கோதுமையை ஏன் இந்தியா இறக்குமதி செய்ய வேண்டியுள்ளது?

கோதுமையை  ஏன் இந்தியா இறக்குமதி செய்ய வேண்டியுள்ளது?

அழகேச பாண்டியன் நேற்று ஒரு பதிவிட்டுள்ளார். அதில் இதுவரையிலும் கண்டிராத அளவிற்கு இந்தியா 5 லட்சம் மெட்ரிக் டன் கோதுமை இறக்குமதியை சில தனியார் நிறுவனங்கள் செய்வதைக் குறிப்பிட்டு உள்ளார். நேரடியாகத் தனியார் மில் என்று சொல்லவில்லை.

//இதுவரையிலும் கண்டிராத// போன்ற வார்த்தைகள் எல்லாம் தேவையற்றது. அது தவறும் கூட. மோடியின் ஆட்சி நிலை குறித்து அவ்வாறு குறிப்பிட முனைகிறார் என்பது புரிகிறது. 5 லட்சம் டன்னுக்கு இறக்குமதியாகும் வாய்ப்புள்ளது என்கிற செய்தி மட்டும் உண்மை. அது ஏன் என்பதைப் பார்க்குமுன் //இதுவரையிலும் கண்டிராத// போன்ற உயர்வு நவிற்சிக்கு பதில் சொல்வது முக்கியம்.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில் கோதுமை அதிக அளவிற்கு இறக்குமதி ஆன ஆண்டுகள் 2006 & 2007. (UPA Rule) 2006 ஆம் ஆண்டில் 67,21,000 (67 lakshmetric ton) டன்னுக்கு இந்தியாவில் கோதுமை UPA ஆட்சிக் காலத்தில் இறக்குமதி செய்யப்பட்டுள்ளது. 2007 ஆம் ஆண்டில் 19, 62,000 மெட்ரிக் டன் இறக்குமதி செய்துள்ளோம். ஆனால் வாஜ்பாயின் ஆட்சிக் காலத்தைப் பாருங்கள்.( 1999-2004 ) . அந்தக் காலத்திலும் கோதுமை இறக்குமதி 2001 – 05 வரை குறைவே. அதற்கான லிங்க்.

http://www.indexmundi.com/agriculture/…

2011 க்குப் பிறகே இந்தியாவில் கோதுமை இறக்குமதி குறைந்திருந்தது. அதிக உற்பத்தி தான் காரணம். இந்தியாவிலிருந்து கோதுமை ஏற்றுமதியான காலக்கட்டத்தைப் பாருங்கள். வாஜ்பாயின் ஆட்சிக்காலத்தில் தான் கோதுமை இந்தியாவிலிருந்து ஏற்றுமதி அதிக அளவிற்கு ஆகியுள்ளது.( 99-2004). UPA ஆட்சிக் காலத்தில் 2012 &13 இரு ஆண்டுகளில் மட்டுமே அதிக அளவு ஏற்றுமதி ஆகியுள்ளது. அதற்கான லிங்க்.

http://www.indexmundi.com/agriculture/…

தற்போதைய இறக்குமதி என்பது நிச்சயமாக இந்தியாவிற்குத் தலைவலிதான். அதற்கு மிக முக்கியக் காரணம், இந்தியாவில் கோதுமை அதிக விளைச்சல் இருந்தாலும், இந்தியக் கோதுமையின் நிர்ணய விலை அதிகமாக உள்ளது. தற்போதைய நிலைக்குக் காரணம் எனக்குத் தெரிந்து நம்முடைய சந்தை விலை ஆஸ்திரேலியா, ரஸ்யா,பிரான்சைக் காட்டிலும் அதிக விலையாக உள்ளது. அதற்குக் காரணம், ஆஸ்திரேலியா, பிரான்சில் இந்த வருடம் கோதுமை அதிக அளவில் விளைந்துள்ளதால் அவர்கள் குறைந்த விலைக்கு இந்தியாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்யத்தயாராக இருக்கிறார்கள். இதற்கான லிங்க்.

