மரியாதை – குறுங்கதை.

இன்று அது ஒரு மிகப் பெரிய நிறுவனமாகி விட்டது. அங்கு ஆயிரக்கணக்கானோர் பணி புரிந்து வருகிறார்கள். அவர்களில் ரவிக் குமாரும் ஒருவர். அவருடைய மாத வருமானம் மிக அதிகமானது. ரவிக்குமாருக்கு வயது அறுபதாகிறது. அவ்வப்போது உடல்நிலை காரணத்தாலும், குடும்ப சூழல் காரணமாகவும் அடிக்கடி விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

ஆரம்பத்தில் சில நாட்கள் விடுப்பு எடுக்க ஆரம்பித்தவர் இப்போதெல்லாம் மாதக்கணக்கில் விடுப்பு எடுத்தார். இப்படி அடிக்கடி விடுப்பு எடுக்கிற இவரை ஏன் இந்த நிறுவனம் வைத்துள்ளது? அவரிடம் கண்டிப்பாகச் சொல்லி இதற்கு மேல் எடுத்தால் பணியிலிருந்து நின்று கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லிவிட வேண்டியதுதானே! ஏன் இவருக்கு தேவையில்லாமல் இவ்வளவு பெரிய தொகையைக் கொடுத்து இன்னமும் வைத்திருக்கிறார்கள்? இவர் இல்லாமல் கம்பெனிதான் வெற்றிகரமாக நடக்கவில்லையா? இவருடைய துறையில் மற்ற அதிகாரிகளின் பார்வையிலேயே துறையும் சிறப்பாகத் தான் செயல்படுகிறதே, பின்னர் எதற்கு இவரைப் போய் ஓனர் தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். சரியான லூசப்பயலா இருப்பார்போலேயே இந்த ஓனர் என்று தன் எண்ணத்தை சீனியிடம் கேள்வியாகக் கேட்டான் ராம்.

சீனி சொன்னான். உன்னிடம் ஒரு விஷயம் சொல்கிறேன். அதிலிருந்து இந்த விஷயத்தை நீ அணுக வேண்டும். சரியா என்று சொல்லிவிட்டுத் தொடர்ந்தான் சீனி. நம்ம அப்பாவுக்கு வயசாகி விட்டது. அவரால் பெரிதாக நமது தங்கையின் திருமணத்திற்கு ஓடியாடி வேலை செய்ய முடியலை. எல்லாமே அண்ணனாகிய நீயோ நானோ எவரோ ஒருவர் பண்ணுகிறோம். நம்முடைய தந்தைக்குத் தான் இப்ப ஓடியாடி வேலை செய்ய முடியலையே என்பதற்காக மேடையில் நாம் உட்காருவோமா? அவருடைய அறிவுரையை மட்டும் கேட்டுக் கொண்டே செயல்படுகிறோமா, அவர் அறிவுரை தேவையற்றது என ஒதுக்கி வைக்கிறோமா? அல்லது நம்ம அப்பாவை உட்கார வைப்போமா மாட்டோமா என நறுக்கென ஒரு கேள்வியைப் போட்டான் சீனி.

அதெப்படி சபை மரியாதையை தந்தைக்குக் கொடுப்பதுதானே சரி. ஆகையால் அவரைத் தான் மணமேடையில் அமரச் செய்வேன் என்றான் ராம்.

நல்லது என்ற சீனி இப்போது சொன்னான். ரவிக்குமாரின் இன்றைய நிலையை வைத்து அவரைத் தூக்கி எறிய வேண்டியதுதானே என்று எளிதாக நீ சொல்லி விட்டாய். ஆனால் இந்த நிறுவனத்தின் ஓனர் இந்த நிறுவனத்தைத் தூக்கி நிறுத்த அரும்பாடுபட்ட போது பல்வேறு துறைகளை உருவாக்க பல்வேறு விதமான வணிகத்தில் முன்னேற பாலமாக இருந்து செயல்பட்டவர்தான் இந்த ரவிக்குமார்.

அவரைத் தமது தந்தை ஸ்தானத்தில் வைத்துப் பார்க்கிற இந்த ஓனரையா முட்டாள் என்கிறாய் என்று கேட்ட போதுதான் ராமுக்கு உரைத்தது. காரியம் முடிந்தவுடன் கறிவேப்பிலையாய் தூக்கி எறியும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு மத்தியில் கம்பீரமாகத் தோற்றமளித்தார் நிறுவனத்தின் ஓனரான கமல்நாத்.

தவிப்பு – சிறுகதை

This gallery contains 1 photo.

  மணி இரவு பத்து. மூன்றாம் பிறை வந்து போய் விட்டிருந்தது. கும்மிருட்டு. ஆலமரத்தடி. நான் மட்டும் தனியாக!. தென்றலாய்க் காற்று வீசுகிறது. தூரத்தில் தெரியும் சைக்கிளின் டைனமோ வெளிச்சம். மரத்திலிருந்து வரும் பறவையின் மெல்லிய முனங்கல். எதையும் ரசிக்க இயலாதவனாய் நான். இயலாதவன் என்பதைக் காட்டிலும் ரசிக்க விரும்பாதவனாய் நான்!. ஒன்பது முப்பதுக்கெல்லாம் வந்து விடுவேன் என்றாள். இன்னும் வரவில்லை. நிச்சயம் வருவாள் என்ற நம்பிக்கையுடன் நான். வருகிறேன் என்று அவளே ஒத்துக் கொண்டாள். ஆனாலும் … Continue reading

நான்காம் எஸ்டேட் – நிதர்சன சிறுகதை

This gallery contains 1 photo.

அன்றைய நாளிதழ்களின் தலைப்புச் செய்தி முழுவதும் ராஜேஸ்வரியின் பெயர் ஆக்கிரமித்திருந்தது. ராஜேஸ்வரி இப்படி ஒரு காரியத்தைச் செய்வாள் என்று அவளது உறவினரோ, தாயோ ஒருநாளும் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. ஏன்.. ராஜேஸ்வரிக்கும் கூட, தான் ஒரு தலைப்புச் செய்தியாவோம் என்று கனவிலும் நினைத்ததில்லை.   ராஜேஸ்வரி தன் வாழ்க்கையை ஒருமுறை திரும்பிப் பார்க்கிறாள். ராஜேஸ்வரிக்கு அப்போது வயது பதினாறு. பதின்மூன்று வயதிலேயே வயதுக்கு வந்துவிட்டதால் அவள் உடல் வாளிப்பாக இருந்தது. அவளது நீண்ட கூந்தலும், பின்புற அழகும் பார்ப்பவர்களை குறுகுறுவெனப் பார்க்கத் தூண்டும். … Continue reading