வாறெல்லாம் முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டுமென்பதில் அக்கறை செலுத்தி வருகிறார் என்றும், இப்போது சாலைகள், மின்சாரம் மற்றும் கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதிலும் மற்றும் சந்தை, crop இன்சுரன்ஸ் ஆகியவற்றை மேம்படுத்தவும் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை எடுத்துவருவதைப் பாராட்டுகிறார். 2015 ஆம் ஆண்டைப் பொறுத்தவரையிலும் ம.பிக்கும் மிக மோசமான வருஷம். மழை பொய்த்துப் போனதால் விவசாயம் மிகப் பெரிய வீழ்ச்சியைச் சந்தித்துள்ளது. ஆனால் சிவராஜ் சவுகான், எந்த மாநில முதல்வரும் மேற்கொள்ளத் தவறிய பல விஷயங்களைச் செய்து வருகிறார். 164 IAS, IPS and IFS Officers ஐ கிராமங்களுக்கும், விவசாயிகளுடனும் பேச்சு வார்த்தை நடத்தி அவர்களின் பிரச்சினைகள் என்ன என்பதைப் புரிந்து கொள்ளவும், எம்மாதிரியான ஆலோசனைகள் விவசாயிகளிடமிருந்து வருகிறது என்பதைக் கேட்கவும் அதிகாரிகளை அனுப்பி வைத்துள்ளார். Experts ன் ஆலோசனைப் படி, பல விஷயங்களை நடைமுறைப்படுத்தியும் உள்ளார். இது இந்தியாவின் பெரும்பாலான அரசியல்வாதிகள் செய்வதில்லை என்றும், அதைச் செய்து வரும் சவுகான் மிகுந்த பாராட்டுக்குரியவர் என்கிறார்.

இறுதியாக மோடி அரசு , சவுகான் செய்துவருவதைப் போல மற்றவர்களையும் செய்வதற்கான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்கிறார். மத்திய அரசு விவசாயத்திற்கு மிகுந்த முக்கியத்துவமும், எவ்வாறு மீண்டும் விவசாய உற்பத்தியை வளர்ச்சிப் பாதையில் கொண்டு வர நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்கிறார். விவசாயத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் ஒரு மாநில அரசைப் புரிந்து கொள்ள படித்த சமூகம் இன்னும் கற்க வேண்டியது நிறையவே உள்ளது.

இந்தியாவில் ஒவ்வொரு முறையும் ரயில் பட்ஜெட் மிகப் பெரிய எதிர்பார்ப்போடும், இந்த பட்ஜெட்டில் அதை விட்டு விட்டார்கள், இது ஏழைகளுக்கான பட்ஜெட், நிறைய திட்டங்கள் இன்னும் முடிக்கப்படவில்லை, ஆரம்பிக்கவில்லை என்ற கோஷங்களை ஒவ்வொரு பட்ஜெட் தாக்குதலின் போதும் பார்க்கிறோம்.

இந்தியாவின் ரயில்வே திட்டங்களை சீன ரயில்வே திட்டங்களுடன் ஒப்பிட்டால் ரயில்வே பட்ஜெட் பற்றி நம்முடைய கருத்தே வராது. கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் சீனாவில் 20000 கிலோமீட்டர் நீளத்திற்கு கூடுதலாக ரயில் வழித்தடம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நீளம் என்பது UK and Japan நாட்டின் ஒட்டு மொத்த ரயில்வே வழித்தடத்தின் நீளத்திற்கு இணையானது என்றால் மிகையல்ல. இந்தியாவிலோ வெறும் 860கிலோமீட்டர் நீளத்திற்கு மட்டுமே வழித்தடம் அமைந்துள்ளது.

2010 ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 130 பில்லியன் டாலர்க்கு ஒரு வருட பட்ஜெட்டாக அறிவித்தார்கள். அன்றைய நிலவரத்தில் இந்தியாவின் பட்ஜெட்டைக் காட்டிலும் 14 மடங்கு அதிகமாக நிதி ஒதுக்கீட்டை சீனா செய்திருந்தது.

இந்திய ரயில்வே பற்றி சுருக்கமாகச் சொல்வதென்றால் 1853ல் தான் ரயில்சேவை ஆரம்பித்தது. சீனாவைக் காட்டிலும் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே இந்தியாவில் ரயில்வழித்தடங்களும் ரயில் சேவையும் ஆரம்பமாகி விட்டது.

முதன்முதலில் ரயில் சேவை மும்பைக்கும் தானேவிற்கும் இடையில் தான் விடப்பட்டது. இந்திய ரயில்வே துறை ஒரு government monopoly ஆகவே இருந்து வருகிறது. இந்தியாவில் உள்ள மக்கள் நெடுந்தொலைவு பயணம் செய்வதை சீனர்களோடு ஒப்பிட்டால், சீனர்களில் நான்கில் ஒரு பகுதியினரே பயணிக்கிறார்கள்.

