மக்கள் போராட்டங்கள் வெற்றி பெற என்ன செய்ய வேண்டும்?

ஜனநாயக நாட்டில் தமது உரிமைக்காக மக்கள் போராடுவதை எவரும் குறைகூற இயலாது. அதேபோல நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சிக்கும், முன்னேற்றத்திற்கும் பொது நலன் கருதி அரசுகள் சில முடிவுகளை மேற்கொள்ளும் போது அரசையும் மேம்போக்காக குறை சொல்லிவிட முடியாது. மக்கள் நல அரசுகள் நாட்டின் முன்னேற்றம் கருதியும் உள் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தவும் முயற்சிகள் மேற்கொள்வதில் தவறில்லை.

 

ஆனால் அரசுகள் நிலங்களை விட்டுக்கொடுக்கும் மக்களுக்கும், அப்பகுதிக்கும் தேவையான சலுகைகளையும் உரிய சன்மானத்தையும், வேலை வாய்ப்புகளையும் முறையாக செய்ய வழிவகைகள் செய்யப்பட வேண்டும். நிலத்தை இழக்கும் பாதிப்புக்குள்ளாகும் மக்களுக்கும், அப்பகுதி மக்களுக்கு அரசு உதவிகள் செய்ய அப்பகுதி மக்களை இணைத்து கமிட்டிகள் அமைத்தும், அரசு சார்பற்ற நீதிபதிகளின் தலைமையில் கமிட்டிகள் அமைத்தும் நிவாரண உதவிகளும் முறையாக நிவாரணமும் பணி நியமனங்களும் அமைந்துள்ளதா என வழி வகைகள் செய்யப்படலாம்.

 

உள் கட்டமைப்பை மேம்படுத்த முயற்சிகள் மேற்கொள்ளும் போது குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதியைச் சார்ந்த மக்கள் அதிக விலையைக் கொடுக்கவேண்டியுள்ளது என்பதை மறுக்க இயலாது. ஆனால் இன்று எந்தவொரு திட்டத்திற்கும் எதிர்ப்புகளை முன்னெடுக்க சமூக ஆர்வலர்கள் என்ற போர்வையில் பகுதி மக்களில் ஒரு சாராரையோ, அல்லது ஒட்டு மொத்த கிராம மக்களையோ இணைத்துக் கொண்டு போராட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. அது சரியா தவறா என்பது விவாதப் பொருளல்ல.

 

பகுதி நிலப்பகுதி மக்கள்தான் அதிகப் பாதிப்புக்கு உள்ளாவார்கள் என்பதால் இயல்பாக ஆதரவு கிடைப்பதில் வியப்பில்லை. ஆனால் இதர பகுதி மக்களுக்கு அரசின் திட்டங்கள் சரியென படும் போது அதற்குரிய ஆதரவு மற்ற நிலப்பகுதி மக்களிடமிருந்து வருவதில்லை. வரவும் செய்யாது. அவ்வாறு வர வேண்டுமானால் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதே இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம்.

 

உதாரணாமாக கூடங்குளம் அணு உலை விவகாரத்தை எடுத்துக் கொள்ளலாம். இன்று வணிக ரீதியிலான உற்பத்தியை அணுசக்தி கழகம் அணு உலையிலிருந்து மின் உற்பத்தி செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அணு உலை எதிர்ப்புப் போராட்டம் உள்ளூர் போராட்டம் என்ற அளவில் மிகப் பெரிய வெற்றியாக இருக்கலாம். ஆனால் அப்போராட்டம் தேச அளவில் நோக்கினால் ஒரு தோல்விப் போராட்டமாக அமைந்துள்ளது. இவ்வாறு சொல்வதை போராட்டக்குழுவினரோ அல்லது போராட்ட ஆதரவு தரப்போ எதிர் மறையாகப் பார்க்கக் கூடாது. போராட்டம் தோல்வி என சொல்வதற்கு நான் முன் வைக்கும் பிரதான குற்றச் சாட்டுகள் இவைதான்.

 

“ அணு உலைகள் இந்தியாவில் பல்வேறு மாநிலங்களில் கட்டப்பட்டு வருகின்றன என்பது யாவரும் அறிந்ததே. கூடங்குளம் அதில் ஒன்று மட்டுமே! இந்தப் போராட்டத்திற்கு ஆம் ஆத்மி கட்சி ஆதரவு தெரிவித்தது அனைவருக்கும் தெரியும். அதன் தலைவர்களான கெஜ்ரிவாலும் பிரசாந்த் பூஷனும் கூடன்குளப் போராட்டத்திற்கு முழுமையான ஆதரவைத் தனிப்பட்ட முறையிலும் கட்சி மூலமாகவும் தெரிவித்திருந்தார்கள்.

 

அணு உலைகள் கட்டமைப்பில் உள்ள மற்ற மாநிலங்களிலுள்ள மற்ற அணு உலை எதிர்ப்பு அமைப்புகளை ஒருங்கிணைக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றிருந்தும் அதை தமிழ்நாட்டு அணு உலை எதிர்ப்பாளர்கள் முறையாகக் கையாளவில்லை. அவர்கள் இங்கு போராட்டத்தை முன்னெடுத்த போது அதே நாளில் தொடர் போராட்டங்களையோ அல்லது உண்ணாவிரத முறைகளையோ மற்ற மாநிலங்களிலும் மக்களைத் திரட்டி செய்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அவர்களே தமது போராட்டத்தை உள்ளூர் போராட்டமாக சுருக்கிக் கொண்டதே இப்போராட்டம் தோல்வி என நான் முன் வைப்பதற்கு முக்கியக் காரணம்.”

 

அன்னா ஹஸாரே போல போராட்டத்தைத் தமிழகத் தலைநகரிலோ, இந்தியத் தலை நகரிலோ ஆம் ஆத்மியின் தெரு முனைப் போராட்ட முன்னோடியான கேஜ்ரிவாலின் துணை கொண்டு இப்போராட்டத்தை மிகப் பெரிய அளவில் முன்னெடுத்திருக்கலாம். அதை இப்போராட்டக் குழுவினரும், ஆதரவை முன்னெடுத்தவர்களும் செய்யத் தவறினார்கள் என்பதே உண்மை. கூடவே ஐந்து  மாநில காவல்துறை அதிகாரிகளை நீக்கக் கோரி கெஜ்ரிவால் போராட்டம் செய்பவர். அவர் அணு உலை எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்கு என்ன செய்தார்? ஒரேயொரு நாள் இங்கு வந்து ஆதரவு தெரிவித்ததும், வழக்கில் உதவி செய்ததோடு நிறுத்திக் கொண்டார்.

 

சர்வ நிச்சயமாக போராட்டத்தைப் பலப்படுத்த இயன்றும், வாய்ப்புகள் இருந்தும் போராட்ட குழுவினர் அதை இறுதி வரை செய்யாமல் போனதன் மர்மம்தான் புரியவில்லை.

 

ஓரளவுக்காகவாவது ஊழல் எதிர்ப்புப் போராட்டம் மிகப் பெரிய அரசியல் அழுத்தத்தைக் கொடுத்ததற்குக் காரணம் அதை நாடு தழுவிய அளவில் மிகப் பெரிய போராட்டமாக மாற்றி அமைத்ததுதான். குறிப்பாக அனைத்து ஊடகங்களின் பார்வையையும் தமிழ் ஊடகம் மட்டுமில்லாமல் அனைத்து இந்திய ஊடகங்களின் வாயிலாக அழுத்தத்தைக் கொடுக்க அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராளிகள் செய்ய முனையவில்லை. ஆனால் ஊழல் எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்கு தேசிய ஊடக அரசியல் உதவியது போல இதற்கு அவ்வாய்ப்பை ஏற்படுத்த அணுஉலை எதிர்ப்புக் குழுவினர் பயன்படுத்தத் தவறினர் அல்லது விரும்பவில்லை அல்லது முனைப்புக் காட்டவில்லை என்றே தோன்றுகிறது.

 

இன்னமும் சொல்லப் போனால் எழுத்தாளர்கள் கையெழுத்து போட்டதும் மதுரையில் ஒரேயொருமுறை அடையாளமாக எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்து அடையாளப் போராட்டம் மட்டுமே தமிழகத்தில் முன்னெடுக்கப்பட்டது. அணு உலை எதிர்ப்பு எழுத்துப் போராளிகள் இது பற்றி கட்டுரைகள் எழுதினார்கள், விவாத நிகழ்ச்சிகளில் தமது கருத்தை முன் வைத்தார்கள் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை.

 

ஆனால் இன்றைய நிலையில் தேசம் முழுமைக்குமாக போராட்டத்திற்கான ஆதரவைத் திரட்ட வேண்டிய பொறுப்பு போராட்டக்காரர்களுக்கு உண்டு. அணு உலை போல, இந்தியா முழுமைக்கும் சாலை மேம்பாடு, நிலக்கரி, இரும்பு, மீத்தேன் திட்டங்கள் போன்ற பொதுவான கனிம வளம் சார்ந்த திட்டங்களில் உள்ள பிரச்சினைகள் அனைத்திற்கும் தேசத்தை இணைக்கிற அளவிற்கு மக்களை ஒருங்கிணைக்காத போராட்டங்கள் ஒருபோதும் வெற்றி பெறாது.

 

இதற்கு நம்மிடம் மிகப் பெரிய முன்னுதாரணமுண்டு. நாடு அடிமைப்பட்டுக் கிடந்த காலத்தில், விடுதலை வேண்டி போராட்டங்கள் ஆரம்பத்தில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக விடுதலை தாகம் வேண்டி போராடி இருந்தாலும் காந்தியடிகள் இந்தியத் தலைவர்களை விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களை, தியாகிகளை நேரடியாகவும், கடிதங்கள் வாயிலாகவும் ஒருங்கிணைத்தார். அதை தேசம் முழுமைக்குமான ஒரே குரலில் ஒற்றை நோக்கம் நிறைவேற வேண்டி மக்கள் போராட்டங்களை அகிம்சை வழியில் தேசம் முழுமைக்குமான மக்களை போராட்டங்களில் பங்குபெறச் செய்து ஆங்கிலேயர்களுக்கு மிகப் பெரிய அழுத்தத்தைக் கொடுக்கச் செய்தார்கள்.

