அதிகாரப்படிநிலை ஒழியுமா?

Hierarchical Structure :

கதை, கவிதை, நாவல்போன்றவை மனிதர்கள் எவ்வாறு வாழ வேண்டும், மனிதர்களை எவ்வாறு பார்க்க வேண்டும் என்ற கற்பனைத் தளத்தில் மிக அழகாக எடுத்துரைக்கிறது. கற்பனையில் மனித சமூகம் உயர்வு தாழ்வு கொள்ளலாகாது என்பதே அவை சொல்ல முயற்சி செய்யும் விஷயங்கள்.

ஆனால் நடைமுறை வாழ்க்கையில் அதிகாரப்படிநிலைக் கட்டமைப்பு இல்லாத ஒரு சமூகம் அமைய இயலுமா என்பதே பிரதானக் கேள்வி. தலைவன், பதவி, பொறுப்பு, அங்கீகாரம் என்ற பல்வேறு பெயர்களில் மனிதர்கள் தங்கள் சமூக அமைப்பை ஒரு வரிசைப்படுத்துதலுக்குள் எவ்வாறேனும் கொண்டு வந்து விடுவார்கள்/விடுகிறார்கள்.

பள்ளிக்குச் சென்றால் Ranking/Grade சிஸ்டம். வேலைக்குச் சென்றால் பொறுப்புகளுக்கேற்ப பதவி என்று அங்கும் அதிகாரப்படிநிலைக் கட்டமைப்பு முறை. தரம், திறமை ஆகியவற்றை அங்கீகரிக்க என்று சொல்லிக்கொண்டு அவார்டுகளை அரசுகள், தனியார் அமைப்புகள் வழங்குகின்றன. அங்கும் மிக உயரிய விருது என்ற பெயரில் வழங்குதல். பாரத ரத்னா இந்தியாவின் மிக உயரிய விருது என அழைக்கப்படுகிறது. அங்கேயே பத்மஸ்ரீயோ, பத்ம விபூஷனோ அடுத்த நிலையில்தான் உண்டு என்பது தெளிவாகிறது. இது இந்தியாவிற்கு மட்டுமல்ல. உலகம் முழுமைக்கும் இப்படித்தான். நோபல் பரிசு, ஆஸ்கார் என எல்லா இடத்திலும் ஒரு வரிசைப்படுத்துதல் இருக்கவே செய்கிறது.

அரசியலில் உயரிய பதவி, வணிகம், கல்வி, மருத்துவம், பொறியியல், கலை என அனைத்து இடங்களிலும் உயரிய/உயரியவர் என்ற அங்கீகாரத்தை தனி நபருக்கு வழங்குகிற மனித இனம் கூட்டாக(குழுக்களாக) மாறும் போது அவை சாதியம், மதம், மொழி, இனம், நாடு என சொல்லிக் கொண்டு ஒவ்வொரு குழுவும் தமக்கானதே ஆகச் சிறந்தது/ ஆக உயர்ந்தது என கட்டமைக்க செய்கிறது.

இந்த வரிசைப்படுத்துதலின் அடிப்படையே இதுவே உயரியது, இவரே இருப்பவர்களில் உயர்ந்தவர் என்ற எண்ணத்தைக் கொடுக்கச் செய்யும். இது தனி நபர்களை அங்கீகரிக்க என்று சொல்லி நாம் தப்பிக் கொள்ளகூடாது. உலகம் முழுமையும் அதிகாரப்படிநிலை கட்டமைப்பை மனிதர்கள் செய்து கொண்டே இருப்பார்கள். அவை தனி நபர்களுக்கு மட்டுமல்ல குழு வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தும்.

எப்போது மனிதர்கள் இதுதான் தனக்கான இடம், பொருள், நபர் என்று கட்டமைப்பை உருவாக்க ஆரம்பித்தார்களோ அன்றே அதிகாரப்படிநிலையை நாம் உருவாக்கி விட்டோம் என்று பொருள்.

தங்கத்தை வைத்தே வணிகம் என்று சொல்வதில் ஆரம்பிக்கிறது வணிக அதிகாரம். ஆகச் சிறந்தது, ஆக உயர்ந்தது என்ற மன நிலையோடு நாம் பார்க்கிற வரையில் அதிகாரப்படிநிலை கட்டமைப்பை தவிர்க்க இயலாது.

இந்த அதிகாரப்படிநிலையின் ஆதி வடிவத்தை கேள்வி எழுப்பிக் கொண்டே இன்னொரு அதிகாரக்கட்டமைப்பு வாழ்க்கை முறைக்குள்தான் மனிதர்கள் செல்கிறார்கள் என்பதை மட்டும் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும்.

இங்குள்ள சிக்கலே உலகம் எவ்வாறு இயங்குகிறது? இயங்கும் என்ற உண்மையைச் சொன்னால் கூட பல பட்டங்கள் கொடுக்க மனிதர்கள் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வாழ்க்கையை எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்பதை உலகத்தின் கட்டமைப்பை புரிந்து கொள்ளாமல் பேசுவது கூட நல்லவன் வேடத்திற்கு மட்டுமே பொருந்தும். யதார்த்தம் புரிதல் அழகு. அதிலிருந்து வாழ்க்கையை அணுகுதல் அதனினும் அழகு.