” Trains Can not be Run for Charity” said by Mahatma Gandhi. சீனப் புரட்சியின் போது (1949)சீனாவில் வெறும் 22000 கிலோமீட்டர் நீளம் மட்டுமே ரயில் வழித்தடம் இருந்தது. அன்றைய நிலையில் இந்தியாவின் ரயில் வழித்தடத்தின் நீளம் சீனாவைக் காட்டிலும் இரு மடங்கு அதிகமானது.

1991 ல் சீனாவின் ரயில் வழித்தடத்தின் நீளம் 58000 கிலோமீட்டர். இந்தியாவைக் காட்டிலும் 4000 கிலோமீட்டர் மட்டுமே வழித்தடத்தின் நீளம் குறைவாக இருந்தது. 1991ல் சீனா ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தது. அன்றிலிருந்து சீனா ரயில் அமைச்சகத்தின் பணி ரயில் சேவை(Service) என்பதற்குப் பதிலாக Supervisor and Operator ஆக மட்டும் தன்னை மாற்றிக் கொண்டது. மேலும் மத்திய அரசு மட்டுமே பொறுப்பு என்பதை மாற்றி மாநிலங்களின் பங்கீடு மற்றும் மாநகராட்சிகளின் பங்கீட்டுடன் கூடிய கூட்டுத் திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தது. மேலும் தொழிற்சாலைகளும் ரயில் வழித்தடங்களை அமைக்க வழி விட்டது. தனியார் நிறுவனம் ஒன்றும் புதிதாக ரயில் வழித்தடத்திலும் ரயில் சேவையையும் ஆரம்பித்துள்ளது.

இந்தப் புதிய சட்டத்தின் படி மாநிலங்களே முதலீடும் செய்து கொள்ளலாம். பயணிகளுக்கான ரயில் கட்டணத்தையும் தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம். இந்தியாவைப் போல zonal ஆக பல ரயில்வே பிரிவுகள் உள்ளது. இதில் பணிபுரியும் ஊழியர்களுக்கு அந்த வருடத்தில் முறையாக ரயில் சேவை புரிதல், மற்றும் விபத்துகள் இல்லாமல் ரயில் சேவை செய்தால் அனைவருக்கும் போனஸ் கூடுதலாகக் கிடைக்கும். இதில் தவறுகள் நிகழ்ந்தால் ஊழியர்களுக்கு போனஸ் கிடைக்காது. தவறிழைத்தவர்கள் மீது கடுமையான நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படும். இந்தியாவிலோ 3.6 பில்லியன் டாலர் ரயில் விபத்து நிவாரணமாக அளிக்கப்படுகிறது. இப்புதிய சட்டத்திற்குப் பிறகு 88000 கிலோமீட்டர்(2010) நீளத்திற்கு தடம் அமைக்கப்பெற்றுள்ளது. உலக வங்கியின் கணக்கின் படி(2012) 66300கிலோமீட்டர் நீளம் சீனாவிலும், 64,460கிலோமீட்டர் நீளத்திற்கு இந்தியாவிலும் வழித்தடத்தின் நீளம் குறிப்படப்பட்டுள்ளது. சர்வ நிச்சயமாக 1991 to 2012 கால இடைவெளியில் இந்தியாவைக் காட்டிலும் சீனா வெகு வேகமாகத் திட்டங்களை நிறைவேற்றி உள்ளது.இதில் 10000 கிலோமீட்டர்நீளத்திற்கு மாநில மற்றும் மாநகராட்சிகளின் பங்களிப்பும் உள்ளது.

நல்ல  செய்தி: உலகிலேயே Highest Rail Bridge இந்தியாவில் அமைக்கப்படுகிறது. ஜம்மு-பாராமுல்லாவிற்கு இடையே chenab river க்கு மேலே அமைக்கப்படும் இந்த பாலம் 359 மீட்டர் உயரத்தில் நில மட்டத்திலிருந்து அமையப்பெறும். அவ்வளவு உயரத்தில் ரயிலில் பயணிப்பதே ஒரு திரில் அனுபவமாக அமையும். 2016 இறுதியிலோ 2017 லிலோ ரயில் சேவை தொடங்கும் என திட்டமிட்டு பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

மோடி விவசாயத்திற்கு எதிரானவரா?

மோடி விவசாயத்திற்கு எதிரானவரா?
——————————————————–
வேளாண் உற்பத்தியில் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக இந்தியா எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகளை மனதில் கொண்டு, மத்திய அரசு இயங்க வேண்டும் என்பதைக் குறிப்பிட்டு “ மோடி அரசுக்கு ஓர் எச்சரிக்கை மணி ” என்று முகநூலில் ஒரு பதிவிட்டிருந்தேன். [மோடி அரசுக்கு ஓர் எச்சரிக்கை மணி கட்டுரை கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. ]

அதைப்படித்த ஒரு நண்பர் மோடி விவசாயத்திற்கும் விவசாயிகளுக்கும் எதிரானவர், அவர் ஒரு கார்ப்பரேட் கைக்கூலி என்று குறைப்பட்டுக் கொண்டார். பாஜகவே விவசாயிகளுக்கு எதிரான கட்சி எனக் குற்றம் சுமத்தினார். அவரைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை. தமிழகத்தின் அறிவு ஜீவிகளில் பாஜக வெறுப்பை மட்டும் பிரதானமாகக் கொண்டிருப்பவர்களின் மிக முக்கியமான பிரச்சாரமும் இதுதானே !