http://economictimes.indiatimes.com/…/article…/46115458.cms…

இங்குள்ள தனியார் மில் நிறுவனங்கள் தரம் + குறைந்த விலை இரண்டையும் காரணம் காட்டி இறக்குமதி செய்கிறது. அவை இந்திய விலை ஒப்பந்தத்திலும் கையெழுத்திட மறுத்து வருகிறது. இதனால் நம்முடைய கோதுமையின் விலை குறையத் தான் செய்யும். மேலும் இந்தியாவிற்கு ஏற்றுமதியும் இந்த வருடம் குறையும். ஒரு பக்கம் கடந்த ஆண்டைக் காட்டிலும் சற்று குறைவான கோதுமை விளைச்சல், மற்ற நாடுகளில் அதிக விளைச்சலும் அவர்கள் குறைந்த விலைக்கு இந்தியாவில் உள்ள நிறுவனங்களுக்குத் தரத் தயாராக இருப்பதுமே இப்போதைய சிக்கலுக்குக் காரணம். ஏன் இந்த நிறுவனங்கள் இந்தியக் கோதுமையை வாங்க வேண்டும் என்று கட்டளை இடவில்லை அல்லது முடியவில்லை என்று தெரியவில்லை. ஒருவேளை உலக சந்தையில் குறைந்த விலைக்குக் கிடைக்கும் பொருட்களை வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று சட்டம் இருக்கலாம். (WTO). அதனால்தானே மத்திய கிழக்கு நாட்டிலுள்ளவர்கள் டிவியைக் குறைந்த விலைக்கு வரி ஏதுமில்லாமல் இந்தியாவிற்கு வாங்கிச் செல்கிறார்கள். இந்தியாவில் வரியால் டிவி விலை அதிகம். இப்போது 19 inch டிவிக்கு மேல் வாங்கிச் சென்றால் வரியுண்டு என்று இந்த அரசு சட்டம் கொண்டு வந்துவிட்டது. அவனவன் தனக்குத் தேவையான டிவியையோ , இதர மின்னணு சாதனங்களையோ பொருளின் தரம், விலை என பார்த்து வெளிநாட்டில் இருந்து இந்தியாவிற்கு இறக்குமதி செய்வது போல இந்தத் தனியார் மில்கள் இயங்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். அது சரியா தவறா என்பது அவசியமற்ற விவாதம்.

ஆகையால் அழகேச பாண்டியன் இதுவரையிலும் கண்டிராத என உலகத் தொலைக் காட்சி வரலாற்றில் என்றெல்லாம் பிரம்மாண்டம் கொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அவர் அறிவாளி என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை. பொதுவான விஷயங்களில் அவருடைய கருத்து பெரும்பாலும் ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கதே. அதேபோல அவரது விவசாய ஆராய்ச்சிகளும் மெச்சத் தக்கவைதான். ஆனால் மோடி மீதான வெறுப்பில் சில வார்த்தைகள் கவனமின்மையாலும் வெறுப்பாலும் வந்து விழுவதைப் பார்க்கும் போதுதான் காமெடியாகவும் சில நேரங்களில் எரிச்சலாகவும் உள்ளது.

நிச்சயமாக கோதுமையின் ஏற்றுமதி விலையையும் சந்தை விலைக்குக் குறைக்க வேண்டி வரும். அதிக ஸ்டாக்கும் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. டாலர் குறைந்தால் மட்டுமே ஏற்றுமதியை அதிகரிக்க முடியும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. கோதுமை அதிக விளைச்சல் என்பதெல்லாம் உண்மைதான். அதற்கான லிங்க்.

http://www.indexmundi.com/agriculture/…
2015 ல் விளைச்சல் மழையின்மையால் குறையும் என்பதும் உண்மை. கோதுமை விஷயத்தில் நீண்ட வரலாற்றை எடுத்துப் பார்த்து விட்டு எடை போடுங்கள்.

விவசாயத்தை விட்டு வெளியேறலாமா?

விவசாயத்தை விட்டு வெளியேறுவது தவறில்லை என
——————————————————————————–
யோசனை சொல்பவர்களை எவ்வாறு அழைப்பீர்கள்?
———————————————————————————-

இந்தியாவில் தனிநபர் வருமானம் அதிகரிக்க வேண்டுமானால் அதிக மக்களை விவசாயத்திலிருந்து மற்ற வேலைகளுக்கு நகர்த்த வேண்டும். இந்தியாவில் விவசாயம் சார்ந்து எந்த ரூபத்தில் மாற்றுக் கருத்துச் சொன்னாலும் அதை பெரும் சமூகம் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. அதுகூட பரவாயில்லை, கொலைக்குற்றம் செய்தது போல விமர்சிக்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள். உண்மை, கார்ப்பரேட் கையாள் என்றுதான் அவர்கள் மீது முதல் விமர்சனம் வந்து விழும்.