 

ஒவ்வொரு போராட்டத்தையும் கடிதங்கள் வாயிலாக தொலைபேசி வாயிலாக அனைத்து மாநிலத்திலும் ஒருங்கிணைத்து அதே நாளில் தேசம் முழுமைக்குமாக எதிர்ப்புப் போராட்டங்களை காந்தியடிகள் தலைமையில் தேசம் மேற்கொண்டது நாமறிந்த வரலாறே!

 

ஜனநாயகமற்ற நிலையிலிருந்த போதே இந்திய மக்களை ஒருங்கிணைக்க இயலுமெனில் இன்றைய ஊடக வளர்ச்சியையும், தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியையும் பயன்படுத்தாமல் உள்ளூர் மக்களின் ஆதரவு மட்டுமே போதுமென நினைத்து போராட்டத்தைச் சுருக்கிக் கொண்டதே கூடங்குளம் போராட்டம் மிகப் பெரிய தோல்வி அடைந்ததற்குக் காரணம்!.

 

இதை போராட்டக் குழுவினர் அறிந்தே செய்தார்களா என்ற அச்சமும் உண்டு. இந்தியாவில் இதர மாநிலங்களில் அணு உலைக்கு எதிர்ப்பை உருவாக்கும் நிலையில் இருந்தாலும் ஆம் ஆத்மி கட்சி தேசிய அளவில் எந்தப் போராட்டத்தையும் முன்னெடுக்கவில்லை என்பது கூர்ந்து கவனிக்கத்தக்கது.

 

அரசிற்கும், நீதி மன்றத்திற்கும் எதிர்ப்புக் காட்ட விரும்பும் போராட்டக் குழுக்கள் இந்த அடிப்படையைப் புரிந்து கொள்ளாமல் நிலப்பகுதிக்குள் மட்டுமே போராடி வெற்றி பெறலாம் எனக் கனவு கண்டால் அது பெரும்பாலான மக்கள் ஆதரவைப் பெறாது. போராட்டமும் வெற்றி பெறாது.

 

இது போன்ற போராட்டங்கள் தோல்வி அடைவதற்கு இன்னொரு பிரதான காரணமும் உண்டு. அது அரசியல் ரீதியிலான ஆதரவு எதிர்ப்பைச் சார்ந்தது. தமிழகத்தைப் பொறுத்த வரையில் அதிமுக, திமுக, தேசியத்தைப் பொறுத்த வரையில் பாஜக, காங்கிரஸ் ஆகிய கட்சிகள் இம்மாதிரியான உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்தும் திட்டங்களுக்கு தெரிவிக்கும் ஆதரவும் எதிர்ப்பும் மிக மிக முக்கியமானது. இதே கருத்து மற்ற மாநிலங்களிலுள்ள பிரதான மாநில ஆளுங்கட்சிக்கும் எதிர்க் கட்சிக்கும் பொருந்தும்.

 

மாநில அரசையும் மத்திய அரசையும் ஆள்கிற அல்லது ஆளத் தகுதியாக உள்ள மக்கள் ஆதரவைப் பெற்ற கட்சிகள் இதுபோன்ற உள் கட்டமைப்பிற்கு ஆதரவு தெரிவித்து விட்டால் பெரும்பாலான போராட்டங்கள் தோல்வியில் முடிவடைய வாய்ப்புண்டு. இதை முறியடிக்க வேண்டுமானால் எதிர்ப்பு மனநிலையை மக்களை ஒருங்கிணைத்து செய்ய வேண்டிய பொறுப்பு எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்பவர்களிடமிருந்து வர வேண்டும்.

 

சிறு கட்சிகளான பாமக, மதிமுக போன்ற கட்சிகள் மக்கள் நலன் என்ற பெயரில் ஆதரவுப் போராட்டங்கள் நடத்துவது பெரும்பாலும் மக்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வில்லை என்பதைத் தேர்தல் முடிவுகள் நிரூபிக்கின்றன. மக்கள் ஆதரவை இவர்களால் தேர்தல் அரசியலில் இதுவரை அதிமுக திமுகவைத் தாண்டிப் பெற முடியவில்லை என்பதும் கவனிக்க வேண்டியது. அவ்வாறானால் இவர்களின் மக்கள் நலப் போராட்டங்கள் என்ற பெயரில் நடத்தும் போராட்டங்களை மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லையா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.  இதுபோன்ற கட்சிகள் ஆளும் அரசுகளாக மாறினால் அதிமுக, திமுக போன்ற நிலையைக் கூட எடுக்க வேண்டி வரலாம் என்பது யூகம் மட்டுமே.

இது போன்ற திட்டங்கள் கிடப்பிலோ அல்லது கைவிடப்பட வேண்டுமானால் பிரதான கட்சிகளின் ஆதரவை எவ்வகையிலாவது பெற முயற்சிகளை போராட்டக் குழுவினர் முயல வேண்டும் அல்லது மேற்கூறிய நிலையிலுள்ள பிரதான கட்சிகளின் எதிர்ப்பு இருக்கிற பட்சத்தில் மட்டுமே சில போராட்டங்கள் வெற்றி பெறுகின்றன.

 

இதன் தொடர்ச்சியாக வரலாற்றிலிருந்து பார்த்தாலும், நடைமுறை அரசியல் நோக்கில் பார்த்தாலும் இயல்பாக நடக்கும் நிதர்சனங்களையும் உதாரணப்படுத்த வேண்டியுள்ளது.

 

யார் பலம் வாய்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்களோ, அவர்களே அதிகாரம் செய்ய இயலும் என்பதுதான் உலக நியதி!.  பலம் மூன்று வகைகளில் உள்ளது. அதிகார பலம், பண பலம், ஆள் பலம் என்பதே அது.இதில் யார் எந்த சூழ்நிலையில் பலம் வாய்ந்தவர்களாக இருக்கிறார்களோ அவர்கள் தான்,  அதிகாரத்தைக் கையிலெடுத்துக் கொண்டு, அடுத்தவர்களை அடக்கி ஆள்வார்கள் என்பது தான் யதார்த்தம்.

 

இதை முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கூடங்குளம் பிரச்சினையைப் பொறுத்தவரை, பலம் வாய்ந்தவர்களாக அரசு இருந்தது. இது அதிகார பலம். கூடன்குளத்தைத் தவிர மாநிலத்தின் இன்ன பிற பகுதிகளில் சமூக ஆர்வலர்களோ , சமூக எழுத்தாளர்களோ, தொண்டு நிறுவனங்களோ பெருமளவில் மக்களுக்கு அணு உலை ஆபத்து, அது அப்பகுதியில் உள்ள குடிமக்களைப் பாதிக்கும் என்று பரப்புரை செய்து, அதன் மூலம் பெருவாரியான சமூகத்தை தங்களின் போராட்டத்திற்கு துணை நிற்கச் செய்து,அரசுகள் அணு உலையைத் திறக்காத வண்ணம் இருக்கச் செய்யத் தவறி விட்டார்கள். இதை சமூக ஆர்வலர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஒருவேளை இப்போராட்டம், தமிழகத்தின் அனைத்து மாவட்ட தலைநகரங்களில் பெரும் திரளான மக்களை ஒருங்கிணைத்து இருந்தால், அரசுகள் தடியடிக்குச் செல்லாது அடிபணிய வாய்ப்பிருந்திருக்கும்.

 

ஆனால், இங்கு பெருவாரியான மக்களின் பார்வையில், மின் சக்தியின் தேவை மட்டுமே பார்க்கப் படுகிறது. இதுவும் ஒரு மிகப் பெரிய பிரச்சினையாக சமூக ஆர்வலர்களுக்கு இருந்திருக்கக் கூடும். மேலும் தமிழகத்தின் முன்னணி கட்சிகளான திமுகவும், அதிமுகவும் இந்தியாவின் முன்னணி கட்சிகளான பிஜேபி யும், காங்கிரசும் அணு உலையைப் பொறுத்தவரையில் அது தேவை என்பதற்காக பேசிய பிறகு போராட்டம் வெற்றி பெறாது என்பது வெட்ட வெளிச்சமாகத் தெரிந்தது.

 

 

யார் பலம் வாய்ந்தவர்களோ அவர்கள் பலமின்மையானவர்களை அடக்கி ஆள்வார்கள். அதுதான் இப்பொழுது நடந்தேறி இருக்கிறது. ஆட்சி என்ற அதிகார பலத்தின் முன்பு, பெரும்பான்மையான தமிழக மக்களை ஒருங்கு இணைக்காத , சிறு அளவிலான மக்களின் கூட்டு முயற்சி பலமற்றுக் காணப்படுவதாலேயே போராட்டம் தோல்வியைத் தழுவியது.

 

 

துனிசியாவில் பென் அலியாகட்டும், எகிப்தின் ஹோசினி முபாரக் ஆகட்டும், அதிகார பலத்தில் இருந்தார்கள் என்பதால் , அவர்களால் மக்களை அடக்கி ஆள இயலவில்லை என்பதை 2011 ஆம் ஆண்டில் உலகம் புரிந்து கொண்டிருக்கும். உலக சரித்திரத்தில் இதை விடச் சுருக்கமாகத் திட்டமிடப்பட்டு வெற்றிகரமாக நடத்தி முடிக்கப்பட்ட புரட்சிகள் இல்லை. மக்கள் சக்தி ஒழுங்காக ஒருங்கிணைக்கப் பட்டால், அதிகாரத்தில் யார் இருந்தாலும் வீழ்வார்கள் என்பது சம காலத்தில், சமீப ஆண்டில் நிகழ்ந்ததே!

 

சமூக ஊடகத்தின் வாயிலாக மக்கள் ஆதரவைப் பெற்று வீதிகளில் மக்கள் இறங்கிப் போராடியதன் விளைவே சில நாட்களிலேயே ஆட்சியாளர்களை பதவியை விட்டு இறங்க வழி வகுத்தது. அந்த அளவிலான எதிர்ப்பு மனநிலை அணு மின் உற்பத்தி விஷயத்தில் இல்லை என்பதை மறுக்க இயலாது.