பாஜகவையும் மோடியையும் இந்த அறிவு ஜீவிகள் விவசாயிகளுக்கு எதிரானவர்கள் என்ற பிரம்மையைக் கொடுப்பதற்குப் பின்னால் மிகப் பெரிய அரசியலும், சாமானிய மக்களின் மனதில் ஏற்படும் உளவியல் மாற்றங்களும் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதில் ஐயம் கொள்ளலாகாது.

உலக மயமாதலுக்குள் இந்தியா காலடி எடுத்த ஆண்டிலிருந்து [1991], அடுத்த 20 ஆண்டுகளில் விவசாயத்தில் எத்தகைய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளது என்பதைப் புள்ளி விவரங்களுடன் அசோக் குலாதி விவரிக்கிறார். புள்ளி விவரங்களைப் பார்க்குமுன் அசோக் குலாதி யார் என்பதை அறிந்து கொள்வோம். மன்மோகனின் ஆட்சியில் விவசாயம் சார்ந்த ஆய்வுகளையும், அரசு மேற்கொள்ள வேண்டிய நடவடிக்கைகளுக்கு உரிய பரிந்துரைகளையும் செய்தவர். மேலும் பல பொறுப்புகளில் உள்ளார். He is an Agriculture expert as well. அசோக் குலாதி பற்றி குறிப்பிட வேண்டிய அவசியம் ஒன்றே ஒன்று தான். அவரின் அரசுப் புள்ளி விவரங்களைக் கூட சுருக்கி மோடியின் கையாள் என்று சொல்லிவிடக் கூடாதல்லவா?

உலக மயமாதலில் காலடி எடுத்து வைத்த பிறகு பத்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை உள்ள புள்ளி விவரங்களை வெளியிட்டுள்ளார். 1991 to 2001 வரை மாநிலங்களில் இருந்த விவசாய வளர்ச்சியையும்/ வீழ்ச்சியையும், 2001 to 2011 வரையிலான காலக்கட்டத்தில் அனைத்து மாநிலங்களின் விவசாய வளர்ச்சியையும்/ வீழ்ச்சியையும் ஒப்பிட்டு பேசுகிறார்.

2001 to 2011 காலக்கட்டத்தில் பாஜக ஆண்ட குஜராத், மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் ஆகிய மூன்று மாநிலங்களில் விவசாயத்தில் ஏற்பட்ட வளர்ச்சி அசாத்தியமானது. இந்த மாநிலங்களோடு ராஜஸ்தான் (காங்கிரஸ் + பாஜக) மாறி மாறி ஆட்சி செய்த மாநிலமும் மிகப் பெரிய பங்களிப்பை விவசாய வளர்ச்சியில் அளித்துள்ளது.

[ 1991 to 2001 காலக் கட்டத்தில் மாநிலங்கள் Agricultural % of Growth/Annum அடைப்புக் குறிக்குள்ளும் , 2001 to 2011 காலக் கட்டத்தில் Agricultural % of Growth/Annum வெளியேயும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது ]

குஜராத் 9.8 % [ 1.9 %], ராஜஸ்தான் 9.6 % [ 3.9% ], சத்திஸ்கர் 8.9 % [ -4.0 % ], மத்தியப் பிரதேசம் 7.4 % [1.9 % ] வளர்ச்சியையும் அடைந்துள்ளது. தேசிய சராசரி 3.3 % ஆகும். தமிழ்நாடு 2.9 % [ 3.9 %] ஆக வீழ்ச்சியையும் சந்தித்துள்ளது. கழகங்கள் ஆட்சி புரியும் தமிழகம்தான் மிகப் பெரிய வீழ்ச்சியை விவசாயத்தில் சந்தித்துள்ளது என்பதும் குறிப்பிடத் தக்கது. தண்ணீர் வசதியிலும், மண் வளத்த்திலும் மற்ற மாநிலங்களோடு ஒப்பிட்டால் குஜராத் குறைவு என்பதும், அவ்வாறிருந்தும் மோடியின் ஆட்சியில் விவசாயத்தில் குஜராத் செய்த சாதனைகள் மிகப் பெரியது என்கிறார்.