இந்தியாவில் 52 % மக்கள் விவசாயத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். ஆனால் இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் வேளாண்மையின் பங்களிப்பு 14% தான் உள்ளது. சராசரியாக ஆண்டிற்கு 3% அளவிற்கே விவசாய வளர்ச்சி உள்ளது. இந்தியாவில் விவசாயம் செய்வதற்கு 264 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலம் உள்ளது. 160 மில்லியன் ஹெக்டேர் பயிரிடத்தக்க நிலம் உள்ளது. 124 மில்லியன் ஹெக்டேர் நீர்ப்பாசன வசதியுடன் கூடிய விவசாயநிலம் உள்ளது.

உலகிலேயே சீனாவிற்கு அடுத்தபடியாக அதிக அளவிற்கு விவசாய நிலம் கொண்ட நாடு இந்தியா என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. உற்பத்தியை இன்னும் இரட்டிப்பாக்க முடியும். நாம் இதுவரை அதில் பாதியளவிற்கே உற்பத்தி செய்துவருகிறோம் என்பதே உண்மை. இந்தியாவில் உலகமயமாதலுக்குப் பிறகு விவசாய உற்பத்தி அதிகரித்துள்ளதா? குறைந்துள்ளதா? என்பதைச் சொல்லிவிட்டு விவாதிப்போம். அதாவது உலக மயமாதலுக்குப் பிறகு நிலம் அதிக அளவிற்கு விற்கப்பட்டிருக்கும் அல்லவா? அவ்வாறானால் இந்நேரத்திற்கு விவசாய உற்பத்தி குறைந்திருக்க வேண்டுமல்லவா? ஒருவேளை உங்களின் பதில், விவசாயத்தில் வந்த நவீன முறைகள்தான் உற்பத்தி அதிகரிக்கக் காரணமெனில், எதிர்காலத்திலும் அது அதிகரிக்கச் செய்வதில் எந்தப் பிரச்சினையும் இருக்காதுதானே? எதற்காக வலுக்கட்டாயமாக விவசாயத்தால் பலன் பெற முடியாதவர்களும், செய்ய இயலாதவர்களும் நிலத்தை விட்டு போவதால் தவறில்லைதானே! சீனா விவசாயத்திலிருந்து 300 மில்லியன் மக்களை வெளியேற்றி மற்ற பணிகளில் ஈடுபடச் செய்துள்ளது.

நிதர்சனம் என்னவென்றால் விவசாயத்தில் ஈடுபடாத 48% மக்களின் பங்களிப்பே இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 86% ஆக உள்ளது. விவசாயத்தில் ஈடுபடும் 52% தத்தினரின் பங்களிப்பு வெறும் 14% தான் உள்ளது. ஒரு பக்கம் விவசாயம் செய்பவர்களால் தமது விளைச்சளுக்கான விலையை நிர்ணயம் செய்ய முடியவில்லை போன்ற காரணங்களால் சமூக அழுத்தம் (Social Tension) தான் இதனால் அதிகமாகும்.

விவசாயத்தை நம்பி இத்தனை சதவீதம் பேர் ஈடுபடவேண்டிய அவசியமில்லை. ஆகையால் விவசாயம் செய்ய இயலாதவர்கள் நிலத்தை தொழிற்சாலைகளுக்கோ அல்லது கட்டமைப்பு சார்ந்த விஷயங்களுக்கோ விற்றுவிட்டு நகர்வது ஒன்றும் தவறல்ல. NGOக்கள் நிலம் விற்பவர்களுக்கு முறையான Rehabilitation கிடைக்க பேசுவதென்பது வேறு. விவசாயம் மடிந்து விடும், உற்பத்தி சரிந்து விடும் என அறிவாளிகள் சொல்வதெல்லாம் நிலத்தை விற்பதால் நடக்கப்போவதல்ல என்பதே நிதர்சனம். நகரமயமாதலுக்கு உட்படுத்திக் கொண்ட மாநிலங்களையும், விவசாயத்தை மட்டும் பெரிதும் நம்பியுள்ள மாநிலங்களையும் கணக்கில் எடுத்துப்பார்த்து எடை போடுங்கள். அது பற்றி முந்தைய பதிவில் எழுதியுள்ளேன்.