 

 

அதற்கும் , நான் சொல்கிற,யார் பலம் வாய்ந்தவர்களோ அவர்கள் பலமின்மையானவர்களை அடக்கி ஆள்வார்கள் என்பதே காரணம். ஆட்சியைப் பிடித்து அதிகாரத்தில் இருந்து கொண்டு அடுத்தவர்களை அடக்குவது ஒருவகை. எண்ணிக்கை அளவிலான பலத்தை நிருபித்து அடுத்தவர்களை அடி பணியச் செய்வது இன்னொரு வகை. பொருள் பலத்தைக் காட்டி அடுத்தவர்களை அடிமையாக்குவது மற்றொரு வகை. இந்த மூவரில் யார் , எந்த சூழ்நிலையில் பலசாலிகளாக உருவெடுக்கிறார்களோ, அவர்கள் அடுத்தவர்களை ஆள்கிறார்கள்.

அரசு ஒடுக்குகிறது… அரசு மக்கள் நலனைப் புரியவில்லை என்ற வாசகங்கள் எந்த அளவுக்கு போராட்டக்காரர்களுக்கு வலு சேர்க்குமோ அதே அளவுக்கு பெருவாரியான மக்கள் உங்கள் பிரச்சினையை எப்படி புரிந்து வைத்துள்ளார்கள், தவறான புரிதலை எப்படி களைவது என்பதை சமூக எழுத்தாளர்களும், போராட்டக் குழுவினரும், சமூக ஆர்வலர்களும் எடுத்தாளவில்லை அல்லது பெருவாரியான மக்களை வீதிகளுக்கு வரவைக்கவில்லை.  ஆகையால்தான், போராட்டம் தோல்வியைத் தழுவியதே தவிர, அரசின் சர்வாதிகாரமல்ல! எல்லா அதிகாரமும் வீழ்ந்து போகும், அவர்கள் பலவீனமாக இருக்கும் வரை அல்லது சாமானியர்கள் பெருமளவில் தேசம் முழுமைக்கும் ஒன்று திரளும் போது என்பது மட்டுமே உண்மை.

தமிழ்நாட்டில் ஆங்கில ஊடகங்கள் அமையவேண்டிய அவசியம் :

தமிழ்நாட்டில் ஆங்கில ஊடகங்கள் அமையவேண்டிய அவசியம் :

தமிழ்நாட்டில் ஆங்கில ஊடகங்களை நிறுவ வேண்டிய காலக்கட்டத்திற்கு வந்துள்ளோம். இல்லையென்றால் , தேசிய ஊடகங்கள் என்று தம்மைச் சொல்லிக் கொண்டு கேசரிவால் அரசு செய்கிற விஷயங்களை ஏதோ தேசப் பிரச்சினை போல காண்பித்தும், அதுதான் இந்தியாவின் பிரச்சினை போலவும் அல்லது டெல்லியில் மத்திய அரசுக்கும் கேசரி அரசுக்கும் உள்ள பிரச்சினைகள் தான் நாட்டின் பிரச்சினை போல மட்டுமே பேச/விவாதிக்க so called ஆங்கில ஊடகங்கள் பெரும்பாலும் செய்கின்றன. இல்லையா சிறுபான்மை பெரும்பான்மை சண்டை பற்றி ஊளையிடுகின்றன. அதிலும் மால்டா விஷயத்தைப் பற்றி பேசவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மோடி அரசுக்கு எதிரான எந்த சின்ன விஷயம் கிடைத்தாலும் அல்வா சாப்பிடுவது போல விவாதம் நடத்துவார்கள்.

இலங்கை தமிழர் பிரச்சினை பற்றி எந்த அண்டை மாநிலத்துக் காரனுக்குத் தெரியும்? பக்கத்து மாநிலக் காரனுக்குக் கூட கச்சத்தீவு பற்றியோ, காங்கிரஸ் தாரை வார்த்தது பற்றியோ, போரில் இருபக்கமும் நடந்த போர்க்குற்றங்கள் பற்றியோ மக்கள் வாழ்வு இழந்தது பற்றியோ பேச நமக்கு ஆங்கில ஊடகங்கள் அவசியம் தேவை. ஆங்கில மொழியில் பல தரப்பு கருத்துகளும் விவாதிக்கப்படும் போது மட்டுமே பக்கத்து மாநிலக் காரனுக்கு இது என்ன பிரச்சினை, யாருடைய நிலைப்பாடு சரியானது என்கிற புரிதலும் அதுசார்ந்த ஆதரவும் எதிர்ப்புமாவாவது கிடைக்கும்.

இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சினை பற்றி பேச வேண்டுமா, ஜல்லிக்கட்டு பற்றிய விஷயம் நாடுமுழுக்க எடுத்துச் செல்ல, காவேரி பிரச்சினை பெரும் பிரச்சினையாக தேச அளவில் கொண்டு செல்ல, முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சினையை தேசிய ஊடகங்கள் விவாதிக்க, மால்டாவைப் போல ஆம்பூரில் நடந்த கலவரங்களைப் பற்றி தேச அளவில் பேசச் செய்ய, ஆகம விதிகள் பற்றி பேச, இன்னும் என்னென்ன பிரச்சினைகள் இருக்கிறதோ அதையெல்லாம் எடுத்துரைக்க தமிழ்நாட்டிலிருந்து குறைந்த பட்சம் மூன்று ஆங்கில ஊடகங்கள் அவசியம்.

இங்கே இருக்கிற அனைத்து ஊடகங்களையும் பாருங்கள். தந்தியில் நாஞ்சில் சம்பத் பேட்டி என்றால் அதே வாரத்தில் புதிய தலைமுறையிலும் நாஞ்சில் சம்பத், அன்றாடம் தமிழ்நாட்டில் கூட ஒரேயொரு பிரச்சினை என்பது போல எதையாவது ஊதிக் கிளப்பி அதில் பிரச்சனைகளை மேலும்மேலும் வரும் வரைக்கும் உள்ள நிகழ்ச்சிகளை மட்டும் ஒட்டுமொத்தமாக ஊடகங்கள் செய்கின்றன. தேசிய ஊடகங்களும் அந்தநாளில் ஒரே விஷயத்தை மட்டுமே விவாதிக்கும். அந்த வாரம் அவர்களாகவே ஒரேயொரு சிறப்பு நகர்தான் இன்றைய நாயகன் என்கிற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில்தான் நிகழ்ச்சிகள் கட்டமைக்கப்படுகின்றன.

ஒவ்வொரு ஊடகமும் வேறு வேறு வகையான விஷயங்களை பேச இயலும். ஆனால் செய்யாது. ஈயடிச்சான் காப்பிதான். அதனால் தான் சொல்கிறேன். இங்கிருந்து மூன்று ஆங்கில ஊடகங்கள் வந்தால்தான் தேசிய ஊடகங்கள் என்று சொல்லி நடத்தும் நாடக கம்பெனிகள் முறையாக இந்தியாவில் எது மிக முக்கியமான பிரச்சினை என்று பேசுவார்கள். இல்லையா ஜல்லிக்கட்டுக்கு NDTV காரன் டெல்லியில் உள்ளவனை வச்சி தமிழ்நாட்டு பிரச்சினையைப் பேசின மாதிரி எவரையாவது வைத்துப் பேசுவார்கள். நம்முடைய ஆட்களை வைத்துப் பேசவும், நம்முடைய பிரச்சினைகள் தேச அளவில் விவாதப் பொருளாக மாறவும், நமக்கான ஆங்கில ஊடகங்கள் அவசியம் தேவை. இல்லையெனில் டெல்லியில் மோசமான கற்பழிப்பு நடக்க வேண்டும். அங்கு கூச்சல் போட்டால் , அதை மட்டும் தேச பிரச்சினையாக அனைத்து தேசிய ஆங்கில ஊடகங்களும் கத்தும். அவசர சட்டம் கிடைக்கும். இப்படித்தான் அரசுகள் செயல்படுமெனில் அதைப் புரிந்து கொண்டு காலத்தின் கட்டாயம் கருதி ஆங்கில ஊடகங்கள் தமிழ்நாட்டில் அமைவது அவசியம் தேவை. காலத்தின் கட்டாயமும் கூட!

சட்டசபைத் தேர்தலில் தமிழக பாஜக என்ன செய்ய வேண்டும்?

சட்டசபைத் தேர்தலில் தமிழக பாஜக என்ன செய்ய வேண்டும்?

 

தன்னோட கட்சி வேட்பாளரை முதல்வர் வேட்பாளராக அறிவிக்க இயலாத தமிழக பாஜக , அதிமுகவோடு செல்வதே இருப்பை உறுதி செய்ய உதவும் & எதிர்காலத்தில் கட்சி வளரவும் உதவும். அதிமுக கூட்டணியில் இருந்தால் ஒருவேளை தேமுதிக கடந்த தேர்தலில் வெற்றி பெற்றது போல அதிக இடங்கள் வெற்றி பெற்ற(பெற்றால்) கட்சி என்ற அடிப்படையில் எதிர்க்கட்சியாக பாஜக உறுதியோடு செயல்படவாவது உதவும். அதுவே எதிர்காலத்தில் இரண்டாம் கட்சியாக வளர்க்கவாவது உதவும். [! ? ]

இதில் அரசியல் ரீதியாகவும் பாஜகவிற்கு லாபமுண்டு. பாராளுமன்றம் மற்றும் ராஜ்யசபா இரண்டிலும் அதிமுகவின் ஆதரவு தேவை என்பதை உணர்ந்து செயல்படவேண்டும். தேமுதிகவுடன் சட்டசபைத் தேர்தலில் சேர்வதால், அதுவும் விஜயகாந்தை முதல்வர் வேட்பாளராக ஏற்றுக் கொண்டு செயல்பட முனைந்தால் பாஜக வளரவும் வாய்ப்பில்லை. மேலும் இந்தக் கூட்டணியை நம்பி மக்கள் வாக்களிக்கவும் மாட்டார்கள். பாஜக MLA க்களே இல்லாத கட்சியாக வரவேண்டுமானால் விஜயகாந்த் பின்னால் போகலாம். விஜயகாந்தால் ஒரு அரசியல் லாபமும் பாஜகவிற்கு LS/RS ல் கிடையாது.