அசோக் குலாதி தமது உரையில் இரு விஷயங்களைக் குறிப்பிடுகிறார். மூன்று முறை தொடர்ச்சியாக பாஜக இந்த மாநிலங்களில் ஆட்சியைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள மிக முக்கியமான காரணம், விவசாய வளர்ச்சி என்கிறார். அவர் தமது பேச்சில் விவசாயத்தில் முதலிடத்துக்குத் தமது மாநிலத்தைக் கொண்டு வந்த குஜராத் முதல்வராக இருந்தவர்தான், தற்போது இந்தியாவின் பிரதமராக உள்ளார் என்கிறார். மேலும் மோடி தம்மிடம் குஜராத் விவசாய வளர்ச்சி குறித்துப் பேசும் போது “ PER DROP MORE CROP “ என்பதே தமது ஆட்சியின் ஸ்லோகன் என்று கூறியதாகப் பகிர்கிறார். மோடியின் அந்த ஸ்லோகனை இந்தியா முழுக்க உள்ள மாநிலங்கள் கொண்டு வர வேண்டும் என்கிறார்.

குஜராத் அரசு மற்ற அரசுகளைப் போல குறைந்த கால அரசியல் நலன் கருதி செயல்படாமல் மிகப் பெரிய திட்டத்துடன் செயல்பட்டதே விவசாய வெற்றிக்குக் காரணம் என்கிறார். [ அரசியல் லாபம் கருதி தமிழகம் மின்சாரம் இலவசம், கடன் தள்ளுபடி என்று நாடகம் போடுகிறது ]. ஆனால் மோடி 24 * 7 தடங்கலில்லா மின் வசதியையும்[ இலவசம் கிடையாது], மானியங்களைக் குறைத்து அதே வேளையில் தண்ணீர்ப் பாசனத்தையும் உறுதி செய்தார். நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை உயர்த்திக் காட்டியதும் மோடி குஜராத்தில் செய்த சாதனை என்கிறார்.

மோடிக்குக் குஜராத்தைக் கையாண்டதைப் போல இந்தியா முழுமையையும் கையாள்வதில் சில சிக்கல்கள் உள்ளன. விவசாயம் சார்ந்த பல பாலிசி மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டும். மேலும் மாநில அரசுகளுக்கு அதிக பொறுப்பை வழங்க வேண்டும். MSP யை விவசாயிகளுக்கு நலன் பலக்கும் வகையில் உறுதி செய்ய வேண்டும். இப்படி பல சிக்கல்கள் மோடிக்கு உள்ளது.

மோடி விவசாயத்திற்கும், விவசாயிகளுக்கும் எதிரானவர் என்கிற பிரம்மைக்கு மிக முக்கியக் காரணம், அவர் ஏதோ உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கும், சேவைத் துறைக்கும், தனியார் நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே முக்கியத்தும் கொடுத்தது போல மட்டுமே முன்னிறுத்தப் பட்டுள்ளார். கடந்த காலத்தில் மோடி விவசாயத்தில் தமது ஆட்சியில் இந்தியாவின் முதன்மை மாநிலமாக மாற்றியதிலிருந்து புரியவில்லையா?

மோடிக்கு எச்சரிக்கை என்பது அவருக்கு விவசாயம் சார்ந்த அக்கறையல்ல என்று பொருள் கொள்ளலாகாது. மேலும் மோடியை விவசாயத்திற்கும், விவசாயிகளுக்கும் எதிரானவர் என சித்தரிப்பதை, அரசியல் பிழைப்பை நடத்துவதற்கு மட்டுமே உதவும் என்பதாகவே புரிந்து கொள்ள வேண்டியுள்ளது. விவசாயத்தையும், விவசாயிகளையும் நேசித்த தலைவனால் மட்டுமே அரை பாலைவன மாநிலத்தைக் கூட விவசாய முன்னோடி மாநிலமாக மாற்றிக் காட்டவும் செய்ய முடியும். மோடி அதைச் சாதித்துக் காட்டிய மாபெரும் தலைவர்.

ஆதாரம் : காணொளியில் 17.25 மணித் துளியிலிருந்து பார்க்கவும்.

https://www.youtube.com/watch?v=mWz9sAP8C04

மோடி அரசுக்கு ஓர் எச்சரிக்கை மணி :
==============================

கடந்த மூன்று வருடங்களாக விவசாயம் மிகப் பெரிய வீழ்ச்சியைச் சந்தித்து வருகிறது. காலநிலைகள் தான் காரணமென்றாலும் , மத்திய அரசு மிகுந்த கவனத்தை விவசாயத்தின் மீது திருப்ப வேண்டியது கட்டாயம். கண்ணை மூடிக் கொண்டிருந்தால் மிகப் பெரிய இழப்புகளை அரசும் விவசாயிகளும் எதிர் கொள்ள வேண்டி வரும். 4% Growth /Annum என்பது குறைந்த பட்ச இலக்கு என இருந்தும், வெறும் 2% க்கும் குறைவான வளர்ச்சிதான் உள்ளதாகப் புள்ளி விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

விவசாயத்தில் மத்திய அரசும், மாநில அரசுகளும் என்ன முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும்? Trade Policy, How MSP has to be decided, How farmers to get Premium when there is storm or natural calamity etc.,. and how the farmers shall get money into their account?, How Insurance policy has to be transferred to States? How much Irrigation land has to be minimum Insured?

