நேரு மாமாவும் பொது சிவில் சட்டமும்:

நேரு மாமாவின் பிறந்த நாளில் அவரின் கனவு என சொல்லிக் கொண்ட ஒன்றான அனைவருக்கும் பொது சிவில் சட்டத்தைக் கொண்டு வர பிஜேபி இந்நாளில் அனைத்து மக்களுக்கும் அரசியல்வாதிகளுக்கும் அழைப்பு விடுக்க வேண்டும்.

பொது சிவில் சட்டம் பற்றி பேசுமுன் இந்து சமயச் சீர்திருத்த சட்டங்கள் காலத்திற்குத் தகுந்தாற்போல மாறிக்கொண்டே வர வேண்டும் அல்லது மாற்றங்கள் தேவைதானா என்ற அடிப்படையில் ஏற்றுக்கொண்டேயாக வேண்டும் என்பதே எனது பார்வை. அவ்வாறு தான் இந்து மக்கள்” அரசுகளும், மன்னர்களும் செய்ய விரும்பியதை ஏற்றுக்கொண்டு செயல்பட்டுள்ளார்கள் என்பதே வரலாறு. ஒவ்வொரு காலத்திலும் அதற்கேற்றாற்போல சடங்கு, வழிபாட்டு முறைகள் என தன்னைத் தானே புதுப்பித்துக் கொண்டும், சமய ஆன்மிகவாதிகளின் துணை கொண்டு இந்து மதம் ஒவ்வொரு காலக்கட்டத்திலும் புதுப்பொலிவுடன் தன்னிடத்தை இழந்து விடாமல் இந்து மதம் பாதுகாத்துக் கொள்ளும் என்று ஆழமாக நம்புகிறேன். இனி பொது சிவில் சட்டம் ஏன் கொண்டு வரப்பட வேண்டும் என்பது பற்றி பார்ப்போம்.

அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின் 44 ஆவது பிரிவு ” இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள அனைத்து பிரிவு மக்களுக்கும் (இந்து, கிருத்துவ, இஸ்லாமிய, சீக்கிய, பௌத்த, ஜைன, யூத, பார்சி) பொது சிவில் சட்டம் அளிக்க அரசாங்கம் பாடுபடும் ” என்று தெரிவித்தது.

இதைப்பற்றி விவாதம் ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது சபையில் பலத்த எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. குறிப்பாக முஸ்லிம் உறுப்பினர்கள் பெரும் எதிர்ப்பைத் தெரிவித்தார்கள். இதை அம்பேத்கார் பலமாக எதிர்த்தார்.

ஆகையால் முதலில் இந்து சமயச் சீர்திருத்த சட்டம் மட்டும் கொண்டு வரலாம் என்ற முடிவில் அதை விவாதிக்க ஆரம்பித்தனர். அதற்கு இந்து அடிப்படைவாதிகளிடமிருந்து பலத்த எதிர்ப்பு வந்தது. குறிப்பாக ராஜேந்திர பிரசாத் போன்றவர்களிடமிருந்து எதிர்ப்பு வந்தது. RSS இந்து சமய சீர்திருத்தம் மட்டும் தனியாக ஏன் என தனது எதிர்ப்பைக் காட்டியது. இறுதியாக மசோதா நிறைவேறமுடியாமல் போனதில் அம்பேத்காருக்கு நேரு மீது மிகுந்த வருத்தம் ஏற்பட்டது. ஆகையால் அவர் காங்கிரசிலிருந்து வெளியேறி தனிக்கட்சி ஆரம்பித்தார்.

1952 தேர்தலில் காங்கிரஸ் மிகப் பெரிய வெற்றி அடைந்ததையடுத்து நேரு மீண்டும் இந்து சட்ட மசோதாவை முன் வைக்கிறார். இப்போது எதிர்ப்பு பலமாக இல்லை. 1954 – 56 காலக்கட்டத்தில்தான் ஒவ்வொரு இந்து சமய சட்ட சீர்திருத்த மசோதா நிறைவேறுகிறது. இறுதியாக ஒவ்வொரு சட்டமாக ஒவ்வொரு கூட்டத் தொடரிலும் இந்து சட்ட மசோதாவில் விவாகரத்து, ஒருவனுக்கு ஒருத்தி, பெண்களுக்கான சொத்துரிமை என மசோதா அமலுக்கு வந்தது.

1947 லிலிருந்து 1956 வரையாகியும் முஸ்லிம்கள் மீதான சமய சீர்திருத்த சட்டத்தைக் கொண்டு வர எந்த முயற்சியையும் நேரு மேற்கொள்ளவில்லை. அதற்கு அவர் சொன்ன காரணம் விசித்திரமானது. பிரிவினைக்குப் பின் இங்கு தங்கிவிட்ட முஸ்லிம்களை பாதுகாப்பற்ற உணர்விற்கு ஆழ்த்தி இருப்பதாகவும், இந்த நிலையில் முஸ்லிம்கள் புனிதமாகக் கருதிய மரபு நெறியில், அல்லாவின் திருவசனம் என்றே கருதியதில் குறுக்கிடுவது இஸ்லாமியர்களுக்கு மிகுந்த வலியைத்தரும் , மேலும் அவர்களைப் பாதுகாப்பின்மைக்கு உள்ளாக்கும்” என தெரிவிக்கிறார்.