இதெல்லாம் நடக்க வேண்டுமானால் திமுக தேமுதிக, காங்கிரஸ் கூட்டணி வரவேண்டும். இல்லையேல் அம்மா பாஜகவை சீண்டகூட மாட்டார் என்றே நினைக்கிறேன். எனினும் அதிமுகவிற்கு தேர்தல் நெருங்க நெருங்க கிளம்புகிற எதிர்ப்பே அக்கட்சியைக் கூட்டணி நோக்கி நகர்த்தும். எனவே அதிமுகவை சரமாரியாக எதிர்த்து எழுதுங்கள் நடுநிலையாளர்கள் மற்றும் என் அன்புக்குரிய கம்யுனிஸ்ட் நண்பர்களே ! smile emoticon உங்கள் கையில் தான் அம்மா பாஜகவை consider பண்ணுவது உள்ளது. பாஜகவினரோ ஆதரவாளர்களோ மீசையை முறுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. என்னைத் திட்டவும் வேண்டாம். பாஜகவின் நிலைமை ICU வில் சேர்க்க வேண்டிய நிலையில்தான் தமிழகத்தில் உள்ளது. நான் சொல்வது பாஜகவின் இருப்பை உறுதி செய்யவும், வளமான எதிர்க்கட்சியாக வளர்வதற்கான யோசனைகள் மட்டுமே. smile emoticon

பி.கு: உண்மையைச் சொல்லப்போனால் விஜயகாந்துக்குப் பேசத் தெரியாது. ஆனால் ஏழைகளுக்கு உதவுவதில் அவர் ஒரு கறுப்பு எம்ஜிஆர் தான். அந்தவகையில் ஜெ, கருணாவைக் காட்டிலும் விஜயகாந்தை வரவேற்பேன்.smile emoticon

கோதுமையை ஏன் இந்தியா இறக்குமதி செய்ய வேண்டியுள்ளது?

கோதுமையை  ஏன் இந்தியா இறக்குமதி செய்ய வேண்டியுள்ளது?

அழகேச பாண்டியன் நேற்று ஒரு பதிவிட்டுள்ளார். அதில் இதுவரையிலும் கண்டிராத அளவிற்கு இந்தியா 5 லட்சம் மெட்ரிக் டன் கோதுமை இறக்குமதியை சில தனியார் நிறுவனங்கள் செய்வதைக் குறிப்பிட்டு உள்ளார். நேரடியாகத் தனியார் மில் என்று சொல்லவில்லை.

//இதுவரையிலும் கண்டிராத// போன்ற வார்த்தைகள் எல்லாம் தேவையற்றது. அது தவறும் கூட. மோடியின் ஆட்சி நிலை குறித்து அவ்வாறு குறிப்பிட முனைகிறார் என்பது புரிகிறது. 5 லட்சம் டன்னுக்கு இறக்குமதியாகும் வாய்ப்புள்ளது என்கிற செய்தி மட்டும் உண்மை. அது ஏன் என்பதைப் பார்க்குமுன் //இதுவரையிலும் கண்டிராத// போன்ற உயர்வு நவிற்சிக்கு பதில் சொல்வது முக்கியம்.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில் கோதுமை அதிக அளவிற்கு இறக்குமதி ஆன ஆண்டுகள் 2006 & 2007. (UPA Rule) 2006 ஆம் ஆண்டில் 67,21,000 (67 lakshmetric ton) டன்னுக்கு இந்தியாவில் கோதுமை UPA ஆட்சிக் காலத்தில் இறக்குமதி செய்யப்பட்டுள்ளது. 2007 ஆம் ஆண்டில் 19, 62,000 மெட்ரிக் டன் இறக்குமதி செய்துள்ளோம். ஆனால் வாஜ்பாயின் ஆட்சிக் காலத்தைப் பாருங்கள்.( 1999-2004 ) . அந்தக் காலத்திலும் கோதுமை இறக்குமதி 2001 – 05 வரை குறைவே. அதற்கான லிங்க்.

http://www.indexmundi.com/agriculture/…

2011 க்குப் பிறகே இந்தியாவில் கோதுமை இறக்குமதி குறைந்திருந்தது. அதிக உற்பத்தி தான் காரணம். இந்தியாவிலிருந்து கோதுமை ஏற்றுமதியான காலக்கட்டத்தைப் பாருங்கள். வாஜ்பாயின் ஆட்சிக்காலத்தில் தான் கோதுமை இந்தியாவிலிருந்து ஏற்றுமதி அதிக அளவிற்கு ஆகியுள்ளது.( 99-2004). UPA ஆட்சிக் காலத்தில் 2012 &13 இரு ஆண்டுகளில் மட்டுமே அதிக அளவு ஏற்றுமதி ஆகியுள்ளது. அதற்கான லிங்க்.

http://www.indexmundi.com/agriculture/…

தற்போதைய இறக்குமதி என்பது நிச்சயமாக இந்தியாவிற்குத் தலைவலிதான். அதற்கு மிக முக்கியக் காரணம், இந்தியாவில் கோதுமை அதிக விளைச்சல் இருந்தாலும், இந்தியக் கோதுமையின் நிர்ணய விலை அதிகமாக உள்ளது. தற்போதைய நிலைக்குக் காரணம் எனக்குத் தெரிந்து நம்முடைய சந்தை விலை ஆஸ்திரேலியா, ரஸ்யா,பிரான்சைக் காட்டிலும் அதிக விலையாக உள்ளது. அதற்குக் காரணம், ஆஸ்திரேலியா, பிரான்சில் இந்த வருடம் கோதுமை அதிக அளவில் விளைந்துள்ளதால் அவர்கள் குறைந்த விலைக்கு இந்தியாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்யத்தயாராக இருக்கிறார்கள். இதற்கான லிங்க்.

http://economictimes.indiatimes.com/…/article…/46115458.cms…

இங்குள்ள தனியார் மில் நிறுவனங்கள் தரம் + குறைந்த விலை இரண்டையும் காரணம் காட்டி இறக்குமதி செய்கிறது. அவை இந்திய விலை ஒப்பந்தத்திலும் கையெழுத்திட மறுத்து வருகிறது. இதனால் நம்முடைய கோதுமையின் விலை குறையத் தான் செய்யும். மேலும் இந்தியாவிற்கு ஏற்றுமதியும் இந்த வருடம் குறையும். ஒரு பக்கம் கடந்த ஆண்டைக் காட்டிலும் சற்று குறைவான கோதுமை விளைச்சல், மற்ற நாடுகளில் அதிக விளைச்சலும் அவர்கள் குறைந்த விலைக்கு இந்தியாவில் உள்ள நிறுவனங்களுக்குத் தரத் தயாராக இருப்பதுமே இப்போதைய சிக்கலுக்குக் காரணம். ஏன் இந்த நிறுவனங்கள் இந்தியக் கோதுமையை வாங்க வேண்டும் என்று கட்டளை இடவில்லை அல்லது முடியவில்லை என்று தெரியவில்லை. ஒருவேளை உலக சந்தையில் குறைந்த விலைக்குக் கிடைக்கும் பொருட்களை வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று சட்டம் இருக்கலாம். (WTO). அதனால்தானே மத்திய கிழக்கு நாட்டிலுள்ளவர்கள் டிவியைக் குறைந்த விலைக்கு வரி ஏதுமில்லாமல் இந்தியாவிற்கு வாங்கிச் செல்கிறார்கள். இந்தியாவில் வரியால் டிவி விலை அதிகம். இப்போது 19 inch டிவிக்கு மேல் வாங்கிச் சென்றால் வரியுண்டு என்று இந்த அரசு சட்டம் கொண்டு வந்துவிட்டது. அவனவன் தனக்குத் தேவையான டிவியையோ , இதர மின்னணு சாதனங்களையோ பொருளின் தரம், விலை என பார்த்து வெளிநாட்டில் இருந்து இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்வது போல இந்தத் தனியார் மில்கள் இயங்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். அது சரியா தவறா என்பது அவசியமற்ற விவாதம்.

ஆகையால் அழகேச பாண்டியன் இதுவரையிலும் கண்டிராத என உலகத் தொலைக் காட்சி வரலாற்றில் என்றெல்லாம் பிரம்மாண்டம் கொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவர் அறிவாளி என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. பொதுவான விஷயங்களில் அவருடைய கருத்து பெரும்பாலும் ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கதே. அதேபோல அவரது விவசாய ஆராய்ச்சிகளும் மெச்சத் தக்கவைதான். ஆனால் மோடி மீதான வெறுப்பில் சில வார்த்தைகள் கவனமின்மையாலும் வெறுப்பாலும் வந்து விழுவதைப் பார்க்கும் போதுதான் காமெடியாகவும் சில நேரங்களில் எரிச்சலாகவும் உள்ளது.

நிச்சயமாக கோதுமையின் ஏற்றுமதி விலையையும் சந்தை விலைக்குக் குறைக்க வேண்டி வரும். அதிக ஸ்டாக்கும் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. டாலர் குறைந்தால் மட்டுமே ஏற்றுமதியை அதிகரிக்க முடியும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. கோதுமை அதிக விளைச்சல் என்பதெல்லாம் உண்மைதான். அதற்கான லிங்க்.

http://www.indexmundi.com/agriculture/…
2015 ல் விளைச்சல் மழையின்மையால் குறையும் என்பதும் உண்மை. கோதுமை விஷயத்தில் நீண்ட வரலாற்றை எடுத்துப் பார்த்து விட்டு எடை போடுங்கள்.

ஐநாவில் இந்தியை கொண்டு வர நடக்கும் முயற்சிகள் சரியா? தவறா?

மொழி வாரியாக மாநிலங்களைப் பிரித்தது சரியா? தவறா?

ஐநாவில் இந்தியை கொண்டு வர நடக்கும் முயற்சிகள் சரியா? தவறா?