அசோக் குலாதி குஜராத், ம.பி, சத்தீஸ்கர் போன்ற மாநிலங்களில் ஆட்சியை மீண்டும் மீண்டும் பிடிக்க முக்கியக்காரணம் விவசாய உற்பத்தி 7% க்கும் அதிகமாக இருந்தது என்பதையும் குறிப்பிடுகிறார்.

மத்திய அரசின் காட்டன் துறை இந்த வருடம் CRISIS ஏற்பட்டதை மிகத் திறமையாகக் கையாண்டது போல, MSP and Trade Policy க்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும் என பல விளக்கங்களை அசோக் குலாதி விவரிக்கிறார். மோடி அரசு அனைவருக்கும் பேங்க் அக்கௌன்ட் ஓப்பன் பண்ண சொன்னது, இதற்கு நிச்சயம் உதவும். அசோக் குலாதி மோடி அரசின் நிதி ஆயோக்கின் உறுப்பினராக உள்ளார் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. அனைவரும் பார்க்க வேண்டிய காணொளி.

மத்திய அரசு விவசாயத்தைக் கவனத்தில் கொள்ளாவிட்டால் மிகப் பெரிய சிக்கலை எதிர்கொள்ள நேரும். அதைக் காட்டிலும் விவசாயிகள் பாதிக்கப்படுவார்கள் என்பதைக் கவனத்தில் கொண்டு மோடி உடனடியாக நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும்.

கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் – மனிதன் பாகம் 3

கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் – மனிதன் பாகம் 3:

கற்பனை மட்டுமே மனிதனுக்கும் மிருகங்களுக்கும் உள்ள வேறுபாடு. மற்ற எல்லா விஷயத்திலும் மனுஷன் ஒரு மிருகமே. உண்மையைச் சொல்லப்போனால் அதைவிடக் கேவலமானவன். இந்த கற்பனை சக்தியைக் கொண்டே மனிதன் நல்லது , கெட்டது, சரி, தவறு, ஹீரோ, வில்லன் என ஒவ்வொரு விஷயங்களையும் கலாச்சாரம் என்ற பெயரில் முன்வைக்கிறான்.

மனிதர்கள், சமூத்தில் நிலவும் INEQUALITY யை எதிர்த்துப் பேசிக் கொண்டே ஒப்பீடுகளையும், மதிப்பீடுகளையும், அதிகாரப்படிநிலையையும் அமைத்துக் கொண்ட யதார்த்தவாதிகளாகவே வாழ்கிறார்கள். அதாவது உயரிய நோக்கம் என்று சொல்லிக் கொண்டே, வேறுபாடுகளுடன் , கொள்கை முரணோடு உள்ளவர்களைக் காட்டிலும் தங்களின் கருத்தே சிறந்தது என நிறுவ மெனக்கெட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இயற்கையே சமத்துவத்தைப் பேணிக் கொண்டதில்லை. ஆனால் தன்னை ஏதோ சமத்துவத்தின் பிதாமகர்களாகக் காட்ட மனிதர்கள் போடும் வேடம் அலாதியானது. மனித சமூகம் சமத்துவம் ( Equality) பேசிக்  கொண்டே, மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரையும்/ ஒவ்வொன்றையும் மதிப்பிடுகிறார்கள்(Value). மதிப்பிடுதல் என்பதன் அடுத்த நிலை ஒப்பீடு(Comparision). ஒருவரை மதிப்பீடு செய்தல் அல்லது ஒப்பிடுதல் என்பதே சமத்துவ சமூகத்திற்கு எதிரானக் கொள்கை முரண் தான்.

மதிப்பீடுகளின் வாயிலாக மனிதர்களே யார் மேலானவர்கள், கீழானவர்கள் என அளவிடுகிறார்கள்/ அடுக்குகளை வரிசைப்படுத்துகிறார்கள். ஒவ்வொரு படைப்பையும்(சினிமா, கதை, கலை….) மனிதர்கள் வரிசைப்படுத்துகிறார்கள். வரிசைப்படுத்துதல் என்பதனை அதிகாரப்படிநிலை (Hierarchical Structure) என சொல்லலாம். அதிகாரப்படிநிலையை மனித சமூகம் உள்ளூர விரும்புகிறது என்பதன் அடையாளங்களை மனித வாழ்வியலின் ஒவ்வொரு அங்கத்திலும் காண முடியும்.