பொது சிவில் சட்டம் கொண்டு வருவதில் என்ன சிக்கல் என்று கேட்ட போது நேருவின் பதில் இதுதான். “1956 ல் (ஏறத்தாழ 7 வருடங்கள் கழிந்தும்) அப்போதைய சூழலில் பொது சிவில் சட்டம் நிறைவேற்ற காலம் கனியவில்லைஎன்றும், ஆனால் பொது சிவில் சட்டம் கொண்டு வர தமது ஆதரவு உண்டு என்றும், இந்த இந்து சட்ட மாற்றங்கள் (இந்துக்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு கொண்டு வரப்பட்ட மாற்றங்கள்) அதற்கான தளத்தை உருவாக்க அமையும் ” என்றும் பதில் அளித்தார்.

சிலர் நேருவின் எச்சரிக்கை உணர்வை தமது பார்வையில் மிகத் தெளிவாக எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்தனர். குறிப்பாக சியாமா பிரசாத் முகர்ஜி.

தற்காலிக நாடாளுமன்றத்தில், “ஒருவருக்கு ஒருதாரம் என்பது வேறு எவருக்குமல்ல. அது இந்துக்களுக்கும், சீக்கியர்களுக்கும், பௌத்தர்களுக்கும் மட்டுமே; எல்லாருக்கும் ஒருதார மனச் சட்டம் என்று கொண்டு வருவதில் கூடவா அரசுக்கு இயலவில்லை.இந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட பிறகு சியாமாவே பதிலும் அளித்தார்.

“நான் இந்த விஷயத்தில் தலையிடப்போவதில்லை. ஏனென்றால் இந்த மசோதாவைக் (இந்து மசோதாவை மட்டும்) கொண்டு வந்தவர்களுடைய பலவீனம் எனக்குத் தெரியும். முஸ்லிம்களை சிறுபான்மை என சொல்லிக் கொண்டு அவர்கள் விஷயத்தைத் தொட மாட்டீர்கள். ஏனெனில் இந்துக்களைப் போல அல்லாது , அவ்வாறு சின்ன சட்ட மாற்றத்தை நீங்கள் கொண்டு வர முயற்சி செய்தால் கூட இந்தியா முழுவதிலுமிருந்தும் இந்த அரசாங்கத்திற்குக் கடும் எதிர்ப்புக் கிளம்பும். மிகப் பெரிய போராட்டங்கள் வெடிக்கும். ஆனால் சர்வ நிச்சயமாக நீங்கள் இந்து சமய விஷயத்தில் மட்டும் என்ன விளைவுகள் ஏற்பட்டாலும் எதையும் செய்யலாம் ” என்றார்.

1956 லிருந்து இன்று வரை பொது சிவில் சட்டம் கொண்டு வருவதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பது யார்? காங்கிரஸ் காரர்கள்தானே. மதச் சார்பற்றவர்கள் எனக் காட்டிக் கொள்ளும் இந்தியாவின் அனைத்து மதச் சார்பற்ற கட்சிகள் தானே. சிறுபான்மை மக்களின் உணர்வுகள் பாதிக்கப்படக்கூடாது என்பது தான் மதச் சார்பின்மைபோல!

ஆகவே நேரு மாமாவின் பிறந்த நாளில் பொது சிவில் சட்டத்தைக் கொண்டு வர நேரு மாமாவின் ஆசி அதற்கு உண்டு என சொல்லி பாஜக அரசு இந்த விவாதத்தை நேருவின் பெயரை முன்வைத்தே எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

உண்மையாக அனைவருக்கும் பொது சிவில் சட்டம் வேண்டும் என்று சொல்பவர்களை மட்டும் இந்து அடிப்படைவாதிகள் என்ற கூண்டுக்குள் அடைக்க மட்டுமே பாஜக எதிர்ப்பாளர்களும் நடுநிலை என்று சொல்லிக்கொண்டு பாஜக மீது எதிர்ப்பு விஷ வார்த்தைகளைத் துவுபவர்களும் செய்வார்கள். அதுதான் இந்த தேசத்தில் நடக்கும்.

இந்து அடிப்படைவாதிகள் இந்தியாவில் மீண்டும் குழப்பத்தைக் கொண்டு வர முயற்சி செய்கிறார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டை முன் வைத்து பொது சிவில் சட்டம் வேண்டும் என்பவர்களையும் வாயடைக்கச் செய்ய நீ இந்து அடிப்படை வாதி என்பதால்தான் இதை வர வேண்டும் என்கிறாய் என சொல்லியும் பொது சிவில் சட்டம் தேவையென்று சொன்னால், தாம் சிறுபான்மை மக்களின் பாதுகாவலன் என்று சொல்ல இயலாமல் போய் விடும் என்று கருதி எதையாவது பிதற்றுவார்கள்.

Common civil code

இந்துத்துவாவை எவ்வாறு பார்க்க வேண்டும்?

முஸ்லிம் மக்கள்தொகை அதிகமுள்ள நாடாக இந்தோனேசியா இன்று விளங்கினாலும், அதனுடைய ஆதி காலக் கலாச்சாரமாக விளங்கியற்கான அடையாளம் தான், இந்தோனேசியாவின் தேசிய விமானத்தின் பெயர் கருடா, அதனுடைய தேசிய வங்கியின் பெயர் என்ன தெரியுமா? குபேரா. இந்தோனேசியாவிலுள்ள ஜகார்தா பல்கலைக் கழகத்தின் பெயர் சாந்தி பணே ( கிருஷ்ணாவின் குரு). இன்றைய இந்தோனேசியாவில் இஸ்லாமிய மக்கள் அதிகமிருந்தாலும்(87%), (Hindu 3% ) அதனுடைய கலாச்சார அடையாளம் தான், ராமாயாணமும் மஹா பாரதமும். Cultural tradition is common … Continue reading