மொழி வாரியாக மாநிலங்களைப் பிரித்தது சரியா? தவறா? என்னுடைய கருத்துகளையும் ஐயங்களையும் முதலில் சொல்லி விடுகிறேன். மொழி வாரி மாநிலங்களாகப் பிரிக்கும் போதுள்ள சூழலை அடிப்படையாகக் கொண்டு சொல்கிற கருத்தாக எடுத்துக் கொள்ளவும். மொழி வாரியாகப் பிரித்த போது பெரும்பாலான மக்கள் தம் தாய்மொழிக் கல்வியைப் படிக்கும் பாக்கியம் கிட்டியது. அவ்வகையில் சரி. இன்னொரு விஷயம், எல்லையின் அடிப்படையில் மக்கள் தொகையைச் சரிசெய்யும் நோக்கில் மாநிலங்களைப் பிரித்திருந்தால் ஆங்காங்கே சாதிக் கட்சிகளைப் போல மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்ட சிறுபான்மை கட்சிகள் தோன்றி இருக்கக் கூடும். அது தற்போதைய நிலையை விட மோசமான நிலைக்கு இந்தியாவைக் கொண்டு சென்று இருக்கலாம். அவ்வகையில் மொழி வாரி மாநிலங்கள் பிரிவை வரவேற்கிறேன்.

இந்தியைத் திணிக்கும் முயற்சிகள் தவறு என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனால் திராவிடக் கட்சிகளும் தமிழ் தேசியம் பேசுபவர்களும் தமக்கு இலகுவான விஷயத்தின் அடிப்படையில் மட்டும் கேள்வி கேட்பதுதான் சரியல்ல என்று படுகிறது. நேர்மையாக விவாதிப்போம்.

மத்திய அரசு இங்குள்ள இதர மாநில மொழிகளை அலுவல் மொழியாக ஆக்காமல் ஐ.நாவில் இந்தியை அலுவல் மொழிகளில் ஒன்றாக ஆக்க முயல்வது தவறு என்பது கருணாநிதி மற்றும் தமிழ் தேசியம் பேசும் , திராவிடம் பேசுபவர்களின் கருத்தாக உள்ளது. இக்கேள்வி நேர்மையென ஒருவர் கருதும் பட்சத்தில் என்னிடம் அடிப்படையாக சில கேள்விகள் உள்ளன.

இந்தி மீதோ, இதர மொழிகள் மீதோ தங்களுக்கு எந்தக் காழ்ப்பும் இல்லையென வாயில் சொல்லிக் கொள்கிற தமிழ் தேசியம், திராவிடம் பேசுபவர்கள் திராவிடக் கட்சிகளின் ஆட்சியில் ஏன் மூன்றாம் மொழியாக மாணவர்கள் விரும்பும் மொழியை அரசுப் பள்ளியில் படிக்கும் வாய்ப்பைக் கெடுத்தார்கள். உதாரணமாக தெலுகு பேசும் நாயக்கர்களும், செட்டியார்களும், நாயுடுகளும் இதர தெலுகை அடிப்படையாகக் கொண்ட சென்னை, வேலூர் சார்ந்த மாகாண மக்களும் கல்வி கற்க மூன்றாம் பாடமாக (முதல் பாடமாக வேண்டாம்) தமிழக அரசே அரசுப் பள்ளிகளில் ஏன் கொண்டுவரவில்லை? மலையாளம், கன்னடம் பேசும் மக்களுக்காக அரசுப் பள்ளியில் இல்லாமல் இரு மொழிப் பாடக்கொள்கையோடு திராவிட அரசுகள் நிறுத்திக் கொண்டது ஏன்?

மொழிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் அரசு எனில் ஆங்கில வழிக் கல்வி முறையைத் தமிழகத்திற்கு ஏன் அறிமுகப்படுத்தினார்கள்? அங்கு ஹிந்தி மூன்றாம் பாடமாகக் கற்பிக்கப்படும் போது ஏன் மௌனம் சாதித்தார்கள்? சாதிக்கிறார்கள்? மற்ற மொழியின் மீது மாற்றாந்தாயாக மத்திய அரசுகள் நடந்து கொள்கிறது என சொல்பவர்கள் தமிழகத்திலும் கணிசமான மக்கள் மாற்று மொழியைச் சேர்ந்தவர்கள் காலங்காலமாக இங்குள்ளார்கள் என்பதை மறந்தது எப்படி?

ஒரு வகுப்பில் பதினைந்து மாணவர்களுக்கு மேல் படிக்க சேரும் பட்சத்தில் மூன்றாம் பாடமாக தெலுங்கையோ, இந்தியையோ, கன்னடத்தையோ, மலையாளத்தையோ வைப்பதில் என்ன தவறு இருக்க முடியும்? உண்மையில் மற்ற மொழிகள் மீது காழ்ப்பு கிடையாது, அது திணிக்கப்படுவதாலேயே எதிர்க்கப்படுகிறது என சொல்லிக் கொண்டு இங்குள்ள மற்ற மொழி பேசும் சிறுபான்மையினருக்குத் தமது கல்வியை அரசே ஏற்படுத்திக் கொடுக்காமல் வேண்டுமென்றால் அவர்கள் நடத்தும் தனியார் பள்ளிகளில் போய் படிக்கட்டும் என்று சொல்வது எவ்வகையில் சேர்த்தி? மாநிலங்களில் பன்மைத் தன்மை பேணிக்காக்கப் பட வேண்டிய அவசியம் கிடையாதா? இந்தியை சாமானியர்கள் படிப்பதை வைத்து எதிர்காலத்தில் மத்திய அரசு இந்தியை எளிதாகத் திணித்து விடும் என்ற அடிப்படையில் தூக்கியது என நியாயம் கற்பிக்க இயலும். அது சரியெனக் கொண்டால், ஜெர்மன் மொழிக்குப் பதிலாக இந்திய மொழியை (சமஸ்கிருதம்) கட்டாயமாக்கலை எதிர்ப்பது மட்டும் எவ்வகையில் நியாயமாகும். அங்கு மட்டும் மாணவர் நலன் , மாணவர் விருப்பம் எங்கிருந்து வருகிறது? திராவிடக் கட்சிகள் தமிழர் நலன் கருதி முடிவெடுத்தால் சரியென்றும், அதையே இந்திய மொழி மீதுதான் முக்கியத்துவம் கொடுக்க முடியுமென மத்திய அரசு கொள்கை முடிவெடுப்பதை மட்டும் தவறு என எந்தத் தார்மீகத்தில் கேள்வி எழுப்ப முடிகிறது?

தமிழ்நாட்டில் பெரும்பான்மை மொழியாக தமிழ் இருக்கும்பட்சத்தில் அதை முதல் மொழியாகக் கொண்டு நடத்துவதுதான் சரி. அதைப் போலவே ஐ.நாவில் இந்தியாவில் இந்தியை அதிக மக்கள் பேசும், புரிந்து கொள்ளும் மொழி என சேர்க்க முயற்சிப்பது மட்டும் தவறா? இப்போதும் சொல்கிறேன். இந்தி படிக்காமல் ஆங்கிலம் படித்ததால் தமிழன் முன்னேறி இருக்கிறான் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. ஆனால் இந்திய அரசியல் நிலைப்பாட்டில் மத்திய அரசின் மீது நமக்கு இலகுவான விவாதத்தை மட்டும் எடுத்து வைத்துக் கொள்வதில் என்ன நியாயம் உள்ளது? அலுவல் மொழியாக தமிழ் இருந்தால் ஒவ்வொரு தமிழனும் மகிழ்வான் என்பது போலவே, மாநில அரசுகளே மற்ற மொழி பேசும் சிறுபான்மை மக்களும் அவர்தம் தாய்மொழியை அறிந்து கொள்ள மூன்றாம் பாடமாக அமைத்து ஆசிரியரைப் பணியில் அமர்த்துவதுதானே முறை. அதிக அளவில் மக்கள் பேசுகிற மொழி தான் முதல் பாடமாக இருக்க வேண்டும் என்பது சரியெனில் , ஐநாவில் இந்தியை எடுத்துச் செல்வது மட்டும் எவ்வாறு தவறு என சொல்ல முடியும். இந்தியாவின் பன்மைத் தன்மையைக் காட்டத் தான் இந்தியாவின் பணத்தாளில் 17 மொழிகளும் அச்சிடப்பட்டுள்ளது என சொன்னால் ஏற்றுக் கொள்ளப்போகிறோமா? என் வாயை நீங்கள் இவ்வாறு ஒரே வரியில் அடைத்து விட்டுச் செல்லலாம். “ ஐ.நாவில் இந்தி , இந்தியாவில் அதிக மக்கள் பேசுவதன் அடிப்படையில் கொண்டு செல்வதை ஆதரிப்பதற்கு இத்தனை நன்னூல் கேள்விகள் தேவையற்றது” என சொல்லி விட்டுக் கடந்து செல்லலாம். ஆனால் என்னுடைய கேள்விகள் உங்களுக்கும் நிச்சயமாக சில நேர்மையான கேள்விகளை எழுப்பவே செய்யும். அவரவர்க்கு அவரவர் அரசியலில் பிழைத்துக்கிடக்க மொழியும் கிடைத்துள்ளது.

“ஒரு விஷயம் தெளிவாக உள்ளது. அரசுகள் அவர்கள் விரும்பும்
————————————————————————————————————
கொள்கை முடிவுகளைமட்டுமே எடுப்பார்கள்.”
—————————————————————————–

பாமகவின் தேர்தல் அறிக்கையின் சாராம்சங்கள்:

பாமகவின் தேர்தல் அறிக்கையின் சாராம்சங்கள்:
——————————————————————————-

பாமக தனது தேர்தல் அறிக்கையை வெளியிட்டுள்ளது. அறிக்கையைப் படித்துப் பார்த்த பிறகு சிங்கப்பூரைக் காட்டிலும் தரமான மாநிலமாக மாற்றி விடுவார்கள் என்கிற எண்ணம் ஏற்படும் அளவிற்கு செயல் திட்டங்களை அடுக்கியுள்ளார்கள்.

1. அனைத்து மாணவர்களுக்கும் கல்வி இலவசம். தனியார் பள்ளிகளுக்கும் அரசே கட்டணம் நிர்ணயித்து, அரசே கட்டணம் செலுத்தும்.

2. அனைவருக்கும் இலவச மருத்துவம். அரசு மற்றும் தனியார் மருத்துவமனைகள் மூலமாக இலவச மருத்துவ சேவையை வழங்குதல்.