படைப்புகளுக்கும் துறை சார்ந்தும் பல விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன. அவற்றில் மிக உயரிய விருது என்றும் சில விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன. மிக உயரிய விருது என்று சொல்லும் போதே அதை விடக் குறைந்த விருதுகளும் உண்டு என்ற பொருளாகிறது. மிக உயரிய விருதுகள், ஒருவர் தாம் சார்ந்த துறைக்கு செய்யும் சேவையின் அடிப்படையில் அவரைப் பாராட்டும் விதத்தில்தான் மிக உயரிய விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன என்பதே மனிதர்கள் சொல்லும் விளக்கம். உண்மையைச் சொல்லப்போனால் மனிதர்களுக்கு வரிசைப்படுத்துதலில் ஒரு வசீகரம் இருக்கிறது. அதாவது மானுட சமூகமே தங்களுக்குள்ளாக அதிகாரப்படிநிலையை உருவாக்கிக் கொள்கிறது.

மனிதர்கள் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் என்பதன் அடையாளங்களில் ஒன்றுதான் மிருகங்களையும் வரிசைப்படுத்திக் காண்பிப்பது. சிங்கம் வந்து இவனிடம் சொன்னதா, நான் தான் அரசனென்று. மிருகங்களுக்குத் தெரிந்தது எல்லாம் இயற்கையின் படைப்பில்/ இறைவனின் படைப்பில் ஒன்றேயொன்று தான். வயிறு பசித்தால் இரை வேண்டும். தான் எந்த மிருகத்தின் முன்னால் நின்றால் தன் உயிருக்கு ஆபத்து, தனது இரை எங்கேயுள்ளது என்பதனை மட்டும் அடையாளம் (Identitiy) காணும் சக்தி மட்டுமே!

Where the place Nobody values anything, There only everything is equal. அதாவது மதிப்பீடுகள் செய்யாத இடத்தில் மட்டுமே அனைவரும் சமமானவர்கள், அனைத்தும் சமம். மதிப்பீடுகள் என்று வந்துவிட்டாலே INEQUALITY வரும் என்று பொருள். மதிப்பீடுகளைத் துறந்த ஒரு சமூகமாக மனிதர்கள் இருக்கிறார்களா என்ன? புதிது புதிதான சித்தாந்தங்கள் உருவாவதன் பின்னணியை உற்று நோக்கினால் ஒரு கருத்து முன்வைக்கப்படும். முந்தைய சித்தாந்தத்தில் உள்ள குறைபாடுகளைக் களையவே புதிய சித்தாந்ததிற்கான பாதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று விளக்கங்கள் அளிக்கப்படும். ஆனால் மானுட சமூகம் மதிப்பீடுகளை உருவாக்கியும் அதைத் தக்க வைப்பதன் மூலமாகவும் INEQUALITY என்பது இருக்கும்.

INEQUALITY என்பதை வெறும் பொருளாதாரத்தோடு ஒப்பிடுவதாக நினைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். அறிவின் அடிப்படையில், திறமை, தகுதி, செயல்களின் அடிப்படையில், சாதி, மதம், மொழி, இனம் , பணம் என மானுட சமூகம் இந்த வேறுபாடுகள்(INEQUALITY or Diversity) அமைந்து விடும். ஏதோ ஒன்றை முன்னிலைப்படுத்த முனையும் போதும் , அதைத் தடுக்க முனையும் போதும் ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது. பேராசையின் ஒட்டு மொத்த வடிவம்தான் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகமான மனிதன் என்பது. மற்ற அனைத்து உயிரினங்களும் survival of the fittest என்ற தத்துவத்தை உள்வாங்கி வாழும் போது, மனிதன் புதிது புதிதாக பல மாற்றங்களைக் கொண்டு வர முனைவது போல் காண்பித்துக் கொண்டே , சுய நலத்துடன், பேராசையுடன், கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகமாகத் தான் உள்ளான் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இயற்கைஒரு போதும் ஹீரோ வில்லன் பாதிக்கப்பட்டவன் என்ற கருத்துகளுக்கு இடமளிப்பதில்லை. மனிதன் மட்டுமே இவ்வாறு ஒவ்வொன்றையும் பிரித்துப் பார்த்து தன் நலன்/ சார்ந்த பிரிவினரின் நலன் செழிக்க ஆயிரம் விளக்கங்களைக் கொடுத்துக்கொண்டு வாழும் பேராசைக் காரன். மனிதன் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் இன்னும் பயணிக்கும்.

ஐரோப்பிய நாடுகளின் உளறல்கள்

ஐரோப்பிய நாடுகளின் உளறல்கள்:
=============================

2008 Economic Crisis க்கு அப்புறம் ஐரோப்பாகாரனுங்க சொல்ற ஒவ்வொரு கருத்திலிருந்தும் இன்னொரு நாட்டோடு ஒப்பிடுவதிலிருந்தும் ஒரு விஷயம் தெளிவாகப் புரிகிறது. பொருளாதார சிக்கலிலிருந்து மீள்வதற்கு வழி தெரியாமல் தத்து பித்தென உளறிக் கொட்டுகிறார்கள். அதில் சில உதாரணங்கள்.