3. வேலை வாய்ப்பு அலுவலகங்களில் பதிவு செய்து ஐந்தாண்டுகளுக்கு மேல் வேலையில்லாமல் இருப்பவர்களுக்கு உதவித் தொகையாக Rs 2000 to Rs 3000 வரை அரசு வழங்கும். அரசு வேலை வாய்ப்பு பெறாதவர்கள் அனைவருக்கும் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டுமா? அவர்களே 3 கோடியே 28 லட்சம் பேர் வேலை செய்யத் தயாராக உள்ள நிலையில் 24 லட்சம் பேருக்கே வேலை வாய்ப்பு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் 86 லட்சம் பேர் வேலை வாய்ப்பு அலுவலகங்களில் பதிவு செய்து விட்டு வேலைக்குக் காத்திருப்பதாகவும் சொல்கிறார்கள். அவர்களின் தேர்தல் அறிக்கைப் படி பார்த்தால் குறைந்தது வேலை கிடைக்காத 86 லட்சம் பேருக்கு மட்டும் அரசு 1720 to 2580 கோடி மாதம் செலவு செய்ய வேண்டி வரும். என்ன பைத்தியக்காரத்தனமான மக்களை முட்டாளாக்கும் பித்தலாட்டம் இது.

4. கல்வி, மருத்துவம், விவசாயம் மூலம் ஆண்டுக்கு ஒரு குடும்பத்துக்கு ஒரு லட்சம் இலவசமாகக் கிடைக்கும். திமுக அதிமுக ஆட்சியில் வெறும் 12,000 மட்டுமே கிடைக்க வழி செய்ததாகக் குறை பட்டுக் கொள்கிறார்கள்.

5. இலவசத்தை எதிர்க்கிறோம் என்று சொல்லிக் கொண்டே 60 வயதைக் கடந்த அனைவருக்கும் இலவச பேருந்து பயணம், Rs 2000 ஓய்வு ஊதியம் வழங்கப்படும். இதில் அனைவருக்கும் என்பது ஏன் என்கிற கேள்விக்கு பாமக விடை அளிக்க வேண்டும்.

6. கணவனை இழந்த பெண்கள், ஊனமுற்றோருக்கு உதவித் தொகையாக 2500 ரூபாய் இலவசமாக வழங்கப்படும்.

7. தாழ்த்தப்பட்டோர் பழங்குடியினருக்கான இட ஒதுக்கீடு, கல்வி உதவித் தொகை முழுமையாக வழங்கப்படும். சிறுபான்மையினருக்கு அவர்களின் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப இட ஒதுக்கீடு வழங்க வழி செய்யும். மக்கள் தொகைக்கேற்ப அனைத்து சாதியினருக்கும் இட ஒதுக்கீடு முறை அமல்படுத்த நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும். தனியார் நிறுவனங்களிலும் இட ஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்தப்படும்.

8. லோகாயுக்தா, ஒரு சொட்டு மது இல்லா தமிழகம், விவசாய மேம்பாடு, கதிர், காற்றாலை மின் உற்பத்தித் திட்டங்கள், தடுப்பணைகள், ஊழல் இல்லா தமிழகம் என பல விஷயங்களும் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. அணு மின் உற்பத்தி பற்றி எதுவும் சொல்லப்படவில்லை. இழுத்து மூடுவோம் என்றோ, அல்லது புதிதாக உருவாக்க அனுமதிக்க மாட்டோம் என்றோ எதுவுமில்லை.

9. வருமானத்தைப் பெருக்க தாது மணல் எடுத்தல், கல்குவாரி, கிரானைட் எடுத்தல் அனைத்தும் அரசே மேற்கொள்வதன் மூலம் வருமானம் ஏற்படுத்தப்படும். வரியை மேம்படுத்துவதன் மூலமும் அரசு வருமானம் அதிகரிக்கும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

10. வழக்கம் போல அரசு ஊழியர்களையும் கவனத்தில் கொண்டுள்ளது தேர்தல் அறிக்கை. புதிய ஓய்வூதிய திட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டு பழைய திட்டம் நடைமுறைக்கு வரும். பத்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை அரசு பணியில் இருப்பவர் பதவி உயர்வு பெற உறுதி வழங்கப்பட்டுள்ளது.

11. மகளிர் பேருந்துகள், மகளிருக்கு உள்ளாட்சித் தேர்தலில் 50% இட ஒதுக்கீடு என மகளிரையும் கவனத்தில் கொண்டுள்ளது.

12. காவல்துறையினர் 8 மணி நேரம் மட்டுமே பணி செய்யும் வழிவகை, நீதி உடனடியாகக் கிடைக்க வழி, மொழிக்கு முன்னுரிமை போன்ற விஷயங்களையும் அறிக்கை பேசுகிறது.

இதையெல்லாம் படித்த பிறகு எது சரி எது தேவையற்றது எது நடைமுறையில் சாத்தியம் எது ஏமாற்று வேலைகள் எது பயனுள்ளது என நீங்களே முடிவெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

தமிழ்நாடு அங்காடி, தொழிலகம் & உணவகங்களுக்கான சட்டம் தேவையா?

TAMILNADU SHOPS AND ESTABLISHMENT ACT:
=====================================

மோடியிடம் சொல்லி முதலில் இந்தச் சட்டத்தை மாற்ற வேண்டும்.

தமிழக அரசின் Shops and establishment சட்டத்தைப் படித்தால் சிரிப்பு சிரிப்பாக வருகிறது. அந்தச் சட்டத்தில் என்ன சொல்லியுள்ளது என்பது பற்றிய சில முக்கியமான ரூல்ஸ் மட்டும் சொல்கிறேன். இந்த மாதிரி சட்டம் தேவையா என்பதே எனது கேள்வி?

1. கடைகளை வாரத்தில் எந்த நாளும் திறக்கலாம். உதாரணமாக உணவகங்களை எடுத்துக்கொள்வோம். அங்கு பணிபுரிபவர் அதிக பட்சமாக NT = 48HRS/week & Including OT = 54/week. தான் பணி செய்யச் சொல்ல வேண்டும். இது எந்த ஊர்ல நடக்குதுன்னு சொல்லுங்க.

2. நான்கு மணி நேரத்திற்கு ஒரு முறை one Hour break கொடுக்க வேண்டும். இல்லையெனில் அது சட்டமீறல் என்கிறது சட்டம்.

3. வாரத்தில் ஒரு நாள் கட்டாயம் கடைகளுக்கு விடுமுறை அளிக்க வேண்டும். (இது ஓரளவுக்கு உண்டு)

4. பெயிண்ட் அடிச்சுருக்கனும். தீ பிடிக்காமல் இருக்கவும், தீப்பிடித்தால் அதை அணைக்கக் கூடிய உபகரணங்களை வைத்திருக்க வேண்டும்.

5. ventilation proper ஆக இருக்கனும். அதாங்க காற்றோட்டத்துடன் இருக்கனும்.அரசு இன்ஸ்பெக்டர் வந்து விசிட் பண்ணும் போது இவையெல்லாம் இல்லையெனில், இன்ஸ்பெக்டர் சொல்வதே சரி எனக் கொள்ளப்படும். அபராதமும் விதிக்கப்படும்.

6. கடையைச் சுத்தமாக வைத்திருக்க வேண்டும். மழை பெய்தால் ஒழுகக்கூடாது. எலி வரக்கூடாது. மீறினால் அபராதம்.

7. வருஷத்துக்கு 12 நாட்கள் சம்பளத்துடன் கூடிய விடுமுறை , மேலும் 12 நாட்களுக்கு sick லீவ் எடுத்துக்கலாம். முதலாளி முறையாகச் சம்பளம் கொடுக்க வேண்டும்.

8. குழந்தைகள் (14 வயதுக்குக் குறைந்தவர்களை) பணியில் அமர்த்தக்கூடாது.

9. பெண்களை காலை ஆறு மணியிலிருந்து மாலை ஏழு மணி வரை மட்டுமே இருக்கும் வகையில் (8 மணி நேரம் தான், எந்த நேரத்தில் கடைகளோ, ஹோட்டலோ, எதுவாக இருந்தாலும்) தான் வேலை வாங்க வேண்டும்.

10. பெனால்டி எவற்றிற்கு உண்டு என அடுக்கியுள்ளார்கள். பெரும்பாலும் மேலே சொல்லப்பட்ட விஷயங்களை முதல் தடவை சரியாக இல்லையெனில் 25 Rs ம், இரண்டாவது முறை கண்காணிப்பில் செய்யாமல் இருந்தால் Max of rs 250 வரையிலும் அபராதம் விதிக்கலாம். இது தெரியாமல் நம்மிடம் 500 Rs முதல் 1000Rs வரை லஞ்சமாகப் பெறுவார்கள்.

11. தொழிலாளிக்கு மீதமுள்ள சம்பளத்தைக் கொடுக்காமலோ, ஒரு மாத முன்னறிவிப்புச் செய்யாமலோ வேலையை விட்டுத் தூக்கினால் சிறைத் தண்டனை உண்டு.

சட்டம் எழுதியிருப்பதெல்லாம் ஓகே. ஆனால் நடைமுறையில் இவைதான் ஊழலுக்கு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. குறிப்பாக point no 4 to 9 , அதிகாரிகள் விசிட் பண்ணிட்டு லஞ்சப் பணம் வாங்கிட்டுப் போக மட்டுந்தான் உதவுது. என்னைக் கேட்டால் இந்த மாதிரி இந்தியாவிற்கு நடைமுறையில் பலனளிக்காத சட்டங்களைத் தூக்கி விட்டாலே லஞ்சம் வாங்க முடியாது. அதற்குப் பதிலாக Shops and establishment சட்டத்தை மிக எளிமையாக்கி விடலாம்.