• “Spain is not Greece” – ELENA SALGADO, SPANISH FINANCE MINISTER, FEBRUARY, 2010

• “Greece is not Ireland” – George Papandreou, Greek Finance Minister, 22 November, 2010

• “Portugal is not Greece” – The Economist, 22 April, 2010

• “Spain is neither Ireland nor Portugal” – Elena Salgado, Spanish FInance Minister, 16 November, 2010

• “Ireland is not in Greek territory” – Brian Lenihan, Irish Finance Minister

• “Neither Spain nor Portugal is Ireland” – Angela Gurria, Secretary-General, OECD, 18 November, 2010

• “Italy is not Spain” – ED PARKER, FITCH MD, 12 JUNE, 2012

இப்படியே பக்கத்து நாடுகளோடு ஒப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களில் ஸ்பெயின் ஒருபடி மேலே போய் ஸ்பெயினின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை விளக்க ஒப்பிட எடுத்துக் கொண்ட நாடு எது தெரியுமா? உகண்டா. உகண்டாவோடு ஒப்பிட வேண்டிய அவசியமென்ன? அப்படியானால் நிலைமை எப்படி இருக்கிறது என்பது புரிகிறதா?

“Spain is not Uganda” – EMARIANO RAJOY, SPANISH PRIME MINISTER, JUNE 9, 2010

சும்மா இருக்குமா உகண்டா? அதுவும் பதிலடி கொடுத்தது. smile emoticon

• “Uganda does not want to be Spain.” Ugandan foreign minister, June 13, 2012

ஐரோப்பாவின் பொருளாதார எதிர்காலத்திற்கும் அங்குள்ள புதிய வேலை வாய்ப்புகளுக்கும் கூட உள்நாட்டு மக்கள் தொகை போதாது என்பது கூடுதல் தகவல். முதல் உலகப்போரின் போது 1900 களில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் போரில் இறந்த போதிலும், உலகின் மக்கள் தொகையில் 25% அளவிற்கு ஐரோப்பாவின் மக்கள்தொகை இருந்தது. அதாவது உலகில் பிறக்கும் நான்கு குழந்தைகளில் ஐரோப்பிய குழந்தை ஒன்று என்ற அளவில் இருந்தது. குடும்ப வாழ்க்கையைத் தொலைத்த ஐரோப்பாவில் இன்றைய மக்கள் தொகை 10% க்கும் கீழாக உள்ளது. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பீலிங் என்பது போல ஒவ்வொருவருக்கும் பல்வேறு பிரச்சினைகள். ஐரோப்பா இப்போது அதிக குழந்தைகளைப் பெற்றால் என்னென்ன சலுகைகளை வழங்கும் என்று சொல்லிப்பார்க்கிறது. குடும்ப அமைப்புகள் சிதைந்த நிலையில் , குழந்தைகளைப் பெறுவதிலும் சிக்கல் உள்ளது. சராசரியாக 1.3 என்ற அளவில்தான் பிறப்பு விகிதம் உள்ளது. உலக சராசரி 2.1 ஆகும்.

மோடி செல்லுமிடங்களிலெல்லாம் அடிக்கடி சொல்லும் உலகிற்குத் தேவையான சேவையைப் பூர்த்தி செய்வதில் இந்தியாவின் மனித வளம் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை உணர முடிகிறது. ஒவ்வொரு ஐரோப்பிய நாடுகளையும் ஆண்டுதோறும் இந்தியா பின்னுக்குத் தள்ளி பொருளாதார வளர்ச்சியில் முன்னுக்கு வருவதை நாம் இப்போது பார்த்து வருகிறோம். இப்போதுGDP as per PPP யில் உலக நாடுகளின் வரிசையில் சீனா, அமெரிக்காவிற்கு அடுத்து இந்தியா உள்ளது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

மனிதன் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் பாகம் 2:

மனிதன் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் பாகம் 2:

கற்பனை மட்டுமே மனிதனுக்கும் மிருகங்களுக்கும் உள்ள வேறுபாடு. மற்ற எல்லா விஷயத்திலும் மனுஷன் ஒரு மிருகமே. இந்த கற்பனை சக்தியைக் கொண்டே மனிதன் நல்லது , கெட்டது, சரி, தவறு, ஹீரோ, வில்லன் என ஒவ்வொரு விஷயங்களையும் கலாச்சாரம் என்ற பெயரில் முன்வைக்கிறான்.