என்னுடைய யோசனை என்னவென்றால் ஒன்று முறையாக கடையைப் பதிவு செய்வது, அதற்கு ஆண்டுதோறும் வரி செலுத்துவது, பணியாட்களுக்கு கையெழுத்துடன் கூடிய சம்பளக் கவர் வழங்குதல், தவறினால் அந்தத் தொழிலாளி வழக்குப் போட்டு வெற்றி பெறும் பட்சத்தில் அதற்கான செலவையும் முதலாளி ஏற்றுக் கொள்ளல், கடைகளுக்கு இன்சுரன்ஸ் செய்து விடுதல், அதற்குக் கட்டாயமாக அரசுக்கு ஆண்டுதோறும் வரியோடு ஒரு தொகையைச் செலுத்தச் செய்தல் (தீ விபத்து போன்றவையால் பாதிக்கப்பட்டால்) போன்றவையே போதுமானது. அதிகாரிகள் பதிவு செய்யும் போது, அதை வழங்கும் போது மட்டும் கடையில் மேற்கூறிய விஷயங்கள் பூர்த்தி செய்யப்பட்டுள்ளதா எனப் பார்த்தால் போதும். எப்ப வேணும்னாலும் போகலாம் என்று இருப்பதால்தான் கை அரிக்கும் போது காசைப் பிடுங்க வருவார்கள். சில யோசனைகள் எனக்குத் தோன்றாமல் போயிருக்கலாம்.

இன்ஸ்பெக்டர் வரும்போதெல்லாம் மேற்பார்வை என்ற பெயரில் லஞ்சம் வாங்க மட்டுமே இச்சட்டம் நடைமுறையில் உதவுகிறது. இதன் மூலமாக தொழிலாளி அடைந்த பலன் என்ன? வாடிக்கையாளர்கள் கடை சுத்தம், காற்றோட்டம் என அடைந்த பலன்கள் இவர்கள் இன்ஸ்பெக்ட் பண்ணியதால் கிடைத்தது என ஒன்று கூட கிடையாது. முதலாளிகள் தங்கள் கடைக்கு வாடிக்கையாளர்கள் வந்தால் , வர வேண்டுமானால் என்ன வசதியை தற்காலத்தில் செய்து கொடுத்தால் வருவார்கள் என்று தெரியும். அதை வைத்து அவர்களே அதை நிறைவேற்றிக் கொள்வார்கள். ஆகவே முதலில் இதுபோன்ற சட்டங்களை அரசு அதிகாரிகள் மேற்பார்வை என்ற பெயரில் லஞ்சம் வாங்காமல் இருக்க என்ன செய்ய வேண்டும் என்று மத்திய அரசு சட்டமாகக் கொண்டு வர வேண்டும். மோடி தேவையற்ற சட்டங்கள் நீக்கப்படும் என சொல்லியுள்ளார். முதலில் இதுபோன்ற கதைக்குதவாத சட்டங்களைப் பிடுங்கி எளிதாகக் கொண்டு வாங்க. தேசம் போற்றும்.

http://nics.in/wp-content/uploads/2014/03/TN-Shop-act.pdf
இதைப் பற்றி அறிய விரும்புபவர்கள் மேலுள்ள லிங்கில் சென்று படித்துப் பாருங்கள். முக்கியமான விஷயங்கள் மட்டுமே சொல்லியுள்ளேன்.

சார்லி ஹெப்டோவும் தமிழ் சேனல்களும்:

பகுதி 1:

குறிப்பு: வன்முறையை அனைவரும் எதிர்ப்பார்கள். ஆகையால் அந்தப் பகுதியை மட்டும் சொல்லி சல்லியடிக்க வேண்டாம். இது வன்முறைத் தாக்குதலை நியாயப்படுத்தும் பதிவுமல்ல என்று சொல்லிக் கொண்டு சில ஐயங்களை எழுப்புகிறேன்.

சார்லி ஹெப்டோவுக்கும் தமிழ் சேனல்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்ன? தமிழ் சேனல்கள் இது போன்ற மதம் சார்ந்த நிகழ்ச்சிகளை நடத்தும் முன்பாக promotion போல trailer ஓட்டிக் காண்பித்து முதலில் நூல் பார்ப்பார்கள். கூர்ந்து கவனியுங்கள், விஜய் டிவியிலும் பர்தா பற்றிய ப்ரோமோ வந்தது. பின்னர் இஸ்லாமியவாதிகளால் கடும் எதிர்ப்புக் கிளம்பவும் நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்பப் படாமல் விஜய் டிவி அமைதியாகிக் கொண்டது. புதிய தலைமுறையைக் காட்டிலும் விஜய் டிவி ஒருபடி மேல். விஜய் பற்றி சொன்னதற்கே மன்னிப்பைக் கேட்டுவிட்டு வணிக நோக்கத்தில் வீறுநடை போட்டுக்கொண்டு சென்றது.

புதிய தலைமுறையிலும் promo போலக் காண்பித்து விட்டு, எதிர்ப்பு வருகிறதா என்று பார்த்தது. ஆரம்பத்தில் கமலஹாசனைப் போல முறுக்கிக் கொண்டாலும் டிவி சேனலை வணிக ரீதியாக நடத்த வேண்டியது, அரசியல் ரீதியான சிக்கலையும் நாளை எதிர்கொள்ள வேண்டுமோ என்ற எண்ணத்தில் நிகழ்ச்சியை ரத்து செய்தது. இதில் என்ன நடந்தது என்றால், செய்தியாளர் தாக்கப்பட்டது, வன்முறைத்தாக்குதல் என அடுத்து நடந்த இரு நிகழ்வுகளை விவாதத் தளமாக்கி தைரியமாக நிகழ்ச்சி நடத்துவது போலக் காண்பித்தது. புதிய தலைமுறைக்கு உள்ள சிக்கல் விஜய் டிவி போல அது ஒரு பொழுதுபோக்கு ஊடகம் அல்ல. செய்தி ஊடகம். ஆகையால் முற்றிலுமாக பம்ம முடியாது. அதற்கேற்றார்போல அடுத்து நடந்த இரு அசிங்கமான வன்முறைகள் அவர்களை செய்தி ஊடகமாக விவாதிப்பது போலக் காட்டிக் கொண்டது.

தும்பை விட்டுவிட்டு வாலைப்பிடி கதையாக வன்முறைத் தாக்குதலை வைத்து தன்னை தைரியமாக விவாதங்கள் நடத்தும் ஊடகமாகக் காண்பிக்க பிரயத்தனத்தை மேற்கொண்டு விட்டது. இதற்கெல்லாம் அஞ்சாது என்று சொல்லிக் கொண்டே தாலி விவாத நிகழ்ச்சியை மட்டும் ஒளிபரப்பவில்லை என்பதையும் கருத்துரிமைப் போராளிகள் கேள்வி எழுப்பாமல் வன்முறைத் தாக்குதல் பற்றி மட்டும் கருத்துரைக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.
தனி நபர் என்றால் கேள்வி எழுப்ப வேண்டியதில்லை. ஆனால் ஒரு ஊடகமே நிகழ்ச்சியை நடத்த அஞ்சுவது ஏன் என்று எந்தக் கருத்து சுதந்திர வாதியும் கேள்வி எழுப்ப மாட்டார். ஏனெனில் டிசைன் அப்படி. அவரவர்க்கு அவரவர் TRP முக்கியம்.

இது போன்ற நிகழ்ச்சிகளை நடத்தும் ஊடகம் நேரடி ஒளிபரப்பாகவே மதம் சார்ந்த நிகழ்வுகளை நடத்தி விட வேண்டியதுதானே! அங்குதான் சூட்சமம் உள்ளது. சார்லி ஹெப்டோ, தமது அலுவலகம் தாக்குதலுக்குப் பிறகும், கொலைகளுக்குப் பிறகும் கார்ட்டூன்களையும் செய்திகளையும் வெளியிட்டுக் கொண்டு இருந்தது என்பதையும் பொருத்திப் பார்க்க வேண்டும்.

தமிழ்நாட்டில் ஊடகங்களைப் பொறுத்தவரையில் வணிகம் என்று வந்துவிட்டால் கருத்துச் சுதந்திரத்திற்காக ரஸ்க் கூட சாப்பிடாமல், தைரியமாக நேரடி நிகழ்ச்சியாக நடத்தாமல் அதே வேலையில் ஊடகத்திற்கான TRPயை ஏற்ற வழிகளையும் மேற்கொள்ளும் என்பதே நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது.

பகுதி 2:

அனைத்து விதமான நிகழ்ச்சிகளையும் ஊடகங்கள் நடத்துகின்றன என்று புதிய தலைமுறையில் தாலி விவாத நேர்படப்பேசுவில் உதாரணங்களுடன் மேற்கோள் காட்டப்பட்டது. என்னைப் பொறுத்தவரையில் ஊடகங்களின் செயல்பாடுகளைப் பற்றி விளக்குவதானால் , அவை அனைத்துச் செய்திகளையும் வெளியிடும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து கிடையாது. ஆனால் ஒவ்வொரு பத்திரிக்கையும், ஊடகமும் தமது பார்வையை எவ்வாறு எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று கருதுகிறதோ அதற்கேற்றார்போலவே தலையங்கத்தையும், சிறப்புக் கட்டுரைகளையும், விவாத நிகழ்ச்சிகளையும் வெளியிடும்.

புதிய தலைமுறையில் தாலி பற்றிய நேர்படப்பேசுவில் தாலி பற்றிய விவாத நிகழ்ச்சி ஏன் நடத்தக்கூடாது என்று ஆதரிக்கும் நபர்களை சம அளவில் பங்கெடுக்கச் செய்யாமல், அங்கு நடந்த வன்முறையைக் கண்டிக்கும் ஒரே குரலில் மட்டும் பேச ஐந்து விருந்தினர்களை வைத்து பேச வைத்தது எம்மாதிரியான நடுநிலைமை என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். எம்மாதிரியாகக் கருத்து சுதந்திரம் பற்றி பேச விரும்புகிறார்கள் என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். கருத்து சுதந்திரம் பேச உண்மையிலேயே விரும்பினால், முதலில் இந்நிகழ்ச்சி நடத்தக்கூடாது என்று ஆதரிப்பவர்களில் யாரையாவது வைத்தே நிகழ்ச்சி நடத்தப்பட்டிருக்கும். மாறாக எதை மக்களுக்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று விரும்பியதோ அவ்வகையிலேயே நிகழ்ச்சி சுபமாக நடத்தி முடிக்கப்பட்டது.புதிய தலைமுறை தவிர்த்து எத்தனை ஊடகங்கள் இதை வைத்து விவாதம் நடத்தியதா என்றும் பார்க்க வேண்டும். மற்ற ஊடகங்கள் விவாதம் இது பற்றி செய்தால் அது புதிய தலைமுறைக்கு தேவையற்ற மார்க்கெட்டிங் என கருதுவதால் தான் மற்ற ஊடகங்கள் இந்தத் தாக்குதலைக் கண்டும் காணாமல் அமைதியாக இருக்கின்றன.

இதை எப்படி பார்க்க வேண்டுமானால், இத்தாக்குதலை எதிர்த்தது கையெழுத்து இட்டோம், செய்தியாக சொன்னோம் என்று மற்ற ஊடகங்கள் விளக்கம் தரும். ஆனால் ஒருமணி நேரம் ஒதுக்கி விவாதம் செய்யாது என்பதே ஊடகங்கள் செய்யும் நரித் தந்திரம். மார்க்சிஸ்ட் கட்சியினர் மக்கள் தொலைக்காட்சியைத் தாக்கியதை எதிர்த்து எத்தனை ஊடகங்கள் கம்யுனிசத்தின் உண்மை முகம் இதுதானா என்று விவாதிக்குமா என்று பாருங்கள். அப்படி நடப்பது ரொம்பக் கடினம்.

யேசப்பாவும் இசக்கிமுத்துவும்:

அந்தந்த மதத்தில் இருக்கிறவன் கூட அமைதியா இருப்பான். ஆனால் திடீர்னு மதம் மாறினவன் பண்ற அலும்பு இருக்கே, அது செம காமெடியா இருக்கும்.

எங்க கிராமத்தில இசக்கிமுத்துவும் அப்படி திடீர்னு தையல் மெசினுக்காக பெந்தேகொஸ்துக்கு மாறிட்டான். இசக்கியோட அப்பா கோயில்ல பூஜை பண்ணுபவர் என்பது கூடுதல் தகவல். இசக்கி மதம் மாறின பிறகு, எதுக்கெடுத்தாலும் யேசப்பான்னு சொல்லிக்கிட்டே இருந்தான்.

ஒருநாள் சாதாரணமா பேசிக்கிட்டிருக்கும் போது ஒரு பையன் ஒரு கெட்ட வார்த்தையைப் போட்டு திட்டிவுடனே இசக்கிமுத்து,

“ஏசப்பா…” ன்னு சொல்ல,

நம்ம பையன் உடனே கெட்ட வார்த்தை போட்டவன்கிட்டே ,

“ ஏல… அவன்தான் இன்னும் ஏச சொல்றாம்லா, நல்ல ஏசுன்னுன்னான் …”

(திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி மாவட்டங்களில் ஏசு என்பதற்கு திட்டு என்று பொருள்)

ஒரு வருஷத்துக்கு யேசப்பா சொன்ன இசக்கி, கொஞ்சமா தெளிஞ்சு அம்மன் கோயில் கொடைக்கு வந்தான்.

“ஏ… மக்கா… இங்கே வர்றீய… யேசப்பா.. எதுவும் சொல்ல மாட்டாரா” ன்னு ஒருத்தன் கேட்டதுக்கு, “எனக்கு எம்மதமும் சம்மதம்ன்னான் இசக்கி.

ஊழியம் செய்றதுக்காக இசக்கியை வாராவாரம் பெந்தேகொஸ்து காரன் வந்து கூப்பிட, மெல்ல எரிச்சலான இசக்கி அவன் வீட்டு முன்னாலேயே சண்டை போட்டான்.

“ஏலே… ஒரு தையல் மெசினைக் கொடுத்துட்டா நீ கூப்பிடுற இடத்துகெல்லாம் வரணுமோ… மயிரு.. நீயுமாச்சு ..ஒன் மெசினுமாச்சு… எடுத்துட்டு ஓடிப்போயிருன்னான்”.

“ வந்தவன் சுற்றிலும் இந்து ஆட்களாக இருக்காங்கன்னு தெரிஞ்சவுடனே ரொம்ப பஞ்சாயத்து பண்ணாம மெசினை தூக்கிட்டு போயிட்டான்.”

ரெண்டு நாள் கழிச்சு “ இசக்கிக்கிட்டே ஏ… என்ன அவன் கூட சண்டை போட்டுட்டியாமே…”

“ஆமாடே… அவனுக தொல்லை தாங்க முடியல… ஞாயிற்றுக் கிழமை ஆச்சுன்னா உயிரை எடுக்க ஆரம்பிக்கானுக. அதான் அவனுகளை விட்டு முதல்ல வெளியே வந்துருவோம்னு முடிவெடுத்து சண்டையை போட்டு அனுப்பிட்டேன்.”

“அப்ப… தையல் மெசின்…”

“ தையல் மெசின் நாலு மாசமா ரிப்பேராகிக் கிடக்கு.. அதை ரிப்பேர் பண்ணி அவன் வேற யாரையாவது ரிப்பேராக்கட்டும். நான் கொஞ்சம் காலம் ரிப்பேராகிக் கிடந்தேன்… இப்ப தெளிஞ்சுட்டேன்னான். “

பாப்பாரப்பட்டி கீரிப்பட்டி பற்றி பேச வருகிற வாயால் மேல்விஷாரம் பற்றி பேசாமல் இருப்பதுதான் முற்போக்கா?

பாப்பாரப்பட்டி, கீரிப்பட்டி பற்றிய சாதிய ஒடுக்குமுறை பற்றி பல காலமாக ஊடகங்கள் விவாதித்தது அரசியலில் ஈடுபாடு உள்ளவர்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும். ஆனால் மேல்விஷாரம் பற்றி ஒரு கேசை சுப்பிரமணியன் சுவாமி போட்டது தெரியுமா? சு.சா போட்ட கேஸ் யாதெனில் மேல்விஷாரத்திலுள்ள முஸ்லிம் மக்கள் கீழ் விஷாரத்திலுள்ள இந்துக்களுக்கு எந்த சலுகையையும் வணங்காது அனுபவித்து வருவதாகவும், சலுகைகளோ வசதிகளோ வேண்டுமென்றால் மதம்மாறுங்கள் என வற்புறுத்தப்படுவதாக மனு அளித்து, கீழ் விஷாரத்தை(ராசாத்திபுரத்தை) மேல் விஷாரத்திலிருந்து பிரிக்க வேண்டுமென 2009 ல் கேஸ் போட்டார்.

இதையடுத்து உச்சநீதிமன்றம் தமிழக அரசுக்கு ஓர் ஆணையைப் பிறப்பித்தது. இது விஷயமாக சரியான நடவடிக்கையை எடுக்க வேண்டுமெனவும், முஸ்லிம்களால் பாதிக்கப்படும் இந்து மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கக் கோரியும் ஆணை பிறப்பித்தது.

இதையடுத்து தமிழக அரசு மேல்விஷாரத்தையும், கீழ் விஷாரத்தையும் வேலூர் நகராட்சியோடு இணைத்தது. தனி மூன்றாம் தர முனிசிபாலிட்டியாக இருப்பதால்தான் பிரச்சினை என்பதால் அதை வேலூர் நகராட்சியின் கீழ் இணைத்து ஓர் ஆணையை G.O Jan 3rd, 2010 ல் தமிழக அரசு பிறப்பித்தது.

இதில் சில விஷயங்களை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

1. பாதிக்கப்பட்ட கீழ்விஷாரம் மக்கள் 16 வருடங்களாகத் தேர்தலைப் புறக்கணித்தார்கள். 2011 ல் வேலூர் நகராட்சியுடன் இணைந்த பிறகே தேர்தலில் நின்றார்கள்.

2. ஒரேயொரு தொகுதியில் முஸ்லிம் மக்கள் பெரும்பான்மை(25000 ) என்ற இடத்தில் 10000 க்கும் அதிகமான மக்களுக்கு சலுகைகளை வழங்க இயலாது எனவும் மதம் மாறவும் அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளன.

3. தலித் மற்றும் வன்னிய சாதியைச் சேர்ந்தவர்களே இங்கு வாழ்ந்து வந்த இந்துக்கள். இரு சாதியினரின் பாதுகாவலராக அடையாளம் காட்டும் பாமகவும், விடுதலைச் சிறுத்தைகளும் இம்மக்களுக்காக எதையும் செய்யவில்லை.

4. சுப்ரமணிய சுவாமி சட்டத்தின் வாயிலாக பல காரியங்களைச் சாதித்துள்ளார். இதை அவரின் பார்வைக்குக் கொண்டு சென்ற பிறகே வழக்கின் மூலம் வென்று அம்மக்களும் ஜனநாயகத் தேர்தலில் பங்கு பெற முன் வந்துள்ளார்கள்.

5. மேல்விஷாரம் பற்றி எத்தனை ஊடகங்களில் இது பற்றிய கருத்துகள் விவாதிக்கப்பட்டன. அது ஏன் ஏதேனும் தலையங்கமாவது வந்ததா? பிரச்சினைகள் தீர்ந்தால் கூட , ஒப்பீடு செய்ய இளவரசன்- திவ்யா என இன்னும் பல ஆண்டுகளுக்கு நினைவில் வைத்து உதாரணம் பேசும் முற்போக்குவாதிகள் இதுகுறித்து என்றாவது பேசுவார்களா? தமிழ் ஹிந்து இணைய இதழும், விஜயவாணி மட்டுமே இது பற்றி எழுதின.

பி.கு: சாதி ரீதியானப் பிரச்சினைகளாக இருந்தால் விழுந்து விழுந்து பேசும் புரட்சியாளர்கள்/முற்போக்குவாதிகள், எனக்குத் தெரிந்து மேல்விஷாரத்தில் பெரும்பான்மை முஸ்லிம்கள் இந்து மக்களை ஒதுக்கித் தள்ளியதற்கு எம்மாதிரியாகக் குரல் கொடுத்தீர்கள் என்பதை உங்கள் மனச்சாட்சியோடு கேளுங்கள் என்பதற்கே இந்த நிலைக்கூற்றை இப்போது காலம் கடந்த விஷயமானாலும் அறிவுறுத்த வேண்டியுள்ளது.