மிருகங்கள் தனக்குத் தண்ணீர் தாகமெடுத்தால் நேராகக் குளத்திற்குச் சென்று தண்ணீர் அருந்தித் தன் தாகத்தைப் போக்கிக் கொள்கிறது. மனிதனும் ஆதியில் அதையே செய்தான். ஆனால் அவனது கற்பனைத் திறன் அவனுக்குப் பானையை உருவாக்கித் தந்தது. பானையில் தண்ணீரை நிரப்பிக் கொண்டு வந்து வீட்டில் வைத்தான். பானை அவன் தாகத்தையும் குடும்பத் தாகத்தையும் ஒரு நாளுக்கோ இரு நாளுக்கோ போக்கியது. தண்ணீர் தீர்ந்தால் மீண்டும் குளம் நோக்கிச் செல்வான். தண்ணீரைப் பானையில் பிடித்து வருவான். கதையை இங்கு நிறுத்தி இப்படி கற்பனை செய்து கொள்வோம். விலங்குகள் தமக்குத் தேவையான போது தேவையான இரைக்கு அலைகிறது. மனிதன் அன்றாடத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் பானையில் நீர் சேமிப்பதை குடும்பத்திற்கு தேவையான அளவிற்கு சேமிப்பதாகப் பொருள் கொள்வோம்.

இப்போது அடுத்த நிலை. மிருகங்கள் அக்குளத்தில் தண்ணீரில்லை எனத் தெரிந்தால் தண்ணீருள்ள வேறு இடம் நோக்கி நகரும். அவ்வளவே அது செய்யும். மனிதன் கற்பனை விரிந்தது. நான் ஏன் குளம் சென்று தண்ணீரைத் தினந்தோறும் மோந்து வர வேண்டும்?. அதற்குப் பதிலாக, பூமியைத் தோண்டினால் தண்ணீர் வருகிறதே என்று அறிந்தவுடன் வீட்டிலேயே கிணறு வெட்டினான். தேவைப்படும் போதெல்லாம் எனக்கானத் தண்ணீரை என் வீட்டிலேயே இறை(ரை ?)த்துக் கொள்கிறேன். பானையில் தண்ணீர் நிரப்ப அலைய வேண்டாமல் போனது. சேமிப்பிற்காக அலைய வில்லை. உழைப்பை எளிமைப்படுத்திக் கொண்டான் எனக் கற்பனை செய்து கொள்வோம்.

மனிதனுக்கு சிந்திக்கும் ஆற்றல் எவ்வளவு பெரிய சக்தி என சொன்னால் மனிதர்களின் கற்பனைத் திறனும் அவனைப் பற்றிய பாசிட்டிவான எண்ணங்களும் நமக்குத் தோன்றும் வகையில் சொல்லியுள்ளேன். இந்தக் கற்பனையைக் கொண்டு கேள்வியை இப்படி மாற்றிப் போடுகிறேன். மனிதன் மிருகத்தைக் காட்டிலும் எவ்வளவு மோசமானவன் என்று அக்கேள்வி எடுத்துக் காண்பிக்கும்.

மிருகம் அன்றைய தேவை கருதி எளிமையாக வாழ்கிறது. அது தனது உணவைக் கூட தமது எல்லைக்குட்பட்டு (காட்டை விட்டு அதுவாக ஊருக்குள் வருவதில்லை) தேடி அலைந்து பெற்றுக் கொண்டு வாழ்கிறது. நாளைக்கான உணவை அது இன்றே அடித்து வைத்துக் கொள்வதில்லை. மனிதன் பானையில் நீர் நிரப்ப குளத்திற்குச் சென்றதை அன்றாடத் தேவைக்கான உழைப்பென எடுத்துக் கொள்வோம். ஆனால் மோட்டார் வைத்து எனக்குத் தேவைப்படும் போதெல்லாம் தண்ணீர் எடுத்துக் கொள்வேன் என்பதை பானையில் நீர் எப்போதும் இருப்பது போல பார்த்துக் கொள்வது சொல்ல வரும் செய்தி இதுதான். மனிதன் பானையில் நீர் சேமிப்பது என்பதைப் பொருள் சேமிப்பதாகக் கொள்ளுங்கள். அது அவனது இன்றைய தேவையை மட்டுமல்ல. நாளைக்கு மட்டுமல்ல. அது ஏழேழு ஜென்மத்திற்கும் சேர்க்க ஆசைப்படுகிறது. அவனது குடும்பத்திற்கான சேமிப்பு மட்டுமல்ல. அவன் சேமிக்க ஆசைப்படும் ஒவ்வொன்றும் அவன் ஆயுள், அவனது குழந்தைகளின் ஆயுளுக்கும் சேர்த்து சேமிக்க (சம்பாதிக்க, சொத்து சேர்க்க), பேரக்குழந்தைகளின் ஆயுளுக்கும், கருணாநிதி போல ஏழேழு ஜென்ம வாரிசுகளுக்கும் இருப்பதுபோல சேமிக்க ஆசைப்படுகிறான்.

தான் சேமிப்பு என்ற பெயரில் சேர்த்து வைக்கிற பொருளனைத்தும் பேரக் குழந்தைகளின் சுகபோக வாழ்க்கைக்கும் சேர்த்தே என கற்பனையில் கேள்வியை மாற்றிப் போட்டால் மனிதன் எத்தனை பேராசைப் பிடித்தவன் என அமைந்து விடுகிறதல்லவா? மனிதன் கற்பனையுடன் வலம் வரும் மிருகம் இன்னும் பயணிக்கும்.